فرسودگی شغلی درمان‌گران اعتیاد و نشانه‌های آن

کد خبر: ۳۳۹۰۸۲

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۴

یک پژوهشگر حوزه اعتیاد معتقد است: فرسودگی شغلی و کاهش سطح کارایی مطلوب پزشکان، در انجام امور شخصی و عملکرد حرفه‌ای افراد تاثیر بسزایی دارد؛ در واقع، فرسودگی شغلی یکی از عمده‌ترین مسائل شغلی منجر به ایجاد خطر در سلامت انسان در محیط کار است.

به گزارش ایسنا، دکترهومان نارنجی‌ها افزود: توجه به نیازهای روانی و اجتماعی درمان‌گران اعتیاد، به دلیل شرایط کاری سخت آنان در برخورد با بیماران عصبی و خسته از اعتیاد، خانواده‌های نگران و عودهای مکرر مراجعان، امری ضروری و مهم است.

نارنجی‌ها با تاکید بر اینکه درمان‌گران اعتیاد در برخورد با بیماران باید از صبر و حوصله لازم برخوردار باشند، افزود: برخی از درمان‌گران در برخورد با بیماران به علت فشار کاری زیاد و گاهی تعداد زیاد مراجعان، تجویز دارو و تهیه بسته‌های درمانی مراجعان از صبر، حوصله و شادابی لازم برخوردار نیستند و شاید ایجاد فرسودگی شغلی در درمان‌گران اعتیاد به علت آگاهی از سایر پیامدهای ناشی از اعتیاد در افراد همچون طلاق، بیکاری و غیره باشد.

وی گفت: پدیده فرسودگی شغلی در پزشکان شاغل کلینیک‌های درمان اعتیاد نسبت به پزشکان عمومی و در روان‌شناسان شاغل این گونه کلینیک‌ها نسبت به پزشکان شاغل و روان‌شناسان سایر کلینیک‌های مشاوره‌ای بیشتر است.

به گفته نارنجی‌ها، میان تعداد ساعات کار هفتگی، سن، جنسیت و عادت به کشیدن سیگار با فرسودگی شغلی ارتباط معناداری وجود دارد و افراد مبتلا به فرسودگی شغلی تاثیر منفی روی همکاران و مراجعان خود دارند.

این پژوهشگر حوزه اعتیاد ادامه داد: نشانه‌های فرسودگی شغلی در افراد به شیوه‌های گوناگون از قبیل کناره‌گیری از کار، غیبت و تغییر عملی کار مشاهده می‌شود و میان فرسودگی شغلی با کاهش فعالیت، رضایت شغلی و تعهد نسبت به کار یا سازمان ارتباط مستقیمی وجود دارد و اغلب افراد مبتلا به فرسودگی شغلی برای خود و دیگران مشکل ایجاد می‌کنند.

نارنجی‌ها گفت: چندی پیش پژوهشی با عنوان بررسی مولفه‌های فرسودگی شغلی در درمان‌گران اعتیاد و مقایسه آن با سایر درمان‌گران با حمایت مادی و معنوی دفتر آموزش و تحقیقات ستاد مبارزه با مواد مخدر انجام شد.

وی با اشاره به یافته‌های این پژوهش گفت: در این پژوهش وجود «مسخ شخصیت» بیشتر در پزشکان و روان‌شناسان درمان‌گر اعتیاد نسبت به پزشکان عمومی و مولفه «درگیری» در پزشکان عمومی نسبت به پزشکان اعتیاد دیده شد. همچنین وجود مسخ شخصیت بیشتر در روان‌شناسان اعتیاد در مقایسه با روان‌شناسان سایر کلینیک‌های مشاوره وجود داشت.

این پژوهشگر حوزه اعتیاد ادامه داد: همچنین بر اساس بررسی‌های انجام شده میانگین سابقه کار پزشکان اعتیاد نسبت به پزشکان عمومی به علت آغاز فعالیت‌های درمانی اعتیاد در کشور به طور تقریبی از حدود سال‌های 1383 و 1384 است که این میانگین پایینی است.

وی در پایان پیشنهاد داد: بهتر است در آینده پژوهش‌های طولی در خصوص این موضوع با هدف دستیابی به فرآیند فرسودگی شغلی در یک مقطع زمانی و همچنین پژوهشی در خصوص متغیرهای مرتبط با فرسودگی شغلی در افراد از جمله تعهد شغلی، رضایت شغلی و استرس شغلی انجام شود.