مهدی چمران، مردی که به شورای شهر تهران آرامش بخشید

هرچند پس از انتخابات شورای شهر دوم، بیشتر منتخبان شورای از افراد کمتر شناخته شده در عرصه شهری و ملی بودند، ‌در این میان، حضور چهره‌ای آشنا اما کمتر رسانه‌ای، توجه همگان را به خود جلب کرد. اوج هنر وی در مدیریت شورا، در دوره دوم و شش ساله شورا بود.

کد خبر: ۳۴۳۰۲۱

تاریخ: ۱۳ شهريور ۱۳۹۲ - ۲۲:۴۲

نخستین انتخابات رسمی و عمومی شورای شهر، هرچند امیدهای زیادی را در میان مردم پدید آورد، آنچه ‌پس از انتخابات شورای شهر در تهران رخ داد، همه را ناامید کرد. شورای شهر اول تهران، چنان دچار سیاست‌بازی و درگیری بین جناحی شد که فرصتی برای تصمیم‌گیری برای کار و عمران در شهر تهران برای آنان ‌نماند و تهران، یکی از بد‌ترین دوران مدیریت شهری را در دروان شورای شهر اول پشت سر گذاشت.

به گزارش «‌تابناک»، تجربه شورای شهر اول، مردم را به این نتیجه رساند، بار دومی که برای انتخاب اعضای شورای شهر به پای صندوق‌های رأی رفتند، تلاش کنند به جای انتخاب سیاسی و جناحی، کسانی را برای تصمیم‌گیری در مورد اداره شهر تهران برگزینند که کمتر درگیر گروه‌بندی‌های سیاسی باشند و بتوانند آرامش را بر فضای سیاست‌زده شورای شهر تهران حاکم کنند.

اما این همه ماجرا نبود. پس از انتخابات شورای شهر دوم، هرچند بیشتر منتخبان شورای از افراد کمتر شناخته شده در عرصه شهری و ملی بودند، ‌در این میان، حضور چهره‌ای آشنا ـ اما کمتر رسانه‌ای ـ توجه همگان را به خود جلب کرد و او کسی نبود، جز مهدی چمران؛ برادر شهید مصطفی چمران که محاسن بلند و حالت چهره‌اش، همه را به یاد مصطفای شهید خانواده چمران می‌انداخت.

مهدی چمران در‌‌ همان آغاز کار شورای دوم تهران، اعتماد اعضای شورای شهر را به خود جلب کرد و منتخبان مردم در شورا، چمران را به ریاست شورا برگزیدند؛ ریاستی که البته ریاستی پردوام بود و نزدیک ‌ده سال طول کشید.

مهدی چمران در دو دوره چهار ساله و شش ساله‌ای که ریاست شورا را بر عهده داشت، آرامشی بی‌سابقه را در این شورا حاکم کرد؛ آرامشی که شاید مهم‌ترین نیاز شورای شهر برای تمرکز در تصمیم‌گیری درباره مسائل شهر تهران بود. تجربه شورای شهر اول و جنجال‌ها و زد و خورد‌های سیاسی که در ‌‌نهایت حتی به انحلال شورا هم انجامید، مردم را واقعا نگران کرده بود.

هرچند چمران‌ در شورای شهر اول هم به خوبی مباحث شورا را ‌‌مدیریت کرد، ‌اوج هنر وی در مدیریت شورا، در دوره دوم و شش ساله شورا بود؛ جایی که شورای شهر از یکپارچگی و یکدستی سابق بیرون آمده بود و طیف‌های گوناگونی از اصلاح‌طلبانی همچون نجفی، مسجد جامعی و ابتکار در کنار گروه‌هایی ‌از اصولگرایان طرفدار احمدی‌نژاد و قالیباف، در ترکیب شورا قرار داشتند. این ترکیب ناهمگون شورا، با مدیریت چمران، هیچ گاه تمرکز خود بر مسائل شهری را از دست نداد و گرفتار بازی‌های رایج سیاسی و گروه‌بندی‌های جناحی نشد و اگر اختلاف رئیس دولت و شهردار در این دوره برای شهرداری حاشیه‌هایی درست نمی‌کرد، آرام‌ترین دوره مدیریت شهری با حضور شورایی ناهمگون رقم می‌خورد.

اکنون‌ مهدی چمران پس از نزدیک ده سال، ریاست شورا را به احمد مسجد جامعی واگذار کرده است. شاید اکنون بهترین زمانی است که از زحمات ده ساله مهدی چمران قدردانی کنیم؛ شخصیتی که در رأس شورای شهر تهران، ملی فکر و عمل کرد تا شورای و شهرداری بتوانند مسائل شهری را تدبیر کنند.

دوره مدیریت چمران بر شورای شهر آنقدر برای مردم کم‌حاشیه و پر از امید گذری شد که حتی خاطره‌ای هم از اختلافات شورای شهر اول برای مردم ‌نماند.

در این دوره هم باید یادآور شد که مدیریت چمران در شورای شهر، می‌تواند الگویی برای دوره حاضر و آتی باشد. مسئولان فعلی شورای شهر هم یقینا می‌دانند آنچه ‌شهرداری را در انجام رسالت مدیریت شهری به صورت نسبی موفق جلوه داد، تمرکز شورا بر مسائل تخصصی شهری و دوری از سیاست‌زدگی بود؛ امر مهمی که با مدیریت مهدی چمران عملی شد. امید است که این راه در شورای شهر تهران، به مانند دیگر شهر‌ها همچنان پر روهرو باشد.