طالبی:در فوتبال همه چیز می‌تواند سورپرایز باشد

کد خبر: ۳۴۶۳۱

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۸۷ - ۰۸:۱۰

تیم ملی فوتبال ایران در دومین دیدار از گروه ۵ مسابقات فوتبال مقدماتی جام ملت‌های آسیا به نتیجه مساوی در برابر تایلند دست یافت. جلال طالبی، سرمربی پیشین تیم ملی ایران در گفتگو با دویچه وله این بازی را ارزیابی کرده است.

به گزارش دویچه‏وله، تیم ملی فوتبال روز چهارشنبه ۲۸ ژانویه در دومین دیدار از گروه ۵ مسابقات فوتبال مقدماتی جام ملتهای آسیا تنها به نتیجه مساوی بدون گل برابر تیم میزبان تایلند دست یافت. جلال طالبی، سرمربی پیشین تیم ملی ایران در گفتگو با بخش فارسی دویچه وله عملکرد ملی پوشان را ارزیابی کرده است.

آقای جلال طالبی بازی ایران مقابل تایلند و کسب نتیجه‌ی مساوی صفر بر صفر را کلا چه طور دیدید؟

به هرحال از سری بازیهای جام ملتهای آسیاست که دو بازی‌ آن امسال برگزار می‌شود و بازیهای بعد هم در سال جدید ایرانی. مشخص بود که ما در تایلند یک‌ مقدار مشکل خواهیم داشت به خاطر شرایط جوی و رطوبتی که وجود دارد، به اضافه‌ی این که خب تعداد بازیکن‌هایی هم تجربه داشته باشند در این بازی به صورتی که باید و شاید کافی نبود و مسلم بود که یک مقدار بازی ما به مشکل برخواهد خورد و آن بازی که توقع هست از تیم ملی ایران که در سطح آسیا که بهرحال جزو سه تیم اول آسیا می‌توانیم منسوب‌اش کنیم، در مقابل تایلند که یک تیم دسته درجه دو آسیا است، یک مقدار به مشکل برخوردیم.

یعنی به عقیده‌ی شما آقای طالبی، نتیجه‌ی مساوی در این بازی قابل انتظار بود و پتانسیل این تیمی که در تایلند به مصاف تیم ملی تایلند رفت همین بود و نتیجه‌ی مساوی هم سورپرایزی نبود؟

راستش در فوتبال (همه چیز) سورپرایز می‌تواند باشد. منظور من این بود که بهرحال تیم ملی به نظر من و بازیکن‌های تیم ملی و همین طور کادر فنی و مردم و جراید منتظر بازی آینده‌ی ایران هستند که با کره جنوبی ما در تهران داریم. یعنی تمام فکر و ذکر و تمام هدف برای آن بازی است. بنابراین این بازی جدا از این که شرایط جوی همان طور که گفتم روی بچه‌ها اثر گذاشته بود، بهرحال تایلند هم توی زمین خودش برای این که بتواند جزو تیم‌های انتخاب‌شده برای جام ملتها باشد، می‌بایستی جلوی ما حداقل امتیازی می‌گرفت. یعنی برای باخت به زمین نیامده بود، در (کشور) خودش بود، در استادیوم خودش بود. در نتیجه، زیاد صددرصد تمرکزش روی این بازی و برد روی این بازی نبود. چون بهر صورت ما از گروه بالا می‌رویم. و فکر می‌کنم انگیزه‌ای که بچه‌ها می‌بایستی شاید داشته باشند برای بازی نداشتند، چون به فکر بازی آینده بودند در مقابل کره جنوبی. این تصور من است و به طور کلی آن جوری که باید و شاید انتظار می‌رفت بازی نکردند. بسیار بچه‌ها کند بودند، بسیار در حرکاتشان تاخیر داشتند، در ارسال پاس‌ها تاخیر داشتند، در هدایت و ارسال توپ و حفظ توپ مشکل داشتند. یک مقدار تیم ما ساکن بود و آن تحرک باید و شاید را نداشت.

