اينتر در تعطيلات؛

روزهاى سخت «آقاى خاص»

کد خبر: ۳۳۶۷۱

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۸۷ - ۱۵:۲۴

حرف هاى خوزه مورينيو ۴۸ ساعت بعد از شكست غيرمنتظره ۱ـ۳ اينترميلان در خانه تيم ميانه جدولى اتالانتا حاوى نكات جالبى است.

به نوشته ایران، آبى و سياه هاى شهر ميلان به رغم اين ناكامى بزرگ و غيرقابل فهم هنوز با ۳ امتياز برترى بر يوونتوس درصدر جدول ليگ فوتبال ايتاليا قرار دارند، اما قهرمانى شان در نيم فصل اول اين رقابت ها كه از ۳ هفته پيش محرز شده بود، بعد از تساوى خانگى ۱ـ۱ هفته پيش با تيم كاليارى و شكست عجيب اين هفته در مقابل اتالانتا كه محصول درخشش يك ۳۵ ساله «ظاهراً از دور خارج شده» (كريستيانو دونى) در تركيب حريف بود، از برق و جلاى لازم افتاده است و شك هايى اساسى در اين خصوص كه نراتزورى قادر به حفظ برترى اش درصدر جدول و كسب چهارمين قهرمانى متوالى خود در «سرى A» باشد، ايجاد شده است و حالا خيلى ها مى پرسند كه آيا اينتر مى تواند از هفته بيستم به بعد اين پيكارها همان قدر موفق باشد كه تا اين لحظه بوده و يكى از افراد پرسش كننده، خود مورينيو است!

آنها حق دارند
مربى پرتغالى و كمال گراى اينتر كه تخصص غريبى در برقرارى ارتباط با رسانه ها و زدن حرف هاى جذاب براى آنان دارد و در دوران كارش در چلسى نيز از اين سلاح بهره ها جست، مى گويد: «بعد از دو روز فكر كردن درباره نمايش تيمم در نيمه اول بازى يكشنبه شب در شهر برگامو (مقابل اتالانتا) هنوز نتوانسته ام بفهمم كه چرا آن طور كار كرديم.

من هيچ مخالفتى با انتقاد رسانه ها از اين نمايش و شخص خودم ندارم و آنها هر چقدر هم كه در اين خصوص تندروى كنند، احتمالاً درست مى گويند، زيرا بازى ما اصلاً قابل دفاع كردن نيست. ما در اولين ديدارمان بعد از اتمام تعطيلات ژانويه در برابر كاليارى هم خوب نبوديم اما لااقل اين دلخوشى را داشتيم كه بعد از به ثمر رسيدن تك گل حريف بيدار شديم و عكس العمل خوبى نشان داديم و بازى را مساوى كرديم و مى توانستيم برنده هم باشيم.

آن عكس العمل تيمى بود كه نمى خواست بازنده باشد اما اين بار در برگامو حتى اشتياق بازى كردن و تصاحب توپ و عقب راندن حريف هم در ما رؤيت نشد و هيچ يك از حالات و كارهاى ما درست نبود. بديهى است كه وقتى من نتوانم آنها را به رفع اين ضعف ها نايل كنم بسيار مقصر تلقى مى شوم. در ۳۳ دقيقه اول ۳ گل احمقانه خورديم و همان جا كار تمام شد. روى يكى از گل ها مدافع چپ ما (مكس ول) توپ را روى پاى فلوكارى (مهاجم اتالانتا) انداخت و ديگر مدافع ما (ايوان كوردوبا) اجازه داد كه فلوكارى كه پشت به دروازه داشت بچرخد و شوت بزند و توپ را گل كند.

يك هفته روى اين قضيه صحبت كرده بوديم كه دونى چنين و چنان و چه جور بازيكنى است و نبايد به او فضا داد و با اين وجود نفرات ما در نيمه اول بارها به او فضاى حركت در ميان خود را دادند. مربى تيم (اشاره به خودش) نتوانست به مدافع وسط كاركشته و ۳۴ ساله تيمش تفهيم كند كه نبايد به مهاجم حريف فرصت حركت آزادانه، مانور با توپ و چرخش و شوتزنى به سمت دروازه را بدهد و نبايد بگذارد كه دونى راه برود و هر جور دلش خواست، ضربه بزند و با اين حساب اين مربى از شاگردانش هم مقصرتر است.»

نهيب
با اين حال اين فقط دومين شكست اينتر در فصل جارى ليگ ايتاليا به حساب مى آيد و از ۱۳ مه ۲۰۰۷ كه اين تيم لاتزيو را ۳ـ۴ برد، براى اولين بار است كه تيم ميلانى در «سرى A» در يك بازى ۳ گل مى خورد، «آقاى خاص» اميدوار است كه همين نمايش بد يك نهيب و وسيله اى براى بيدارى تيمش و بازگشت به جاده موفقيت باشد. «از لحظات سخت و نمايش هاى بد، آن قدرها هم رنج نمى برم، زيرا اين گونه بازى ها باعث بيدارى و تكاپوى يك تيم مى شود و مى تواند اوضاع را تغيير دهد.

از ياد نبريم كه ايراد اصلى ما در اين روز نداشتن وضعيت و موضع گيرى صحيح بود و در نيمه اول كل تيم خاموش بود و انگار شاگردان من هنوز در تعطيلات سال نو به سر مى بردند اما زمان برگشت هم سرانجام مى رسد.»

نكته اينجا است كه نراتزورى سال پيش در همين نقطه از فصل (پايان هفته نوزدهم) 6 امتياز بيشتر از امروز داشت و مربى تيم در آن زمان روبرتو مانچينى بود.
اين را به سرمربى بسيار موفق سابق چلسى و پورتو نگوييد زيرا او معتقد است هر فصل مقتضيات و شرايط خاص خودش را دارد.«تنها چيزى كه من مى توانم بگويم اين است كه ما هنوز در صدر جدول جاى داريم و هر تيم ديگرى در كالچو آرزوى قرار داشتن در اين مكان و بهره گيرى از شرايطى را دارد كه اينك در اختيار ما است.»

وضعيتى تازه
اينتر اينك ۳ پوئن بيشتر از يوونتوس و ۶ امتياز فزون تر از ميلان دارد، اما خبرى از برترى ۶ پوئنى سابقش بر حريف تورينى و رجحان ۹ امتيازى اش بر همشهرى قرمز و سياهپوش كه تا ۱۰ روز پيش برقرار بود، رؤيت نمى شود و همين مسئله گورخرها و روسونرى را آشكارا جرى تر و براى رسيدن به اينتر اميدوارتر كرده است.