روزهاي پاياني گرنداسلم ملبورن؛

زماني براي رويارويي غول ها

کد خبر: ۳۴۶۵۹

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۰:۰۸

روزهاي پاياني گرنداسلم ملبورن، موعد رويارويي غول ها است.

به نوشته اعتماد، هر چند گاهي تقدير، بزرگان را در همان مراحل اول به جان هم مي اندازد اما متوليان برگزاري تورنمنت هاي بزرگ تنيس با حساب و کتاب هاي هنگام قرعه کشي گويي تدبير تقدير را هم جا مي گذارند و به دلخواه خود از سرد شدن تنور بازي ها جلوگيري مي کنند.

گرنداسلم ملبورن يکي از معدود تورنمنت هاي امن ستارگان تنيس بود، هر چند هر روز شاهد اتفاقات جالب و شايد شگفت انگيز هم بوديم. در روز اول لوپز آرژانتيني، آگنه زاوي، سيبله بامر و ماريا کريلنکو روي زمين «رودلاور» آواز وداع زودهنگام را سردادند و شگفتي بزرگ هم حذف ليتون هيوئيت شماره يک سابق تنيس جهان و مرد بدون سيد ملبورن بود.

تورسونوف شاتلر، ديويد نعلبنديان و پل آنري متيو نيز جا را براي بزرگان خالي کردند. فاجعه بخش زنان در روز چهارم رخ داد، زماني که ونوس ويليامز با شکست از کارلا سوارس ناوارو از دور رقابت ها خارج شد.

يک روز قبل از حذف او، رافائل نادال اولين بازي خود را با موفقيت پشت سر گذاشت. از اينجا به بعد فدرر هم خودي نشان داد و يورگن ملزر را شکست داد. حذف ريچارد گاسکه اجازه نداد فرانسوي ها خيلي به خود مغرور شوند. نادال هم تامي هاس آلماني را از پيش رو برداشت. هر چه مي گذشت، نفس بزرگان به سختي درمي آمد. اندي موراي مقابل فرناندو ورداسکوي شيليايي کم آورد و روز بعد خبر حذف جوکوويچ مدافع عنوان قهرماني به گوش رسيد. او به دليل مصدوميت قافيه را به راديک واگذار کرد.

جدال بزرگ
قصه هاي فوق در اين جمله جمع بندي مي شود؛ نبرد بزرگ نيمه نهايي بين فدرر و راديک. اين دو بزرگ تاکنون هفده بار روياروي يکديگر قرار گرفته اند. اولين جدال سال 2001 در بازل، زادگاه فدرر انجام شد و با برتري نفر دوم فعلي رنکينگ جهاني خاتمه يافت. دو بازي سال بعد هم سرنوشت مشابهي داشت تا اينکه راديک پس از يک ناکامي ديگر در ويمبلدون، طي پنجمين رقابت با نتايج 6 بر 4 ، 3 بر 6 و 7 بر 6 غول بزرگ دنياي تنيس را به زانو درآورد.

در ادامه «در» روي همان پاشنه سابق چرخيد. فدرر در هيوستون، ويمبلدون و تورنتو اندي را مقهور قدرت خود و در بانکوک آسان ترين برتري را مقابل مرد امريکايي تجربه کرد. مرد سوئيسي 6 بر 4 و 6 بر صفر رقيب را شکست داد. براي تماشاي دومين پيروزي راديک بر فدرر صبر زيادي لازم بود چون از دهمين تا شانزدهمين جنگ دو رقيب پيروزي از آن مرد هميشه پيروز آن مقطع تنيس شد. اما هفدهمين پنجه اندازي نتيجه يي متفاوت داشت. راجر براي تفريح به ميامي نرفته بود ولي کله يي پر از باد داشت و گمان مي کرد خيلي راحت گرنداسلم هاي خود را از مرز سيزده خواهد گذراند. سرويس هاي برق آساي جوان امريکايي او را به هوش آورد و وقتي از خواب بيدار شد نتايج 7 بر

6 ، 4 بر 6 و 6 بر 3 را روي اسکوربورد ديد. چاره يي نبود بايد با همان لبخند خاص جنتلمن ها دست رقيب را مي فشرد و به وي تبريک مي گفت. فدرر هر شب خواب برابري با رکورد سمپراس را مي بيند و روزها در عالم واقعيت يک به يک رقبا را سلاخي مي کند.

در مجموع اوضاع به نفع وي خواهد بود. راديک آرزوهاي بزرگي دارد؛ «اگر روند اتفاقات همواره مانند بازي مرحله يک چهارم نهايي مقابل جوکوويچ باشد، دنيا به کام من خواهد بود.»

از دريچه آمار
1- فدرر در تمامي رويارويي هاي گذشته با راديک 38 ست را برده و 8 ست را به رقيب واگذار کرده است.

2- فدرر در هيچ يک از رويارويي هاي قبلي در پايان دو ست مغلوب راديک نشده.حال آنکه جوان اهل ينگه دنيا هفت بار در پايان ست دوم دست ها را به علامت تسليم مقابل راجر بالا برده است.

3- 12 بار سرنوشت جدال رقباي مرحله نيمه نهايي ملبورن به تاي بريک کشيده که بيشتر مواقع سرويس هاي قدرتمند فدرر، راديک را به زانو درآورده است.

4- فدرر و راديک سه بار روي چمن مقابل هم ايستاده اند، 12 بار در زمين هاي خاکي جان کنده اند. دو رقابت ديگر هم در زمين هاي مفروش برگزار شده است.

5- در مجموع 17رويارويي قبلي، 15 پيروزي از آن فدرر شده و راديک فقط دو بار تفوق يافته است. انتظار پنج ساله اندي براي تجربه تکرار برتري بر فدرر يکي از طولاني ترين حسرت هاي يک تنيسور داراي رنکينگ جهت شکست يکي از 10 سيد اول است.

تجربه يا...
فدرر پارسال تابوي شکست ناپذيري بود، اما از وقتي نادال جاي او را در رتبه اول گرفت، کمي با روزهاي اوج فاصله گرفته؛ نشان به آن نشان که از آن مقطع تاکنون فقط يک رقابت بزرگ تنيس را فتح کرده است. راديک نيز اوضاع و احوال خوبي ندارد.

او را پديده نسل ليتون هيوئيت مي دانند. جالب است. اندي نيز مانند استاد استراليايي دوره خود نتوانست در قامت روزهاي شگفتي سازي، انگشت حيرت تنيس دوستان را در دهان شان فرو ببرد.

پس مي توان راهيابي آنها به جمع چهار تنيسور برتر اولين گرنداسلم سال را نشانه يي براي اوج گيري مجدد دانست. مگر نه اينکه سال نکو از بهارش قابل تشخيص است؟