کلاه قرمزی؛ عروسک ملی، شخصیت ملی؟!

سید جواد مسکینی

کد خبر: ۳۵۲۷۶۹

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۲ - ۱۲:۰۸

طی مراسمی، عروسک کلاه قرمزی به عنوان عروسک ملی برگزیده می‌شود؛ نکته غیر قابل انکار این‌ست که این عروسک بر اساس شخصیت پردازی دقیق و ظریف که نوع واقعی آن در جامعه می‌توان آن‌را یافت به محبوبیت گسترده‌ای دست پیدا کرده اما اطلاق عروسک ملی و شخصیت ملی ظلمی است که ما با دستان خود به هویت ایرانیان روا داشته‌ایم.

کلاه قرمزی شخصیت پراز اشتباه و بازیگوشی است که علاوه بر زشتی ظاهری حتی قادر به تکلم صحیح و عادی نیست و با خرابکاری و فهم نادرست و طنزآمیز مسائل ساده -که به مرزهای حماقت نزدیک‌تر است تا چیز دیگری- مایه خنده و سرخوشی کودکان و حتی بزرگسالان را فراهم ساخته و به نوعی با تمسک به برهان خلف می‌کوشد راه درست انجام کارها و امور ابتدایی زندگی اجتماعی را به کودکان آموزش دهد.

سوال اینجاست که این کاراکتر بازیگوش و کج فهم، الگو و نمونه‌ای ملی از شخصیت کودکان ایرانی است؟

اینجاست که گویی قصد داریم با الگو قرار دادن نمونه آرمانی بچه بازیگوش و کندذهن به عنوان عروسک ملی، این نوع شخصیت را مرجع موجهی معرفی کرده و مشوقی برای تبدیل شدن به آن  باشیم.

البته از این نوع تشویق‌ها و برجسته‌سازی در برنامه‌های طنز رسانه ملی کم نیستند تا جایی که متاسفانه می‌توان این رسانه را مروج لودگی و مسخرگی بین دانش‌آموزان برای جلب توجه و تشویق اطرافیان دانست.

این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که شخصیت‌های کارتونی مانند سیندرلا و بن تن با تکیه بر زیبایی ظاهری و رفتاری، شجاعت، تیزهوشی و... به روز و در سالهای اخیر معرفی شده و توانسته‌اند بر فضای ذهنی و رفتاری کودکان ما سیطره یافته و از رخت‌خواب تا نوشت افزار آنها را تسخیر کنند.

هرچند می‌توان زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی محبوبیت شخصیت‌هایی همچون کلاه قرمزی، پنگول و غیره را در جامعه مطالعه کرده و پذیرش اجتماعی آنها را مورد مداقه قرار داد، ولی بهتر است توصیه کنیم متولیان فرهنگ و برنامه‌سازی برای کودکان به جای اصرار بر نقاط ضعف کاراکترهای محبوب بین‌المللی و یا ارائه کاراکترهای سخره آمیز، شخصیتی باهوش، چالاک و موثر را که نمونه ایده‌آل کودک و نوجوان ایرانی‌ست، جایگزین سازند.