بازی ایران مقابل تایلند بدون حضور لژیونرها برگزار شد. با توجه به این که خیلی‌ها به این مسئله اشاره کردند که آن بازیکنان شاخص ایرانی که در پشت خط هستند و تا حالا در سایه‌ی لژیونرها بودند در چنین بازیهایی می‌توانند خودشان را نشان بدهند. یعنی ما از این دیدگاه هم یکمقدار باید ناامید بشویم؟

من فکر می‌کنم هفت بازیکن تیمی که رفتند توی زمین، در مقابل کره جنوبی هم در تهران، به زمین می‌روند. مگر این طوری که من شنیدم مثل این که آقای رضایی دواخطاره هست و نمی‌تواند جلوی کره بازی کند. بنابراین اینها هفت هشت بازیکن‌شان همین نفراتی هستند که بایستی بازی کنند جلوی کره جنوبی. نمی‌توانیم از پیش بگوییم یک بازی را بردیم و یک بازی را می‌بریم حتما. این است فوتبال و خود شما می‌دانید شرایط روز، شرایط (انگیزشی بازیکن‌ها)، شرایط تاکتیکی که انتخاب می‌شود برای بازی و مسئولیتی که به بازیکن داده می‌شود، می‌تواند همیشه متغیر و متفاوت باشد. به نظر من (موضوع) را نبایستی بزرگ کرد، چون بهر صورت تیم ما به جام ملت ها می‌رود. البته همه انتظار داشتیم که تیم ملی ایران بتواند بازی بهتری انجام بدهد، بتواند (تیم) تایلند را در تایلند شکست بدهد.

شما به کمبود انگیزه، مشکلات آب و هوایی بانکوک، کم‌ تحرکی و ساکن بودن نحوه بازی تیم ملی ایران اشاره کردید. اگر عمیق‌تر به این مسئله نگاه کنیم، مشکل اصلی روند بازی تیم ملی از کدام ناحیه سرچشمه می‌گرفت؟ از دیدگاه شما در غیاب وحید هاشمیان و یا بیشتر در خط میانی که جواد نکونام، آندره تیموریان و مسعود شجاعی حضور نداشتند، در خط حمله خلائی وجود داشت؟ کلا ضعف در کجا بود؟

به طور کلی نبودن چند بازیکنی که شما اسم بردید می‌تواند موثر باشد و موثر هم هست. ولی آن چیزی که من از این بازی دیدم آن به اصطلاح ساکن بودن بچه‌ها بود. و این که شما می‌پرسید ما کجا زیاد مشکل داشتیم، می‌توانم بگویم که ما در تمام خطوط مشکل داشتیم. چون تیم به صورت هماهنگ کار نمی‌کرد، تیم یک مقداری در حمایت‌اش، در پوشش‌ دادنش تاخیر داشت. و اینها همه دلایلی بود که جلوی فوتبالی که بهرحال تایلند بازی می‌کند که می‌گوییم یک فوتبال (سرعتی) است، ولی هرگز به حد فوتبال کره که سرعت‌اش بیشتر است یا فوتبال ژاپن که سرعت‌اش بیشتر است نمی‌رسد. یک مقداری ما با تاخیر توی زمین حرکت می‌کردیم و اینها دلیلی می‌شود که بهرحال ما این ضعف را در تمام خطوط تا حدودی بتوانیم ببینیم.

حضور و عملکرد اریش روته مولر آلمانی را در کنار علی دایی در کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران چه طور ارزیابی می‌کنید؟

مسلما ایشان با تجربه‌ای که دارند و به هرحال به‌عنوان یک مدرس خیلی می‌توانند از لحاظ شناخت حریف، از لحاظ انتخاب تاکتیک برای تیم ملی مفید باشند. حتا نحوه‌ی تمریناتی که تیم ملی نیاز دارد انجام بدهد، می‌توانند کمک بکنند. ولی نمی‌دانم که در حد این که به‌عنوان یک مربی در کنار نیمکت بنشینند و بتوانند تصمیمات درستی را در زمان درست بگیرند، تا چه حد ایشان توانایی دارد. ولی از لحاظ آموزش دادن و از لحاظ آشنا کردن بچه‌ها با مسایل تاکتیکی و سیستمی می‌تواند به تیم ملی کمک بکند.