نگاه شما: چرا پرسپولیس نتیجه نمی گیرد؟

کد خبر: ۳۵۰۲۰۳

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۳۹۲ - ۱۳:۴۸

با نگاهی به نتایج ده هفته ابتدایی لیگ برتر کسب پنج پیروزی و دو تساوی و سه شکست می تواند کارنامه خوبی برای یک تیم متوسط و یا یک مربی جوان باشد، اما این نتایج هرگز طرفداران پرشمار پرسپولیس را قانع نمی کند.

علی دایی پس از قهرمانی با سایپا در لیگ ششم که از ابتدا بعنوان بازیکن و سپس مربی/بازیکن در این تیم حضور داشت در لیگ برتر و تیم ملی به فعالیت پرداخته و در لیگ دوازدهم برای نخستین بار در پرسپولیس نسبت به جذب بازیکن و یارگیری دلخواه اقدام نمود و به اصطلاح تیم را شخصا بست، همچنین هیچ بازیکنی در آخرین لحظه به تیم اضافه نشد تا باعث بروز ناهماهنگی شود یا از تمرینات بدنسازی آغاز فصل بازماند.

مروری بر بازیهای پرسپولیس نشاندهنده اینست که اگرچه تغییراتی محدود درسبک بازی تیم ایجاد شده اما کماکان سردرگمی ها ادامه دارد و کمتر شاهد رد و بدل شدن 10 پاس درست و خطرساز هستیم. (کجاست پرسپولیسی که بیست دقیقه حریف را زمین گیر می کرد؟)

ظاهرا یکی از ایرادهای سرمربی تیم عدم توجه به نظر سایرین است، ایشان در زمان حضور در راس تیم ملی هم از افرادی نظیرآقای افاضلی استفاده می کردند که علی رقم داشتن دانش تئوریک فاقد کارنامه قابل قبول و شناخته شده بودند و پس از برکناری از تیم ملی نیز حداکثر در دسته دوم کشور مربیگری نمودند، در حال حاضر نیز فرد با تجربه و شاخصی که بتواند در مواقع بحرانی به کمک سرمربی آمده و تیم را از مهلکه خارج کند روی نیمکت حضور ندارد.

عدم حضور بازیکنان شاخص از دیگر معضلات تیم است، اگرچه فوتبال ایران حرفه ای شده و بازیکنان براحتی تیم عوض می کنند اما در غیاب  بازیکنان باسابقه، تازه واردان پس از سه یا چهارسال کاپیتان تیم بزرگ پرسپولیس شده اند و بازوبندی که زمانی برای بستن آن به بیش از ده سال سابقه نیاز بود امروزه براحتی این دست و آن دست می شود. در فوتبال تمام حرفه ای اروپا بازیکنانی نظیر: پویول، ژاوی، اینیستا، توتی، لمپارد، کاسیاس و... نمونه ی کوچکی از تداوم  حضور چندین ساله در تیمهای بزرگ هستند.  شاید ضعف مدیریتی و عدم وجود نگاه استراتژیک باعث می شود تا بازیکنان براحتی از تیمها جدا شوند، آیا انصافا حضور علی کریمی که وقتی در زمین بازی راه می رود حداقل سه بازیکن حریف را به خود مشغول می کند نمی توانست وزن فنی تیم را افزایش دهد، آیا بازیکنان آنقدر توجیه هستند که نیازی به فرماندهی مقتدر در داخل زمین نیست؟

در حالیکه نبود پشتوانه مناسب و بازیکن همتراز در بعضی پستها در همین هفته های ابتدایی به چشم می خورد و به اصطلاح نیمکت تیم خالی و دست سرمربی برای تعویض های طلایی بسته است، دلیل عقد قرارداد با چهار دروازه بان مشخص نیست. آیا در آینده با نرسیدن بازی به علیرضا حقیقی که در غیاب مهدی رحمتی خود را کاندیدای حضور در جام جهانی 2014 می داند و شاید برای نشان دادن توانایی های خود به سرمربی تیم ملی به لیگ ایران بازگشته، حاشیه ای ایجاد نخواهد شد.

