اعدام عاملان قتل عام خانواده تاجر برنج

کد خبر: ۳۴۹۲۶۸

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۳۹۲ - ۰۹:۲۰

دو مرد جوان که به جرم کشتن یک تاجر برنج و همسر و دو فرزندش در «بابل» به اشد مجازات محکوم شده‌اند امروز در ملاعام پای چوبه دار رفتند.

به گزارش فرهیختگان، سحرگاه هفتم آبان ۱۳۸۹ پلیس «بابل» مازندران مطلع شد یک تاجر برنج به نام «مرتضی توکلی» و همسر ۳۴ ساله‌اش «معصومه» و دو فرزندشان به نام‌های «علیرضا» و «عسل» که به ترتیب ۱۱ و هفت ساله بودند در ویلایشان کشته شده‌اند. همان موقع کارآگاهان به همراه کشیک وقت دادسرا به ویلای وحشت رفتند و پس از نمونه‌برداری‌های لازم، جنازه‌ها به پزشکی‌قانونی فرستاده شد. تحقیق میدانی نشان می‌داد اعضای این خانواده، قربانی دستبرد شده‌اند. پلیس پس از کشف نخستین سرنخ به سراغ دو کارگر ساختمانی به نام‌های «مرتضی» و دایی‌اش «ابراهیم» رفت و آنان را دستگیر کرد.

«مرتضی» ۳۳ ساله و «ابراهیم» ۳۷ ساله که چند روز پیش از جنایت تکان‌دهنده برای کارهای ساختمانی به ویلای تاجر برنج رفته بودند، در بازجویی مقدماتی، خود را بی‌گناه خواندند اما وقتی
با مدرک‌های دادگاه‌پسند روبه‌رو شدند لب به بیان حقیقت گشودند.

«مرتضی» گفت: به همراه دایی‌ام «ابراهیم» برای کارهای ساختمانی به ویلای تاجر برنج رفتیم اما با دیدن وسایل لوکس و سرمایه او وسوسه شدیم. رویای یک‌شبه ثروتمندشدن از سرمان بیرون نمی‌رفت که تصمیم به قتل گرفتیم.

مرد عصیانگر ادامه داد: می‌دانستیم مرد تاجر، هر روز ساعت ۶ تا ۳۰/۶ دقیقه صبح برای خرید نان و ورزش از خواب بیدار می‌شود. بنابراین طبق نقشه با ماشین «ابراهیم» به ویلا رفتیم. ما به بهانه اینکه وسایل‌مان در ویلا جا مانده وارد آنجا شدیم. سپس به انباری داخل حیاط رفتیم و منتظر فرصت مناسب ماندیم. به محض اینکه مرد تاجر وارد حیاط شد با دسته کلنگ به سرش زدیم و با سیم برق خفه‌اش کردیم. بعد وارد ساختمان شدیم و «معصومه»، «علیرضا» و «عسل» را کشتیم.

«ابراهیم» نیز حرف‌های خواهرزاده‌اش را تایید کرد و پرونده با صدور کیفرخواست به شعبه دوم دادگاه کیفری استان مازندران فرستاده شد.

در نخستین نشست رسیدگی به این پرونده که به ریاست «قاضی زمانی» تشکیل شد ابتدا شاکیان خصوصی، حکم اعدام در ملاعام خواستند. نوبت دفاع به دایی و خواهرزاده که رسید جنایت را گردن یکدیگر انداختند.

«مرتضی» گفت: باور کنید «ابراهیم» تاجر برنج و همسر و دو فرزندش را کشت. من در جنایت، دستی نداشتم. فقط در دزدی وسایل خانه به دایی‌ام کمک کردم.

«ابراهیم» هم که اشک می‌ریخت، اظهار داشت: نمی‌دانستم «مرتضی» نقشه قتل اعضای خانواده تاجر برنج را کشیده است. قرار بود فقط پول و طلا بدزدیم.

در پایان آن نشست، هیات قضایی وارد شور شد و «مرتضی» را به جرم مشارکت در چهار فقره قتل به چهار بار قصاص در ملاعام و به جرم دزدی به سه سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرد.

«ابراهیم» نیز به خاطر مشارکت در قتل «علیرضا» به یک بار قصاص در ملاعام، به جرم همدستی در قتل مرد تاجر به زندان ابد، به‌‌خاطر معاونت در کشتن «معصومه» و «عسل» به ۱۵ سال زندان و به جرم دستبرد به سه سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.

حکم «مرتضی» اما به‌خاطر ابهام‌ قضایی در دیوان عالی کشور شکست و پرونده برای بار دوم تحت رسیدگی قرار گرفت. هیات قضایی دادگاه کیفری استان مازندران نیز همان حکم پیشین را برای دایی و خواهرزاده صادر کرد. قضات شعبه ۳۲ دیوان عالی کشور اما با توجه به برخی ایرادهای شکلی، حکم را برای دومین‌بار نقض کردند و پرونده را به دادگاه کیفری مازندران برگرداندند.

در دور تازه رسیدگی به این ماجرا در شعبه سوم دادگاه کیفری مازندران، باز هم دایی و خواهرزاده، جنایت را بر گردن یکدیگر انداختند اما هر دو به قصاص در ملاعام محکوم شدند و رای، قطعی شد.