ناگفته‌های مرعشی از انتخابات سال 84

کد خبر: ۳۳۳۵۹۲

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۲ - ۱۵:۳۴

رقابت آیت​الله اکبر هاشمی رفسنجانی با محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری نهم، با روایت​های مختلفی تا کنون بازخوانی شده است.

حسین مرعشی از اعضای خانواده هاشمی رفسنجانی و عضو حزب کارگزاران در گفتگو با خبرآنلاین، اظهار داشت که تصور ستاد هاشمی رفسنجانی در سال 84 این بود که به دلیل فاصله و تفاوت بسیار زیاد میان وی و احمدی نژاد، حتما هاشمی پیروز خواهد شد.

وی در پاسخ به اینکه «این خود پیروز پنداری با تصور دیگر ستادهای انتخاباتی آن دوره که هر نامزدی می پنداشت چنانچه با هاشمی به مرحله دوم برسد، قطعا پیروز خواهد بود، چه نسبتی دارد؟ و چرا متوجه تفاوت تبلیغات این دو نامزد نبودید که کارناوال​های شادی در نیاوران و پاسداران برای آقای هاشمی چه ضد تبلیغی بود و دست نوشته​های مقوایی بر وانت​های سبزی فروش در جنوب شهر چه تبلیغ رای آوری برای آقای احمدی​نژاد بود؟» گفت: ما در آن انتخابات به یک نکته​ای کمتر توجه کردیم و آن این بود که وقتی همه کاندیداها رقیب اصلی خودشان را هاشمی در آن مقطع می​دانستند چه هم​افزایی​ای را در مخالفت با هاشمی ایجاد می کند. این موضوع را بگذارید در کنار نقش گسترده و ویرانگر نهادهای مداخله​گر در پخش میلیونی شب نامه​ها علیه آقای هاشمی. ما در آن سال، این دو موضوع و هم افزایی این مجموعه را کمتر حساب کرده بودیم.

«یعنی اصلا برآوردی از شکست آقای هاشمی نداشتید؟» این سوالی بود که مرعشی در پاسخ به آن گفت: به شرط سلامت فضای انتخابات نه.

وی در ادامه با بیان اینکه «در مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری سال 84، آقای هاشمی قصد انصراف داشت»، افزود: اما مسئولان نظام پیام فرستاده و قول دادند که فضا فضای سالمی برای مرحله دوم خواهد بود. خیلی ها از جمله آقای هاشمی هم این را پذیرفتند ولی باز هم تخریب​ها و شب​نامه​ها علیه آقای هاشمی ادامه یافت.

عضو حزب کارگزاران با اشاره به برگزاری انتخابات مجلس خبرگان، به عنوان نخستین انتخابات بعد از ریاست جمهوری نهم، ادامه داد: همانطور که می دانید در آن انتخابات آقای هاشمی با فاصله 800 هزار رای در تهران، اول شد. در انتخابات خبرگان، تقریبا همه دغدغه​ها نسبت به تخریب علیه آقای هاشمی رفع شد. چون آقای هاشمی حاضر نبود بدون رفع آن دغدغه​ها وارد عرصه شود.

به گفته وی، مقایسه انتخابات خبرگان با انتخابات ریاست جمهوری 84 نشان می دهد که «بود و نبود تخریب های سامان یافته» چه تاثیری در نتایج انتخابات دارد.