از قاضيان اليت تا قضاوت دربى؛

سپر حفاظتى براى كميته داوران

کد خبر: ۳۵۰۲۵

تاریخ: ۱۳ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۵:۰۹

در شرايطى كه انتخاب يك داور ايرانى براى قضاوت دربى بزرگ و قريب الوقوع فوتبال كشورمان سر و صداى زيادى را به وجود آورده، خبر رسيده كه ايران و ژاپن در ميان داوران نخبه آسيا (موسوم به اليت) بيشترين سهميه را دارند.

به نوشته جوان، در سمينار اخير داوران AFC، سه داور ايرانى از آزمون هاى مختلف شامل كلاس هاى توجيهى و تست هاى آمادگى جسمانى موفقيت آميز عبور كردند و به همين سبب وارد فهرست داوران اليت شدند. اين داوران، عليرضا فغانى، يدالله جهانبازى و سعيد مظفرى زاده هستند. پيشتر مسعود مرادى، محسن تركى و هدايت ممبينى نيز به اين ليست راه يافته بودند و بنابراين كشورمان همپا با ژاپن و با در برداشتن ۶ داور در جمع كشورهاى آسيايى صاحب داوران اليت، پيشتاز شده است.

ر كلاس اخير AFC در قبال ۳ داور موفق ايرانى، ژاپن بيشتر از دو نفر را وارد ليست مذكور نكرد، اما ژاپنى ها با نماينده هاى قبلى شان در اين خصوص به حد نصابى رسيدند كه برشمرديم. براى مسعود عنايت و همكارانش در كميته داوران فوتبال ايران لابد نكات و آمارى كه آمد، نشانگر توفيق اين كميته در اهداف و برنامه هاى خود است و رئيس كميته داوران مى تواند بر پايه آن يك سپر حفاظتى جديد براى خود در مقابل انتقادات اغلب عقلايى و قابل فهمى كه از كار داوران شاغل در مسابقات ليگ صورت مى پذيرد، بسازد و بگويد وقتى آسيا و فيفا داوران فوتبال ما را قبول دارند و به آنها ميدان مى دهند، چگونه است كه نهادها و افراد داخلى آنها را رد مى كنند؟

سخت تر از گذشته
به كارگيرى داور ايرانى براى قضاوت دربى معمولا پردردسر تهران ريسك عجيبى نشان مى دهد كه شايد فدراسيون و كميته داوران هيچ دليل معقول و آينده نگرانه اى را درباره آن نتوانند ارائه دهند. البته همگى مطلعيم كه فدراسيون از مدت ها پيش اين طرح را در دستور كار و در دست اجرا داشت، اما پس از قضاوت پر اشتباه مرادى در مسابقه جنجالى چندى پيش پرسپوليس مس كرمان در چارچوب رقابت هاى ليگ برتر ايران در تهران و تبعات تند آن ديدار، حتى برخى سران فدراسيون و كميته داوران نيز اعتراف داشتند كه آن قضاوت طرح هاى استفاده از داور ايرانى براى دربى سرخابى را دچار مشكل و اين كار را سخت تر از گذشته كرده است.

اينكه چطور فدراسيون سرانجام به اين باور رسيد كه بايد داورى دربى پرطرفدار فوتبال ايران در چارچوب هفته بيست و پنجم ليگ برتر كشور را به قاضيان كشورمان بسپرد، هنوز مبهم مى نمايد، زيرا از زمان قضاوت پرحرف و حديث مرادى در ديدار مورد بحث مشكلات متعدد تازه اى را هم در امر داورى داشته ايم و تيم هاى زيادى بر اثر اشتباهات بعدى ساير داوران متضرر شده اند.

چالش هاى احتمالى
با اين اوصاف ريسك غيرضرورى استفاده از داور ايرانى براى هدايت ستيز جديد سرخ و آبى، كارى است كه به رغم فقدان پيشينه و بسترى معقول براى انجام آن، بينندگان معمولا ملتهب اين ديدار را به چالش هاى احتمالى تازه اى خواهد كشاند. بارها براى شما نوشتيم و امروز تكرار مى كنيم كه وقتى قاضى خارجى مسابقه دربى تهران مرتكب اشتباه مى شود، تماشاگران آن را مى پذيرند و به حساب غرض داشتن داور نمى گذارند و آن را اشتباه صرف وى مى دانند، حال آن كه اگر داور ولو بهتر ايرانى همان اشتباه و حتى كوچك تر از آن را مرتكب شود، بلافاصله به رنگى بودن و حمايت از يكى از دو تيم متهم خواهد شد و هزار حرف و حديث خلق خواهد گشت و آنگاه تقابل با پيامدهاى اين موضوع سخت تر خواهد شد.

باندپيچى
يك ضرب المثل با مسما و نغز ايرانى وجود دارد كه مى گويد سرى را كه درد نمى كند نبايد با دستمال بست، اما انگار فدراسيون فوتبال ما اصرار دارد كه اين سر را نه فقط با يك دستمال، بلكه باندپيچى كند! اينكه ما چند داور اليت داريم يا نداريم، پاسخى بر مسائل داخلى اين رشته و دليلى بر به كارگيرى قاضى ايرانى براى اين دربى پردردسر نيست و يكى، ديگرى را توجيه نمى كند.

هر گاه از عنايت پرسيده اند كه چرا در مواقع بروز بحران هاى داورى معمولا در ايران نيست و در كشورى ديگر به سر مى برد، او بلافاصله جواب داده است كه: مگر قرار است در صورت حضور من در تهران و استاديوم هاى كشور، هيچ مشكلى در امر داورى بروز نكند؟! به واقع عنايت صورت مسئله را پاك كرده و پاسخى به سوالات موجود نداده و اينك موضوع همپا شدن ايران با ژاپن در مورد داوران اليت و پيشى گرفتن آنها از ساير كشورهاى قاره بهانه خوبى براى افراد معتقد به كم مشكل بودن كار داورى در ايران است تا بار ديگر از ايده هاى خود بگويند و باز هم بپرسند وقتى AFC اين قدر به داوران ما بازى واگذار مى كند، چرا خود ما به آنها ميدان ندهيم؟

اين سوال همان قدر عقلايى است كه بپرسيم و متذكر شويم كه زمانى كه داوران خارجى تا اين حد در قضاوت نسخه هاى قبلى شهرآورد پايتخت مشكل و اشتباه داشته اند، چرا داوران خودمان نداشته باشند؟!