از تدارک قبرهای آماده تا اعلام نیاز به ماشین‌های سردخانه‌دار بزرگ؛

قدر چنین مدیری را باید دانست

در بی توجهی کامل مسئولانی که باید برای مواقع اضطراری تدارک لازم را ببینند ـ اما در سایه این که می‌دانند تنبیهی متوجه بی مسئولیتی ایشان نخواهد شد، روزگار را به غفلت می‌گذرانند‌ ـ مدیری هست که در زمینه امور مرتبط به خود، دورنمای کاملی ترسیم کرده و در پی اجرای آن است.

کد خبر: ۳۵۴۰۶۳

تاریخ: ۰۷ آبان ۱۳۹۲ - ۱۸:۱۸

شاید تنها دلیلی که بتوان برای «غیرمترقبه» خواندن برخی رخدادها برشمرد، غیر‌قابل پیش‌بینی بودن آنهاست؛ اما اینکه چرا برخی حوادث را که قابل پیش‌بینی هستند، غیرمترقبه می‌خوانیم،‌ اشتباهی است که در اثر ترجمه نشدن همین قید پدید آمده و البته گویا دست مسئولان را برای علاج نکردن بسیاری حوادث پیش از وقوع بازگذاشته است!

به گزارش «تابناک»، با وقوع زمین‌لرزه مخرب آذربایجان در آخرین روزهای مرداد ماه سال گذشته، هرچند مدت زمان تقریبا زیادی تا آغاز فصل سرما ‌مانده بود،‌ نخستین نکته‌ای که مورد تأکید مسئولان محلی بود، نزدیک بودن فصل سرما و لزوم اسکان زلزله‌زدگان در مکانی گرم‌تر از چادرهای امدادی بود؛ اتفاقی که اگر نگوییم با دیرکرد فراوان و پس از وارد آمدن تألمات بسیار دیگر به مردمان مصیبت زده به انجام رسید، دست کم نشان داد که تا چه اندازه در برابر حوادث قهریه طبیعت ضعیف هستیم.

این ضعف که در تدبیر نکردن واقعه پیش از وقوع بود، در ادامه موجب شد تا چرایی تدارک ندیدن امکانات مورد نیاز برای اتفاقاتی از این دست، مورد انتقاد واقع شده و پیگیری‌ها برای اجرایی شدن این امر مهم آغاز شود؛ هرچند با گذشت بیش از یک سال از بروز آن رویداد خانمان برافکن و به رغم بروز حوادث قهری ‌‌همچون زلزله خراسان، سیل سیستان و بلوچستان و... به نظر می‌رسد ‌کمترین توفیقی در این راه حاصل نشده و چه بسا تلاشی نشده است!

سال گذشته در چنین روزهایی، در حالی که فصل سرما از راه رسیده و بارش برف مناطق زلزله اهر و ورزقان را سپید‌پوش کرده‌ بود، بارها و بارها دید‌یم که مسئولان پس از تأکید بر تسریع اسکان زلزله‌زدگان، از لزوم ساخت و آماده‌سازی مقادیری واحدهای پیش ساخته برای مواردی از این دست در آینده سخن به میان می‌آوردند و حتی در این مبحث تا آنجا پیش می‌رفتند که چند نقطه از کشور را برای تجمیع این واحدها با دسترسی سریع به سایر نقاط کشور تعیین می‌کردند.

ناگفته پیداست که همه این سخنان در حد رویاپردازی‌های خوش ‌ماند تا اگر سال گذشته در چنین روزهایی به نقل از یک نماینده عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی از پیش‌بینی ده هزار واحد پیش ساخته می‌شنیدیم، امسال حتی همان نماینده هم این وعده خود را به یاد نیاورد، جز این که از تدبیری متفاوت که یک مدیر دور‌اندیش به کار گرفته، آگاه شده باشد.

صحبت از تدارک ده هزار قبر آماده برای رخدادهای قهریه طبیعت است که قدرت‌الله قنبریان، مدیرعامل سازمان آرامستان‌های کشور خبر داده و گفت: این قبرها را برای هر نوع حوادث و بلایای غیرطبیعی [بخوانید طبیعی ولی سهمگین!] در برخی کلان‌‌شهرهای کشور آماده کرده‌ایم؛ تهیه ماشین‌های سردخانه‌دار بزرگ برای آرامستان‌های کشور به ویژه در مراکز استان برای مقابله با حوادث غیرطبیعی مثل زلزله و سیل را هم پیش‌بینی نموده‌ایم.

اما این سخنان از این روی جالب توجه است که نشان می‌دهد، در بی توجهی کامل مسئولانی که باید برای مواقع اضطراری تدارک لازم را ببینند ـ اما در سایه این که می‌دانند تنبیهی متوجه بی مسئولیتی ایشان نخواهد شد، روزگار را به غفلت می‌گذرانند ـ مدیری هست که در زمینه امور مرتبط به خود، دورنمای کاملی ترسیم کرده و در پی اجرای آن است.

به عبارت بهتر، مدیرعامل سازمان آرامستان‌های کشور نه تنها برای بر زمین نماندن جان باختگان حوادثی که غیرمترقبه می‌نامیم، قبرهای آماده تدارک دیده، بلکه درباره جابجایی پیکرهای بی جان از سطح کلان‌شهرها به آرامستان‌های کلان‌شهرها نیز چاره اندیشیده‌ و تهیه ماشین‌های سردخانه‌دار بزرگ را هم در دستور کار قرار داده تا در شرایطی که به نظر می‌رسد تنها امور محوله به خود را پیگیری کرده است، در قامت یک مدیر اسطوره‌ای متجلی شده باشد.

کافی است به کارکرد مدیرانی که در رأس نهادهای مسئول نشسته و بعضا کاری جز پیش‌بینی و تدارک نیازهای اولیه در صورت بروز حوادثی چون سیل و زلزله ندارند، دقت کرده و به یاد بیاوریم که هر بار قهر طبیعت در جایی رخ داده، تا ماه‌ها بعد نه تنها بحران در آن منطقه رویداد تداوم داشته و شاخ و برگ یافته، بلکه بسته به شدت ماجرا، توانسته یک یا چند استان و حتی کل کشور را تحت تاثیر خود قرار دهد.

علم به این نکته کافی است تا دریابیم که نه تنها باید امثال مدیر کنونی سازمان آرامستان‌ها را قدر دانست، بلکه باید کوشید از تلاش و پیگیری او برای تدارک امکانات مورد نیاز برای آن دسته از مردمی که از حوادث ‌طبیعی و غیر طبیعی در تنگنا می‌افتند نیز بهره گرفت تا شاید در سایه تدابیر امثال او، شمار جان باختگان این دست رویدادها کاهش یافته و یا دست‌کم، مانع از دوچندان شدن درد ایشان در اثر کمبودهایی شد که معمولا همیشه پس از حوادث غیرمترقبه در کشورمان بروز می‌کند؛ همیشه!