سفر بی‌بازگشت به مریخ و داوطلبان ایرانی

کد خبر: ۳۴۱۷۶۵

تاریخ: ۰۸ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۷:۴۷

اسکان انسان در کره مریخ همیشه دستمایه گمانه‌زنی‌ها و مطالعات جدی بوده زیرا شرایط سطحی این سیاره و وجود آب در آن باعث شده تا بتوان آن را قابل زیست‌ترین مکان خارج از کره زمین در منظومه خورشیدی دانست.

روزنامه کسب و کار در گزارشی با این مقدمه نوشت: کره ماه به عنوان نخستین مکان برای شهرک‌سازی برون‌زمینی انسان‌ها پیشنهاد شده اما ماه دارای جو نیست؛ در حالی که مریخ با جو رقیقی که دارد امکان بیشتری برای میزبانی از انسان و دیگر گونه‌های زیست آلی را فراهم می‌کند.

هم کره ماه و هم کره مریخ به عنوان سکونتگاه‌های بالقوه برای انسان‌ها پرهزینه هستند و مخاطراتی چون فرود در مناطق با جاذبه سنگین معروف به چاه‌های گرانشی را هم در خود دارند. به این خاطر معدن‌کاری در سیارک‌ها نیز به عنوان گزینه دیگری برای گسترش انسان در محدوده فرازمینی مطرح شده است.

آغاز ثبت نام متقاضیان سفر به مریخ

پروژه Mars-One توسط سازمانی به همین نام با هدف استقرار بشر روی سیاره سرخ با استفاده از ترکیبی از تکنولوژی‌های موجود و قابل استفاده در سراسر جهان آغاز به کار کرده است. این سازمان قصد دارد ماجراجویی چندین ساله خود را از طریق نمایش برنامه‌ای تلویزیونی از تمامی لحظات این پروژه با تمامی جهان به اشتراک بگذارد.

شرکت هلندی MarsOne ثبت نام اولیه از داوطلبان حضور در سفر بی‌بازگشت به مریخ را اواخر سال شمسی گذشته آغاز کرد. براساس اعلام مسئولان این شرکت، پیش از شروع رسمی برنامه انتخاب داوطلبان، بیش از هزار درخواست برای حضور در این سفر دریافت شده بود. پذیرش اولیه داوطلبان از 8 ژانویه 2013 آغاز شد و فرایند انتخاب جهانی داوطلبان از طریق برنامه‌های تلویزیونی انجام خواهد شد. این طرح تنها مختص دانشمندان یا خلبانان سابق جت‌های جنگی نیست و تمامی افراد علاقه‌مند با حداقل 18 سال سن می‌توانند داوطلب حضور در جمع پیشگامان مستعمره مریخ (MarsColonypioneer) باشند.

بهره هوشی مناسب و سلامت کامل جسمی و روحی از جمله شروط اصلی برای ثبت نام اولیه در این طرح است و پس از انتخاب اعضای نهایی، دوره 8 ساله تمرین و آماده‌سازی برای سفر به مریخ آغاز می‌شود. این گروه در مدت حضور در تمرینات روی زمین و زندگی بر سطح سیاره سرخ در استخدام شرکت MarsOne خواهند بود. نخستین تجهیزات مورد نیاز برای احداث کلونی طی سال‌های 2016 تا 2021 میلادی به مریخ ارسال خواهد شد و در سال 2018 نیز یک مریخ‌نورد برای انجام تحقیقات تکمیلی راهی سیاره سرخ می‌شود.

«لانس دورپ» بنیانگذار شرکت MarsOne تاکید می‌کند: نخستین گروه مسافران در سال 2023 راهی مریخ خواهند شد و باقی عمر خود را در کلونی‌های احداث شده روی سیاره سرخ سپری خواهند کرد.

نوربرت کرافت از محققان سابق ناسا و مدیر پزشکی پروژه نیز اصلی‌ترین چالش پیش رو برای عملی شدن این طرح را نحوه تعامل و همکاری اعضا در طول سفر بسیار طولانی از زمین تا مریخ و پس از آن زندگی تا آخر عمر بر سطح سیاره سرخ عنوان می‌کند.

