از برگزاری مسابقه مدح رئیس‌جمهور تا شعرهایی که در تاریخ می‌مانند

قرار است‌ شرکت‌کنندگان در این طرح، تصویر منتشر نشده از حسن روحانی را ارسال کنند و سکه طلا هدیه بگیرند و اگر دل‌نوشته خود را همزمان با سالروز تولد «دو رئیس جمهور محبوب اسبق و فعلی» در قالب متن کوتاه، پیامک، قطعه ادبی و یا نامه بفرستند، به تور تفریحی جزیره کیش بروند!

کد خبر: ۳۵۵۴۵۶

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۲ - ۱۷:۵۱

سه رئیس‌جمهور آخر ایران، تاریخ تولدهای جالبی دارند؛ بیست‌و‌یکم مهر ماه، سالگرد تولد سید محمد خاتمی و بیست‌و‌یکم آبان ماه، ‌سالگرد تولد حسن روحانی است و درست در میان این بازه زمانی، سالگرد تولد محمود احمدی‌نژاد در ششم آبان ماه است.

به گزارش «تابناک»، یک هفته پیش، جمعی از هواداران احمدی‌نژاد ‌‌پیرامون منزل وی جمع شدند تا تولد وی را جشن بگیرند. بسیاری از کسانی که روزی در اطراف رئیس‌جمهور پیشین بودند و ‌گاه چنان با وی از سر تملق سخن می‌گفتند که فریاد همه بلند می‌شد که «بر دهان متلمق خاک بپاشید»، اکنون دیگر و پس از پایین آمدن احمدی‌نژاد از سریر قدرت، از اطراف وی دور شده‌اند.

ولی در ماه‌های آغازین مسئولیت روحانی به ریاست جمهوری و در شرایطی که تملق و مدح مقامات از دور‌ترین مفاهیم از عقل و تدبیر است و قطعا آقای روحانی بیزار از آن، مسابقه‌ای طرح شده ‌که در تیتر آن آمده است که «همزمان با ۲۱ مهر ماه سالروز تولد سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور دوست داشتنی دولت اصلاحات و در آستانه ۲۱ آبان ماه سالروز تولد دکتر حسن روحانی رئیس‌جمهور محبوب و پرتلاش دولت یازدهم، طرح جشن تا جشن به مناسبت سالروز تولد این دو رئیس‌جمهور به مدت یک ماه برگزار می‌شود».

این تنها مسابقه جاری مدح مقامات کشور نیست. اکنون و در افکار عمومی با ناباوری و تحیر در مورد کسانی سخن گفته می‌شود که دو یا سه قرن پیش در وصف اهل قدرت و ثروت شعر و مدح می‌گفتند و در ازای آن پاداشی نیز دریافت می‌کردند، و‌لی جامعه چندان حساسیتی از خود نشان نمی‌دهد که یکی از نمایندگان مجلس در وصف دولت شهر بگوید و برخی دیگر از نمایندگان نیز وی را با فریادهای «احسنت احسنت» به این کار نه چندان پسندیده تشویق کنند.

دولت عشق و امید و اعتدال و انعطاف
خط بطلان می‌کشد بر واژه‌های اختلاف

حلقه مفقوده را لطف خدا احصا نمود
رأی ملت یوسف گمگشته را پیدا نمود

نه تنها چنین شعری‌ با مدیحه‌های قرن هفتم و هشتم‌ تفاوت چندانی ندارد، بلکه نشانه‌های این مدح‌ها چنان زیاد شده ‌که جا دارد از این ترس سخن گفت که صد سال آینده درباره مردمی که اکنون زندگی می‌کنند، قضاوت خوبی نشود.