دو قطبی شورای شهر پایتخت، چند پاره می‌شود؟

مصالح تهران بزرگ ایجاب می‌کند در پایگاه اصول گرایان نیز شاهد یکپارچگی باشیم تا تصمیمات ماخوذه که هم اکنون متاثر از رویکرد دو جریان و تلاقی یا همراهی این دو جریان است، از این پس متاثر از تصمیمات سه یا چهار جریان نشود و تصمیم گیری نصف به علاوه یک در جلسات علنی شورای شهر پایتخت امری سهل الوصول باشد و نه غیرممکن.

کد خبر: ۳۵۱۷۹۳

تاریخ: ۲۵ مهر ۱۳۹۲ - ۱۹:۵۱

پس از مشخص شدن رئیس شورای شهر و شهردار تهران، رقابت شدید و بی‌سابقه در تاریخ شوراها بر سر کرسی‌های ریاست کمیسیون‌های کلیدی در گرفته و اصول گرایان که وحدت رویه شان را برای از دست ندادن مدیریت شهری پایتخت حفظ کرده بودند، این بار بر سر کرسی‌های حساس کمیسیون‌ها رقابتی را آغاز کرده‌اند که در صورت استمرار پیروزش، اصلاح طلب‌ها خواهند بود.

به گزارش «تابناک»، هنوز خاطره شورای اول شهر تهران که با اکثریت اصلاح طلب شکل گرفت و کشمکش‌هایی که از درگیری درون گروهی سرچشمه می‌گرفت و سرانجام به انحلال این شورا انجامید، فراموش نشده است؛ تجربه تلخی که برخی تحلیل گران آغاز جابجایی قدرت در ترازوی سیاسی ایران از کفه اصلاح طلبان به کفه اصول گرایان ارزیابی می‌کنند و پس از آن بود که مجلس و دولت نیز از دست اصلاح طلبان خارج شد.

پس از ناکامی حامیان دولت پیشین و برخی جریان های اصول گرا در انتخابات ریاست جمهوری اخیر و همچنین نتایج شورای شهر تهران، بیم آن می‌رفت که شهرداری نیز سنگر بعدی باشد که اصول گرایان تحویل دهند اما در اقدامی غیرمنتظره، اصول گرایان نه تنها اقدام به وحدت تاکتیکی بی‌سابقه‌ای زدند و حتی بر روی قالیباف توافق نمودند، بلکه اصلاح طلبان را نیز وارد بازی خودشان کردند و یارکشی بازی را به کلی تغییر داد که منجر به حواشی شدیدی نیز شد اما این وحدت تاکتیکی چندان دوام نیاورد.

انتخاب اعضای کمیسیون‌های شورای شهر تهران پیشتر هم باعث اختلاف‌ پیرامون کمیسیون فرهنگی مواجه شد و عبدالحسین مختاباد عضو این کمیسیون به واسطه آنکه در زمان برگزاری انتخابات این کمیسیون حضور نداشته، مدعی فقدان وجاهت قانونی انتخابات شد و درخواست کرد تا به کمیسیون دیگری منتقل شود؛ اتفافی که مشخص نیست تحقق یابد اما در هر حال در آن کشمکش باز هم ردپای رقابت میان اصول گرایان و اصلاح طلبانی بود که در دو سوی میدان سعی داشتند تا در کمیسیون‌های مهم شورا اکثریت را داشته باشند.

انتخاب 9 نفر برای کمیسیون فرهنگی و اجتماعی و 3 نفر برای کمیسیون شهرسازی و معماری از فضای سیاسی که شکل گرفته به خوبی پرده بر می‌دارد و حقیقتاً نمی‌توان تنها یک جریان را در پی مقاصد سیاسی خواند و ظاهراً سایه سیاست که از پیش از تشکیل شورای شهر چهارم بر این نهاد مدنی سایه انداخته، قرار نیست رنگ ببازد و آنچه مسلم است فضای نسبتاً یک دستی که در تصمیمات شورای شهر سوم وجود داشته و اصلاح طلبان در تصمیمات نیز به واسطه تعداد اندک آراء نقش پررنگی نداشتند، این بار دستخوش تغییر شده و با فضا نزدیک سیاسی دو جریان، احتمالاً اخذ بسیاری از تصمیمات معمول برای تهران به سادگی گذشته تحقق نخواهد یافت.

در کمیسیون برنامه و بودجه نیز حضور 3 عضو اصولگرا و 2 چهره اصلاح‌طلب، این ذهنیت را پیش می آورد که رئیس کمیسیون یک اصول گرا است اما علیرضا دبیر و حبیب کاشانی بر سر ریاست این کمیسیون باعث شده این کمیسیون هنوز رئیس نداشته باشد و اختلاف اصول گرایان در نقطه‌ای سرباز کند که انتظارش نمی رفت و دو چهره بسیار فعال در روز انتخاب شهردار که حرف‌های درگوشی‌شان برای خبرنگاران جالب بود، این بار مقابل هم بایستند.

علیرضا دبیر و حبیب کاشانی هرکدام به خودشان رای دادند و رضا تقی‌پور دیگر عضو اصولگرای کمیسیون برنامه و بودجه هم رای سفید داده و در این میان مسعود سلطانی‌فر با رای خودش و غلامرصا انصاری بیشترین رای را دارد اما چون به رای سوم یا همان نصف به علاوه یک آرا نرسیده، انتخابات حاصلی در پی نداشته و بحث به ابهامات حقوقی کشیده که برای انتخاب رئیس کمیسیون شهرداری اکثریت نسبی لازم است یا اکثریت مطلق؟! این مسئله مهم نیست، مهم آن است که چنین اتفاقی نشانه احتمال وقوع اتفاقاتی بزرگ تر است.

واقعیت آن است که این تشتت‌ها می‌تواند فضای عمومی شورای شهر را بگیرد و بنابراین همانگونه که اصلاح طلبان در طیف خودشان از این اتفاق استقبال نمی‌کنند، اصول گرایان نیز نباید اجازه شکل گیری فضای چنین تشتتی را بدهند و مصالح تهران بزرگ ایجاب می‌کند در پایگاه اصول گرایان نیز شاهد یکپارچگی باشیم تا تصمیمات ماخوذه که هم اکنون متاثر از رویکرد دو جریان و تلاقی یا همراهی این دو جریان است، از این پس متاثر از تصمیمات سه یا چهار جریان نشود و تصمیم گیری نصف به علاوه یک در جلسات علنی شورای شهر پایتخت امری سهل الوصول باشد و نه غیرممکن.