آقای با تعصب، با مشورت رویانیان به استقلال آمدم!

پاسخ تند مهاجم استقلال به سرپرست پرسپولیس

کد خبر: ۳۳۸۸۸۵

تاریخ: ۲۶ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۴:۳۰

مهاجم تیم فوتبال استقلال نسبت به صحبت‌های سرپرست پرسپولیس واکنش نشان داد.

محمد قاضی که در گفت‌وگوی تفصیلی‌اش با خبرگزاری فارس به صورت سربسته از کسانی که در پرسپولیس با او خوب رفتار نکردند انتقاد کرده بود با پاسخ و واکنش سرپرست پرسپولیس روبرو شد. در همین رابطه قاضی در گفت‌وگویی جدید به اظهارات شیرینی پاسخ داد:

وی در ابتدای صحبت‌هایش به خبرنگار فارس گفت: آقای با تعصب اگر باسواد بودی و بلد بودی مصاحبه را درست بخوانی متوجه می‌شدی که روی صحبت من با رویانیان و عوامل باشگاه نبود. خدا را شکر که با این واکنش چهره واقعی‌ات را برای تماشاگران نشان دادی.

قاضی تاکید کرد: اگر شما در جریان نیستی بدان که رویانیان عامل حضورم در استقلال بود و من با مشورت او به استقلال آمدم. حتی وی در نیم‌فصل دوم سال گذشته برای حضورم در استقلال با مسئولان این باشگاه مذاکره کرده بود.

مهاجم فصل گذشته پرسپولیس گفت: کسی که دو سال است به این فوتبال آمده در خصوص همه اظهار‌نظر می‌کند و البته کم کم یخ شیرینی باز می‌شود. زجر من فوتبالی بود که تو اصلا نمی‌دانی فوتبال چیست. اتفاقا گل نزدن من هم به خود شما ربط دارد چرا که فکر کنم یادت رفته چهار ساعت در هتل اوین به من التماس می‌کردی که فلان بازیکن را به پرسپولیس بیاوریم تا بعد هم روی سکوها حمایتش کنی که از دقیقه یک تا 90 تشویقش کنند.

قاضی در ادامه گفت‌وگویش با فارس تاکید کرد: من به اندازه‌ای که بازی کردم گل زدم اما فکر می‌کنم چند وقت دیگر تو سر جای سرمربی تیمت بنشینی و در خصوص ارنج و ترکیب نظر بدهی. مثل اینکه یادت رفته ساعت سه بامداد با مدیر برنامه‌های من صحبت کردی تا او را از سفر به اصفهان برای بستن قرارداد منصرف کنی.

مهاجم استقلال ادامه داد: من اولین بازیکنی بودم که در روز اول نقل و انتقالات با پرسپولیس قرارداد بستم ولی در مورد صحبت من مبنی بر خیانتم خوب خودت را نشان دادی چون من اصلا منظورم با شما و رویانیان نبود ولی با این حرفها خودت را زیرسوال بردی آقای باتعصب.

وی ادامه داد: من اگر حرفی بزنم آنقدر مرد هستم که اسم شخص موردنظرم را بیاورم. اگر مشکلی بین من و رویانیان باشد نیازی به حضور توی واسطه نیست.

قاضی در پایان صحبت‌هایش تاکید کرد: او گفته است که من سکوت کنم ولی به او می‌گویم که بهتر است شما سکوت کنی چون این یک هزارم حرف هایی بود که باید می‌زدم و نزدم.