دکتر جرارد هوفت برنده جایزه نوبل و برایان انکه مفسر موسسه تحقیقاتی ساوث وست، از مشاوران برجسته این پروژه هستند.

بلیت این سفر، یک‌طرفه است!

بر اساس اعلام شرکت هلندی MarsOne، بیش از 165 هزار درخواست برای سفر بی‌بازگشت به مریخ تاکنون به ثبت رسیده است. پروژه سفر بی‌بازگشت به مریخ شامل انتقال تجهیزات و چند مریخ‌نورد برای احداث پایگاه اولیه جهت استقرار نخستین گروه از ساکنان آینده مریخ است. گروه نخست، متشکل از چهار زن و مرد از قاره‌های مختلف جهان، پس از انتخاب و گذراندن دوره‌های نهایی آموزش تا سال 2023 راهی سیاره سرخ خواهند شد. به دلیل نبود فناوری‌های مورد نیاز برای انجام سفر بازگشت از مریخ، هزینه‌های بالای سفر و مشکلات تامین سوخت، داوطلبان نهایی، بلیت یک‌طرفه به سمت مریخ دریافت خواهند کرد. با وجود عدم امکان بازگشت به زمین، تا ماه آگوست 2013 (مردادماه) بیش از 165 هزار درخواست ثبت شده و استقبال متقاضیان از این طرح چشمگیر عنوان شده است.

هزینه ثبت‌ نام اولیه 12 تا 38 دلار است که براساس وضعیت اقتصادی کشور، افزایش یا کاهش پیدا می‌کند. از ایران نیز تاکنون 8 داوطلب مرد و یک داوطلب زن موفق به ثبت نام قطعی شده‌اند.

شرایط زندگی در مریخ چگونه است؟

این نامزدها چند ماه طی 2 سال در انزوا و در تاسیساتی شبیه‌سازی شده نگاه داشته می‌شوند تا نحوه پاسخ آنها به زندگی در فضای بسته همراه با سه نفر دیگر مورد بررسی قرار گیرد. طی این مدت فضانوردان تمرین‌های فیزیکی بسیاری انجام می‌دهند چرا که طی 8 ماه سفر تا مریخ آنها نمی‌توانند دوش بگیرند و تنها از غذاهای خشک شده، کنسروی و فریز شده استفاده می‌کنند؛ از این‌رو سه ساعت در روز باید ورزش کنند تا بتوانند جرم ماهیچه‌های خود را حفظ کنند.

هوای مریخ به نوعی است که ساکنان نمی‌توانند بدون یک لباس فضایی بیرون بروند. در این سیاره گیاه رشد نمی‌کند اما ساکنان محصولات خود را در کابین‌هایشان رشد می‌دهند تا غذایشان تامین شود.

شاید دلتنگ شوید!

با شرایط توصیفی، بسیاری گفته‌اند ترجیح می‌دهند یک پا نداشته باشند اما در چنین سفری قدم بگذارند و در سیاره‌ای سرد زندگی کنند و برای همیشه از دوستان و خانواده خود خداحافظی کنند! سالیجان شریپف فضانورد مسلمان روس که سال گذشته به ایران سفر کرده بود، در پاسخ به این سوال که آیا در مدت اقامت در فضا غیر از خانواده و نزدیکان خود برای چیز دیگری هم در زمین دلتنگ شده یا نه، گفته است: ماه اول حضور در فضا که همه‌ چیز برای انسان تازگی دارد و کارهای زیادی برای انجام دادن هست، بسیار خوب است ولی به تدریج دلتنگی سراغ انسان می‌آید. دلتنگی‌هایی که من تجربه کردم به حدی است که فکر نمی‌کنم هیچگاه انسانی حاضر باشد برای سفر بدون بازگشت به مریخ و سیارات دور داوطلب شود!

با این وجود افزایش هر روزه تعداد ثبت‌نام‌کنندگان برای این سفر، نشان می‌دهد در این جهان کسانی هستند که حاضرند در نقطه‌ای دوردست، بدون احتمال بازگشت به کره زمین زندگی‌شان را ادامه بدهند. گرچه هنوز مشخص نیست این انسان‌ها واقعا در عمل آماده اعزام به سفر بی بازگشت هستند یا اینکه هنگام رفتن، پشیمان خواهند شد.