کسانی که نشان شوالیه می‌خرند دنبال شهرت هستند یا نمایندگان ؟

دوستان اگر ناراحتند، چرا این پول‌ها را از جیب خودشان نمی‌دهند؟ آقایان بیایند ببینند تیم استقلال چقدر از سازمان ورزش و نیز از جاهای دیگر چقدر پول گرفته‌اند؟آیا اگر این پول‌ها مال خودشان هم بود، این گونه خرج می‌کردند؟ برخی در ‌عمرشان ده میلیون هم چک نکشیده‌اند، ولی اینجا چک سی میلیاردی می‌کشند! این‌ها لطمه به ورزش است.

کد خبر: ۳۳۳۲۹۷

تاریخ: ۳۰ تير ۱۳۹۲ - ۱۵:۴۷

سال‌هاست که همه ورزش‌دوستان و ورزشکاران کشور و به ویژه فوتبالیست‌ها، قصه حرفه‌ای شدن را می‌شنوند و ‌‌گمان می‌کنند که توانسته‌اند به این مهم دست پیدا کنند، ‌غافل از این که حرفه‌ای شدن، پول خرج کردن و بازیکن را گران خریدن نیست.

به گزارش «تابناک»، حرفه‌ای شدن، ‌به زیربنا و در یک کلام‌ به فرهنگ حرفه‌ای‌گری نیاز دارد. امروز بسیاری از باشگاه‌های بزرگ دنیا، همه هزینه‌های خود و حتی گاهی درآمدهای کلانی نیز را از‌ راه ورزش به دست می‌آورند. این در حالی است که در ایران همواره برعکس این موضوع‌ بوده است.

بنا بر این گزارش، هم‌اکنون باشگاهای کشور‌ به یک دستگاه مصرفی کلان و بدون خروجی تبدیل شده‌اند، به گونه‌ای که تنها با بستن ‌قرارداهای سنگین، کار را برای تیم‌های با پشتوانه مالی کم، ولی بازی‌ساز مشکل کرده‌اند و حتی برخی از این تیم‌ها، کار را به جایی رسانده‌اند که تنها برای رعایت شدن سقف قرارداد با بازیکنان، قرارداد سوری می‌بندند.

در این باره، بهروز نعمتی، عضو فراکسیون ورزش در مجلس شورای اسلامی، با انتقاد از این رویه در ورزش فوتبال ‌گفت: نقدی است که باید دوستان آن را بپذیرند. قرار نیست بخشی از فوتبال کشور حرفه‌ای باشد و بخشی غیر‌حرفه‌ای. متأسفانه در فوتبال و باشگاه‌داری ما این گونه نیست. جایی که به نفع ماست، می‌شویم حرفه‌ای و آنجا که به ضرر ماست، می‌شویم غیرحرفه‌ای. گویا انتقادات ما به برخی دوستان برخورده است و می‌گویند که نمایندگان مجلس برای شهرت این انتقادات را می‌کنند.

وی افزود: آنان با بازیکنی چهارصد میلیون تومان قرارداد می‌بندند، ولی یک میلیارد پول می‌دهند. این کار حرفه‌ای نیست. اگر می‌خواهیم پولی به بازیکنان بدهیم، باید شفاف و روشن باشد، نه برای این ‌که سقف قرارداد‌ها و کمیته انظباطی را دور بزنیم، برخورد دوگانه و غیر شفاف داشته باشیم.

وی در ادامه گفت: نمایندگانی که رسانه‌ها در اختیارشان است، به دنبال شهرت هستند یا کسانی که با شوالیه بودن می‌خواهند خود را معروف کنند. دوستان اگر ناراحتند، چرا این پول‌ها را از جیب خودشان نمی‌دهند؟ این پول‌ها از بیت‌‌المال است. آقایان بیایند ببینند تیم استقلال چقدر از سازمان ورزش و نیز از جاهای دیگر چقدر پول گرفته‌اند؟
آیا اگر این پول‌ها مال خودشان هم بود، این گونه خرج می‌کردند؟ می‌گویند لگزوز زیر پایمان را به بازیکن داده‌ایم. لگزوز مال کیست؟ مال باشگاه است یا مال خودشان؟ برخی در ‌عمرشان ده میلیون هم چک نکشیده‌اند، ولی اینجا چک سی میلیاردی می‌کشند! این‌ها لطمه به ورزش است.

زمانی بازیکن تراز اول تیم ملی با یک کلمه حرف قرارداد می‌بست و تمام می‌شد اما الان هزار جور قرارداد می‌بندند و فیلم بازی می‌کنند. معلوم است که غش در کار مدیران وجود دارد. نظام باشگاهداری ما باید اصلاح شود و مجلس نیز به دنبال آن است که این به هم ریختگی‌ها را جمع کند.

انگار در ایران تنها دو باشگاه ورزشی وجود دارد و همه ورزش کشور این دو مجموعه هستند. آقایانی که مدعی هستند و میلیاردی خرج می‌کنند، باید بدانند که مربی تیم ملی کشتی ما که این همه افتخارات در سالیان گذشته داشته‌اند، ماهیانه یک میلیون و پانصد هزار تومان می‌گیرد. در فوتبال هم باید همین گونه باشد. یا به این موضوعات نپرداخته‌ایم یا این که گوش شنوایی نیست. ما به دنبال این هستیم که این کار را انجام دهیم و بر این موضع استوار‌یم که این دو باشگاه خصوصی شوند و جلوی این حاتم‌بخشی‌ها را خواهیم گرفت. رسانه‌ها نیز باید در این کار ما را همراهی و کمک کنند.

نعمتی در توضیح این که برخی باشگاه‌های شهرستانی از جمله تراکتور و سپاهان نیز چنین هزینه‌هایی کرده‌اند، گفت: فرقی نمی‌کند. نظام باشگاه‌داری ما یک نظام حرفه‌ای نیست و اعتقاد ما بر این است که اگر قرار است حرفه‌ای عمل کنیم، صد میلیارد هم خرج کنیم، ایرادی ندارد، ولی مهم این است که این صد میلیارد از کجا می‌آید! خودشان درآمد داشته باشند و هر چقدر می‌خواهند از درآمدشان خرج کنند.

پرسش این است که کدام یک از این باشگاه‌ها در سال یک میلیارد تومان درآمد داشته‌اند؟ این پول‌هایی که می‌دهند از کجاست؟ از جیب دولت و ملت است.

این نماینده در پاسخ به ‌این ‌که آیا خصوصی‌سازی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس واقعی خواهد بود یا این که نهادهای شبه دولتی این باشگاه‌ها را در اختیار خواهند گرفت، گفت: در قانون نظام باشگاه‌داری این را آورده‌ایم که افراد حقیقی نهایتا می‌توانند ۵ درصد ‌‌و تنها یک کرسی‌ داشته باشند که البته با ابلاغ قانون این نگرانی‌ها هم حل خواهد شد.