در شرایطی که حضور نیلسون در درون دروازه و هماهنگی مناسب سیدجلال و بنگر در خط دفاع باعث شده تا تعداد گلهای دریافتی محدود باشد، در نقطه مقابل عدم خلاقیت در خط هافبک که با غیبت رضا حقیقی بیشتر آشکار می شود و همچنین عدم توفیق در خط حمله موجب شده تا هواداران با نگرانی به آینده نگاه کنند. آیا بازیکنی مانند قاسم دهنوی جانشین شایسته ای برای علی کریمی خواهد بود؟ آیا جوانانی چون کفشگری، قاسمی، عباس زاده، غریبی، شاکری و کنعانی می توانند در مواقع لزوم عصای دست سرمربی باشند؟

غلامرضا رضایی و هادی نوروزی در هفته های اخیر حرکت شاخصی در بازی خود ارائه ننموده اند و سیدصالحی که بعنوان گلزن خریداری شده تاکنون تنها سه گل زده و جرقه هایی نظیر پیام صادقیان و امید عالیشاه نیز برای روشن شدن آسمان پرسپولیس کافی نیستند و بنظر می رسد خلعتبری هنوز با تیم هماهنگ نیست. آیا بجای جذب مهاجم جدید بهتر نبود کمرهمت به حفظ محمد قاضی و کریم انصاری فر که در سال گذشته با جو پرسپولیس نیز آشنا شده بودند، بسته می شد؟

کمتر کسی است که منکر اهمیت جوانگرایی و بها دادن به چهره های جدید باشد، اما ساختار تیمهایی مانند پرسپولیس ایجاب می کند تا جوانان در کنار با تجربه ها قرار بگیرند تا نه در کوتاه مدت بلکه در میان مدت و بلند مدت تبدیل به ستونهای اصلی تیم شوند.

بازیکنانی چون عزیز اصلی ، جعفرکاشانی، رضا وطنخواه، ابراهیم آشتیانی، علی پروین، همایون بهزادی، حسین کلانی، صفرایرانپاک، حمید جاسمیان، محراب شاهرخی و ... تعصب و عشق به پیراهن پرسپولیس را به نسل بعد آموختند واین مهم سینه به سینه منتقل شد تا ستاره‌های جدیدی متولد شوند، با حضور مردانی چون وحید قلیچ، محمد دادکان ، محمدمایلی کهن، محمد پنجعلی ،ناصر محمد‌خانی، حمید درخشان، مجید سبزی، بهروز سلطانی، محمد‌حسن انصاری‌فرد، ‌فرشاد‌پیوس، مرتضی ‌فنونی‌زاده، محسن عاشوری، مرتضی‌ کرمانی مقام، سعید نعیم‌آبادی، مجتبی محرمی، کریم باوی، نادر محمد‌خانی، سعید عزیزیان ،ادموندبزیک، حمید استیلی، بهروز رهبری فرد، کریم باقری، علی دایی، علی کریمی، مهدی مهدوی کیا ، حامد کاویانپور و...  پرسپولیس سالها با اقتدار در عرصه حضور داشته اما امروز نه صاحب  بازوبند کاپیتانی تیم ملی است و نه القاب سرطلایی، پاطلایی و آقای گل در خور بازیکنان آنست.

در پایان بنظر می رسد جذب حداقل یک هافبک خلاق در نیم فصل و اضافه شدن فرد باتجربه و جدیدی به کادرفنی تیم می تواند در کوتاه مدت تمهیدی برای جلوگیری از بروز مشکلات بیشتر باشد و توجه بیشتر به وضعیت تیمهای پایه (نظیر اعزام چند بازیکن جوان به پرتغال) باعث ایجاد پشتوانه مناسب برای تیم در بلند مدت خواهد بود.

فرستنده: مسعود  پورعیسی (یکی از میلیونها هوادار پرسپولیس)

* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.