دن کارلو دست به دعا برداشته

کد خبر: ۳۴۸۷۲

تاریخ: ۱۲ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۴:۰۴

چه کسي فکرش را مي کرد کارلو آنچلوتي که به نوعي او را پدرخوانده فوتبال ايتاليا مي دانند روزي به ورطه اين بيفتد که براي ادامه حضور ديويد بکام انگليسي در تيمش دست به دعا برد.

به نوشته اعتماد، سرمربي ميلان صراحتاً اعلام کرده است مي خواهد با بازيکن لس آنجلس گالکسي که مدت قرارداد قرضي اش با روسونري در ماه مارس به پايان مي رسد، قرارداد دائمي ببندد. شايد او هم به اين مساله که عده زيادي به آن پرداخته اند، واقف است که ديويد بيشتر از آنکه يک فوتباليست موفق باشد يک کالاي تبليغاتي ارزشمند است که حضورش در هر بازار کالايي مي تواند سود سرشاري عايد اطرافيانش کند.

اما اين قبيل هوچي بازي ها و رفتارهاي جنون آميز از ايتاليايي ها بعيد است که براي يک غيرهموطن از اين کارها بکنند. اما آيا دن کارلو مي داند هافبک اسبق رئال مادريد و ملي پوش انگليسي يکي از بهترين کاشته زن هاي دنيا است و مي تواند در صورتي که با فوتبال ايتاليا خودش را وفق دهد پيروزي هاي زيادي را براي ميلان رقم بزند؟

شايد کمي به آنچلوتي سخت مي گيريم. در پس همه اين اتفاقات سرالکس فرگوسن هم که در فوتبال انگليس براي خودش حکومتي دارد، روزگاري با پديده بکام درگير بود؛ در فاصله سال هاي 1995 تا 2003 که اين اسکاتلندي مربي ديويد بود هميشه سايه شهرت و محبوبيت شاگردش را روي سر خود احساس مي کرد. اما از طرفي منچستر در طول اين سال ها از حضور برند تبليغاتي بکام چه براي اهداف مالي چه براي اهداف ورزشي اش استفاده هاي زيادي مي کرد.

اگرچه دستاورد آنها در طول يک دهه اخير شش قهرماني ليگ، دو قهرماني جام حذفي و ليگ قهرمانان بوده که به گمانم آنها مي توانستند به عناوين بيشتري دست پيدا کنند.اما پديده ديويد بکام چيزي فراتر از همه اينها است؛ او در ليست بهترين هاي فيفا قرار دارد و با موفقيت هاي گوناگوني که به دست آورده بيش از هر انگليسي ديگري در طول اين سال ها توانسته نمايشي از قدرت فوتبال جزيره باشد، اگرچه در اين ميان از درخشش کساني مثل فرانک لمپارد، آلن شيرر و گري لينه کر نيز در سطح بين المللي مدنظر فيفا نمي توان گذشت.

انتخاب بهترين بازيکنان سال فيفا به اتفاق آراي مربيان و ستاره هاي بزرگ فوتبال دنيا انجام مي شود و کسي مانند ديويد بکام به خوبي توانسته نظر همه را به خود جلب کند و راي آنها را به دست بياورد.اما آيا اين به اين معنا است که فوتبال روز دنيا به مرز ديوانگي رسيده؟

آيا مخالفان سوپراستار بزرگ انگليسي مي توانند زندگي شخصي و حرفه يي ديويد را از يکديگر تفکيک کنند و به اين نتيجه نهايي برسند که ديويد بکام به قدر کافي بازيکن خوبي هست که بتواند نظر مساعد کارشناسان و مربيان را جلب کند بي آنکه فرم و شکل زندگي شخصي اش که در محاصره اتفاقات تجاري و تبليغاتي واقع شده روي اين تصميم گيري ها تاثيري نداشته باشد؟

آنهايي که مدام توانايي هاي فوتبالي او را ناديده مي گيرند و شهرت و محبوبيتش را ناشي از هيجان زدگي رسانه ها مي دانند، هرگز به کارنامه او نگاهي دقيق و بي غرض نينداخته اند. اگر کمي بخواهيم منصفانه قضاوت کنيم مي بينيم ديويد بکام همانقدر که شکار مناسبي براي کمپاني ها و شرکت هاي تجاري براي قراردادهاي تبليغاتي است به همان اندازه هم در زمين فوتبال (جدا از فراز و نشيب ها و اتفاقات طبيعي) در هر تيمي که بوده با تمام انرژي اش به ميدان رفته. شايد اگر آن اتفاق در منچستريونايتد پيش نمي آمد و فرگوسن شاگردش را به هر دليلي با لنگه کفش مورد لطف خود قرار نمي داد، او پيراهن شماره هفت شياطين را درنمي آورد و راهي برنابئو نمي شد، در حالي که حضورش در ميان کهکشاني ها هم به موفقيت و قهرماني رئال کمک کرد، بستن چمدان ها و رهسپار شدن ديويد بکام به لس آنجلس گالکسي قطع به يقين اهداف مادي اين ستاره را تامين مي کرد اما در نهايت او خود نيز متوجه شد پول همه چيز نيست، چراکه باز هم براي حضور در جسم زنده فوتبال اروپا راهي را پيدا کرد، اگرچه دن فابيو کاپلو هم خواسته يا ناخواسته او را به اين سمت و سو سوق داد.

تعطيلي بلندمدت و البته خسته کننده بين دو فصل فوتبال امريکا اين فرصت را در اختيارش گذاشت تا در هواي زنده فوتبال روز دنيا تنفس کند، نتيجه اش هم گلي شد که هفته پيش براي ميلان به ثمر رساند تا اثبات کند هنوز هم مي تواند مرکز ثقل تيم باشگاهي اش باشد. آن هم در تيمي که ستاره يي مثل کاکا خوش مي درخشد و ساير بازيکنانش هم تعصبي عميق به پيراهن تيم شان دارند. شايد نبايد به دن کارلو خرده بگيريم.

او حق دارد براي حضور دائمي سوپراستار انگليسي دست به دعا بردارد، ديويد بکام مي تواند شکل تازه يي از فوتبال را به پيکره مسن ميلان تزريق کند که نتيجه اش شايد فاصله گرفتن از روزهاي خاکستري گذشته روسونري و بازگشت به دوران اوج و پيروزي باشد. هر چه باشد، معامله يي است با دو سر سود. ديويد پا به توپ شده و توانايي هايش را در سطح حرفه يي به نمايش مي گذارد، ميلان کارنامه امتيازاتش را پربارتر مي کند و اين يعني اينکه همه چيز عادلانه است.