سوءبرداشت از نظر آيت‌الله جوادي در «اغما»

بايد در ساخت فيلم و سريال به سمتي حركت كنيم كه براي مخاطب واقعاً اتفاق مي‌افتد و جنبه خيالي ندارد. ما هيچ انساني را سراغ نداريم كه در تمام عمرش با شخصيتي همانند الياس در فيلم «اغما» برخورد كرده باشد.

کد خبر: ۳۴

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۸۶ - ۱۱:۰۷

سريال تلويزيوني «اغما» كه امسال در تلويزيون پخش شد، با اظهارنظرهاي متفاوتي تا به حال روبه‌رو شده است. در شرايطي كه عده‌اي از كارشناسان از تجسم شيطان و تصوير آن در فيلم انتقاد كرده‌اند، عده‌اي آن را صحيح و منطبق بر آموزه‌هاي ديني عنوان كرده‌اند.

اخيراً در مقاله‌اي در دفاع از تصويرسازي شيطان، به قسمت‌هايي از اظهارات آيت‌الله جوادي آملي در جلد هفتم كتاب تسنيم استناد شده بود كه در بخشي از آن آمده است: «اين تعبير رايج كه از انسان به حيوان ناطق ياد مي‌شود تعبيري صوري است وگرنه انسان هويتي بسيار دقيق دارد. برخي انسان‌ها بهيمه ناطق، برخي شيطان ناطق، برخي انسان ناطق و برخي فرشته ناطق‌اند. اين مطلب كه عده‌اي واقعا شيطان و گروهي واقعا حيوان و برخي روحا‌ فرشته‌اند هم براي اهل شهود روشن است و هم اهل استدلال آن را برهاني كرده‌اند».

در اين زمينه خبرنگار ايسنا، گفت‌وگويي را با دكتر مسعود اديب متخصص فلسفه ديني و استاد دانشگاه مفيد قم انجام داده است.

حجت‌الاسلام اديب در زمينه نظر آيت‌الله جوادي آملي گفت: البته اساس آن چه آيت‌الله جوادي آملي فرموده‌اند، برگرفته از نظر ملاصدراست و بايد گفت مقصود استاد جوادي غير از آن چيزي است كه برداشت شده است و اين نمي‌تواند توجيهي براي تجسم شيطان در فيلم «اغماء» باشد.

وي ادامه داد: منظور استاد جوادي آن است كه يك انسان واقعي در باطن، نفس شيطاني يا ملكوتي پيدا مي‌كند. اين كه يك شيطان در سريال نمايش دهيم كه گاهي به صورت الياس و گاهي به صورت فرزاد مجسم مي‌شود، غير از آن است كه باطن يك انسان شكل شيطاني به خود بگيرد.

اديب افزود: مقصود اين بوده است كه انسان انواعي مختلف دارد و اين با عمل و كردارخود او محقق مي‌شود. گاهي انسان چنان سقوط مي‌كند كه در حد چهارپايان مي‌رسد و گاهي از آن بدتر در حد شيطان مي‌شود و گاهي هم چنان صعود مي‌گيرد كه در حد فرشته مي‌شود.

وي خاطرنشان كرد: در همه اين انواع، وجود خارجي انسان يك چيز است. اين طور نيست كه وقتي انساني در باطن شيطان شد، عده‌اي او را ببينند و عده‌اي ديگر نبينند و بتوانند به هر شكلي درآيد.

اديب با تأكيد بر روش تربيتي ملموس يادآور شد: بايد در ساخت فيلم و سريال به سمتي حركت كنيم كه براي مخاطب واقعاً اتفاق مي‌افتد و جنبه خيالي ندارد. ما هيچ انساني را سراغ نداريم كه در تمام عمرش با شخصيتي همانند الياس در فيلم «اغماء» برخورد كرده باشد.

وي در پايان با مقايسه سريال «اغما» و «ميوه ممنوعه» گفت: در سريال «ميوه ممنوعه» ما وضعيت مناسبي را شاهديم زيرا در آن فيلم به جاي تصويرسازي شيطان درلباس انسان، يك بشر حقيقي مثل آقاي شايگان تجسم يافته بود كه داراي رفتار شيطاني بود.