سلطانی‌فر کرسی‌های بین‌المللی ورزش ایران را پس می‌گیرد

در دوران دولت گذشته، بسیاری از پست‌های مهم و تأثیرگذار ایران در فدراسیون‌های جهانی از جمله AFC و فیفا از دست رفته و به همین دلیل، ورزش ایران در انزوا قرار گرفته است. وزیر جدید با مشکلات ریز و درشت بسیاری روبه‌رو خواهد شد که با اولویت‌بندی مناسب‌ این امور می‌توان‌ آرام آرام فضای کنونی را تغییر داد.

کد خبر: ۳۳۷۲۲۱

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۸:۴۹

با معرفی وزرای پیشنهادی از سوی رئیس‌جمهور، مجلس شورای اسلامی و بسیاری از صاحب‌نظران وارد فضای جدیدی شده‌اند؛ یکی از بحث برانگیز‌ترین وزرا که از سوی روحانی پیشنهاد شده، موضوع انتخاب وزیر ورزش و جوانان است.

به گزارش «تابناک»، مخالفان معرفی مسعود سلطانی‌فر که بیشتر جز ورزشکاران هستند، بر این باور بودند که وزیر ورزش و جوانان باید فردی کاملا ورزشی باشد. این افراد همچنین از روحانی انتظار داشتند ‌‌کسی را برای ‌سکانداری این وزارت‌خانه برگزیند که از جنجال‌ها و لابی‌های سیاسی به دور باشد تا همه نیروی خود را صرف باز‌سازی و توانمند کردن ورزش کشور کند.

در این باره باید گفت، استفاده از یک ورزشکار برای هدایت ورزش کشور در نگاه نخست، خوشایند است و این این گونه به نظر می‌رسد ‌فردی که خود ورزشکار است، بهتر می‌تواند اوضاع ورزشکاران و ورزش کشور را درک کند، زیرا مدیران سیاسی از درک این ویژگی‌ها محروم هستند.

اما این نگاه پوپولیستی به ورزش کشور در شرایط امروز، درست به نظر نمی‌رسد و این موضوع از چند بعد قابل بحث است؛ نخست این که جامعه ورزش کشور تنها مختص ورزشکاران و مدال آوران نیست و دانش آموختگان علم ورزش و تربیت بدنی نیز جزو این گروه هستند‌، ولی متأسفانه به دلیل بی‌توجهی مدیران به این مسأله و ‌استفاده نکردن از تحصیل‌کرد‌ه‌های این رشته، این بخش از مدیریت ورزش کشور‌ به شدت از لحاظ رشد سیاسی عقب مانده ‌و به‌کارگیری این افراد تا تربیت نیرو‌های مجرب، کار سودمندی نمی‌تواند باشد؛ بنابراین، امید است در دوره وزارت جدید از این نیرو‌ها بهره‌برداری شود تا در آینده، مدیران ورزشی به تمام معنا در کشور داشته باشیم.

ناگفته نماند که ورزشکاران و نام‌آوران نیز از این قائده جدا نیستند؛ افزون بر این موارد بیشتر ‌ورزشکاران تنها در حوزه ورزشی خود دارای تخصص هستند و از حوزه‌ها‌ و حیطه‌های ورزشی دیگر کاملا بی‌اطلاع هستند، در حالی که حیطه وظایف وزارت خانه‌ای مانند وزارت ورزش، بسیار گسترده است.

بنا بر این گزارش، همان گونه که ‌اشاره شد، وزیر ورزش و جوانان، تنها مسئول ورزش کشور نیست و مدیر آن نیز باید عهده‌دار بسیاری از مسئولیت‌ها باشد؛ برای نمونه، شاخه جوانان این نهاد شامل چندین مبحث جداست که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موضوع ازدواج و بیکاری جوانان اشاره کرد که هر کدام از آن‌ها شامل تعامل بین چند وزارتخانه دیگر برای پشبرد اهداف کلان کشور است.

وزیر جدید ‌مشکلات ریز و درشت بسیاری ‌خواهد داشت که با اولویت‌بندی مناسب آنها، می‌تواند آرام آرام فضای کنونی را تغییر دهد. کنار گذاشتن طرح جامع ورزش کشور در آغاز دولت نهم، از جمله تصمیمات نادرست و غیرکار‌شناسی بود که ورزش ایران را به سمت و سوی نتیجه‌گرایی برد؛ طرحی که سرمایه‌گذاری چشمگیری برای تدوین آن شده ‌و از پشتوانه کار‌شناسی و تخصصی برخوردار بود، مدت‌هاست در بایگانی دستگاه ورزش خاک می‌خورد و اولویت وزیر جدید باید بازخوانی طرح جامع ورزش و اجرای آن باشد!

‌این گزارش در ادامه می‌افزاید، اصلاح اساسنامه فدراسیون‌های ورزشی و بیرون آوردنشان‌ از بلاتکلیفی گام بعدی خواهد بود که وزارت ورزش برای برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک، به آن نیاز دارد و لازم است تا اساسنامه فدراسیون‌ها از طرف مجامع جهانی تأیید شود. مدیران ورزشی دولت سابق اساسا اعتقادی به این ماجرا نداشتند و همین، ‌حساسیت IOC روی اساسنامه فدراسیون‌های قایقرانی، دوچرخه‌سواری، تیروکمان و شنا را برانگیخته است.

همچنین وزیر جدید نخست باید به عزل و نصب‌های غیرقانونی در رأس فدراسیون‌های ورزشی رسیدگی کند و در گام بعدی اختیار انتخاب رؤسای جدید را به مجامع فدراسیون‌ها بدهد. دومین چالش پیش روی وزیر جدید، قوی کردن دیپلماسی ورزش ایران برای بازپس‌گیری کرسی‌های بین‌المللی از دست رفته است.

در دوران دولت پیشین، بسیاری از پست‌های مهم و تأثیرگذار ایران در فدراسیون‌های جهانی از جمله AFC و فیفا از دست رفت‌ و به همین دلیل، ورزش ایران در انزوا قرار گرفت‌. وزیر جدید ورزش، یعنی سلطانی فر با مدیریتی که دارد، می‌تواند این کرسی‌های ‌جهانی از دست رفته ورزش ایران ‌باز پس بگیرد.

مشکلات مالی و بحران بی‌پولی، یکی دیگر از مشکلاتی است که ورزش ایران را رنج می‌دهد. همین چند روز پیش، کشتی‌گیران ایرانی به دلیل ‌پرداخت نکردن هزینه هتل محل اقامت در مغولستان، شب را در خیابان‌های اولان باتور به صبح رساندند.

این مشکلات و چندین مشکل دیگری که در این مجال نمی‌گنجد، از جمله چالش‌های دولت آینده خواهد بود و این گونه است که ‌هدایت و مدیریت ورزش کشور در دست یک مدیر توانمند سیاسی‌ ورزش ضرورت پیدا می‌کند.

با توجه به رزومه قابل قبول و موفق مسعود سلطانی فر و استقبال خوبی که از انتخاب وی توسط نمایندگان در مجلس شورای اسلامی شده است، به نظر می‌رسد در دولت بعدی، ورزش کشور دورانی خوب و بی‌تنش یا کم تنشی خواهد داشت.