کارگروه 14 نفره سلامت لرستان و غیبت 9 مدیر!

کد خبر: ۳۳۳۰۸

تاریخ: ۳۰ دی ۱۳۸۷ - ۱۰:۰۵

جلسه کارگروه شورای سلامت استان لرستان عصر دیروز در حالی برگزار شد که از 14 عضو اصلی این کارگروه تنها 5 نفر حضور داشتند و 9 مدیر در این جلسه غایب بودند.

به گزارش خبرنگار مهر در خرم آباد، یکی از مواردی که همواره از سوی خبرنگاران و همچنین مسئولان ارشد استان مورد انتقاد قرار می گیرد عدم حضور مدیران در جلسات کارگروه ها است که علیرغم تاکید استاندار لرستان و حتی ایجاد امتیاز و شرایط اعمال قانونی برای حضور و عدم حضور اعضای کارگروهها هنوز این مشکل مرتفع نشده است.

آخرین محل بروز این مشکل را می توان جلسه کارگروه سلامت استان دانست و باید یادآور شد که این امر برای اولین بار نیست که رخ می دهد و گویا قرار نیست از سوی مدیران نیز مورد تجدید نظر قرار گیرد.

در جلسه کارگروه سلامت استانداری لرستان که دبیری آن بر عهده دانشگاه علوم پزشکی استان است تنها پنج عضو اصلی حضور یافتند تا بازهم عوامل همکار در این کارگروه بدون تعامل و اظهارات جدی جلسه ای را تنها برگزار کنند.

استاندار لرستان در این رابطه با انتقاد شدید از عملکرد برخی از مدیران پیرامون حضور کمرنگ در جلسات کارگروهها عنوان کرد: با وجود اینکه تاریخ جلسات کارگروهها از "شش ماه" پیش اعلام شده و هماهنگی لازم در این زمینه صورت می گیرد ولی بازهم مدیران غایب هستند.

سید حسین صابری با اشاره به ارزیابی های صورت گرفته در زمینه وضعیت حضور مدیران در جلسات رسمی استانداری، یادآور شد: در بررسیهای به عمل آمده و ارزشیابی سالیانه بسیاری از مدیران در زمینه حضور در جلسات امتیاز زیر 25 کسب کردند.

وی با تاکید بر اینکه یکی از عوامل موثر در ارزیابی مدیران مشارکت در جلسات است، افزود: از این بعد باید همه کارگروهها با حضور اعضای اصلی از اداره مورد نظر یا دبیر کارگروه تشکیل شود.

این مسئول با بیان اینکه مدیران باید علت غیبت خود در کارگروهها را توضیح دهند، یادآور شد: در همه کارگروهها از این به بعد مدیران غایب که به جای آنها کسی حضور یافته باید به صورت مکتوب علت غیبت را توضیح دهند.

البته این اولین بار نیست که استاندار لرستان از عدم حضور مدیران در جلسات انتقاد می کند و خواستار توضیح اصولی و منطقی پیرامون علت غیبت اعضای کارگروهها می شود.

به هر حال این روال نامیمون که در میان مدیران دستگاههای اجرایی استان لرستان رواج یافته است باید به نوعی با اعمال ابزارهای جدی تر مورد تجدید نظر قرار گیرد.

آنچه که انکارنشدنی است این است که به طور قطع در تشکیل کارگروهها و تعریف اعضای آن کار کارشناسی صورت گرفته است به طوریکه اهداف جلسات کارگروهها تنها با تعامل دستگاههای عضو محقق می شود و در غیر این صورت اینگونه جلسات تنها در راستای برگزاری و آمار و عملکرد کارگروهها به کار می آید.

حضور همه اعضای کارگروهها به نوعی زمینه اجرایی شدن مصوبات کارگروه را فراهم می کند و عدم حضور اعضا خود موجب اولا عدم تصمیم گیری جامع و همه جانبه در تصویب مصوبات و در ثانی نبود اهرمها و زمینه های تحقق کامل این مصوبات خواهد شد.

به هر حال مدیران دستگاههای اجرایی استان باید با لحاظ کردن زمان برای حضور در جلسات تصمیم گیری در امور مهم جامعه که با سرنوشت مردم در ارتباط است برنامه ریزی داشته باشند تا به نوعی بتوان تاثیر ملموس جلسات چند ساعته را در امور مربوط به جامعه به وضوح مشاهده کرد و تنها این جلسات برای رفع تکلیف برگزار نشود.