با هدف حذف ايران از معادلات منطقه:

كليد خوردن پروژه «ديو و دلبر» از سوي جريان سازشکار

در جريان تهاجم وحشيانه رژيم صهيونيستي به نوار غزه، خطي که همگام با صهيونيست‏ها، نابودي حماس و نهضت مقاومت را دنبال مي‏کرد، همواره کوشيد تا بحران جاري در منطقه را به ايران نسبت دهد.

کد خبر: ۳۴۱۴۹

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۵:۴۳

سعد حريري، رئيس جريان سياسي آينده در مجلس لبنان گفت: در نشست سران عرب در كويت، همه توجه‌ها به دودستگي شديد عربي بود كه عامل آن ايران است.

وي که جمعه شب در جمع مسئولان جريان آينده در قصر خانوادگي خاندان حريري سخن مي‏گفت، در ادامه موضعگيري‏هاي مصر و عربستان در دو اجلاس شرم‏الشيخ و نشست سران عرب در کويت اظهار داشت: هدف از ابتكار عمل آشتي عربي كه در نشست كويت مطرح شد، نجات و رهايي از اختلاف‌ها و دو دستگي‌ها بود.

حريري همچنين در ادامه سخنانش افزود: عبدالله بن عبدالعزيز آل سعود، پادشاه عربستان سعودي با شجاعت، تلاش كساني را كه سال‌ها براي ايجاد دودستگي ميان اعراب برنامه‏ريزي كرده بودند، از دايره عمل بيرون کرده و هم‌اکنون آنان كه انتظار چنين ابتكار عملي را نداشتند، سردرگم هستند. جالب آن كه وي مصلحت لبنان را نيز در موفقيت ابتكار عمل آشتي عربي دانسته و وحدت اعراب را تنها مانع براي دخالت ايران در امور لبنان و جهان عرب عنوان کرده است.

در همين راستا، تحركات و مواضع اخير مبارك و ملك عبدالله نيز با هدف ارايه چهره‏اي جنگ‏طلب از ايران از يك سو و ارايه تصويري طالب صلح از جريان سازشكار عربي از سوي ديگر، در راستاي پروژه ديو و دلبرسازي و با هدف تحريف افكار عمومي منطقه ارزيابي مي‏شود. مبارک و «عبدالله» پادشاه عربستان، هر دو در اجلاس کويت از اختلاف در جهان عرب سخن گفته بودند که در اين ميان، مبارک، آشکارا از نقش ايران در ايجاد اختلاف يادشده سخن گفته بود.

در جبهه رسانه‏اي نيز در روزنامه‏هايي مانند «الشرق‏الاوسط» سعودي و «السياسية» کويت در کنار روزنامه‏هاي مصري، مدت درازي است که پروژه اختلاف بين ايران و اعراب را دامن مي‏زنند.

گفتني است، در جريان تهاجم وحشيانه رژيم صهيونيستي به نوار غزه، خطي که همگام با صهيونيست‏ها، نابودي حماس و نهضت مقاومت را دنبال مي‏کرد، همواره کوشيد تا بحران جاري در منطقه را به ايران نسبت داده و با تقويت اين فرضيه که ايران با حمايت از حماس و همچنين حزب‏الله لبنان در پي حفظ خط مقدم جبهه خويش در برابر اسرائيل در بيرون از مرزهاي خود و تثبيت قدرت خود در منطقه است، عملاً ايران را تنها عامل بي‏ثباتي در خاورميانه معرفي نمايد.