نگاه شما: بیا تا قدر یکدیگر بدانیم ...

کد خبر: ۳۳۴۳۰۱

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۷:۲۴

روزگار غریبی است... محبت کردن به مراتب سخت تر از محبت ندیدن شده ... اگر بدون چشمداشت و صرفا حسب ذات انسانی و تربیت خانوادگی و حسن نیت به دیگران محبت کنیم یا به چشم بد بدان مینگرند یا به سختی محبت می پذیرند ...! گویی محبت که نیاز اولیه قلبی انسانهاست به غریبه ای تبدیل شده و دلها پذیرای آن نیست...!

وضعیت  بد شده انگاری قفل زنگ بر دلها مانع ورود کلید محبت میشود...

این در حالی است که محبت کردن و محبت دیدن جزو لاینفک نیازهای اولیه انسانی و از بدیهی ترین روابط بشری است.

یکی از اصلی ترین دلائل کاهش شدید محبت در جامعه امروز ما ، گرانی و در نتیجه کاهش صله رحم ، عادی شدن مرگ و میر بخاطر دوره ای افزایش شدید آن و چشم و هم چشمی به داشتن مدرک بالاتر تحصیلی ، خانه ، لوازم خانگی ، خودرو و شغل و لباس فاخر و منطقه جغرافیایی زندگی است.

حقیقت این است که انسانها غافل شده اند و یکدیگر را فراموش کرده اند و یادشان رفته چند صباحی بیش در این دنیا نیستند و اگر یک قاره هم داشته باشند جایشان حداکثر در یک خانه دو متری است !

و فقط آنچه باقی میماند یاد تلخ و شیرین شان است...

برابر اصل و نظام تکامل ، پس از سیر تحصیل در هر دوره ، انسانها فقط در صورتی که معدل کارنامه شان همسان باشد میتوانند یکدیگر را در دنیای بعدی ببینند بنابراین مثلا مادر ، پدر ، فرزند ، برادر ، خواهر ، دوست و اقوام

البته هنوز هستند افرادی که لااقل بعد از فوت عزیزشان قدری به تفکر و تامل فرو میروند اما چه سود که دیگر دیر شده...

پس بیایید دگر بار همچون گذشته به یکدیگر محبت خالصانه و صمیمانه کنیم و نگویید دیر شده است همین بدبینی هاست که دارد ما را از همدیگر و از خودمان میگیرد...

البته در برخورد با افرادی که احتمال بد استنباطی و یا سوء استفاده از آنها را دارید باید محبت هوشمندانه بخرج دهید تا متضرر نشوید اما در بذل محبت به دیگر افراد فهیم ، عشق بورزید تا از آرامش دلهایشان ، قلبتان آرام گیرد...

به یاد داشته باشید فرصت دنیا ، ابر بهاریست .. پس بیایید عاشقانه به زیر باران برویم...

اصلا بهتر است یک تابلو بر دیوار اتاق خواب  و پذیرایی منزل تان نصب کنید و دولت هم  در ادارات این تابلوی پیشنهادی را نصب کند....

مرحوم شمس تبریزی ....

بیا تا قدر یک دیگر بدانیم

که تا ناگه ز یک دیگر نمانیم

چو مؤمن آینه مؤمن یقین شد

چرا با آینه ما روگرانیم

کریمان جان فدای دوست کردند

سگی بگذار ما هم مردمانیم

فسون قل اعوذ و قل هو الله

چرا در عشق همدیگر نخوانیم

غرض‌ها تیره دارد دوستی را

غرض‌ها را چرا از دل نرانیم

گهی خوشدل شوی از من که میرم

چرا مرده پرست و خصم جانیم

چو بعد از مرگ خواهی آشتی کرد

همه عمر از غمت در امتحانیم

کنون پندار مردم آشتی کن

که در تسلیم ما چون مردگانیم

چو بر گورم بخواهی بوسه دادن

رخم را بوسه ده کاکنون همانیم

خمش کن مرده وار ای دل ازیرا

به هستی متهم ما زین زبانیم

فرستنده: کوروش درخشان

* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.