چگونه به پرسش‌ کودکان درباره خدا پاسخ دهیم؟

کد خبر: ۳۳۲۸۷۴

تاریخ: ۲۸ تير ۱۳۹۲ - ۱۹:۳۵

اعتقاد به خدا در نهاد فطری همه افراد بشر وجود دارد، اما در مورد کودکان لازم است که حضور خدا در زندگی آنان را پر رنگ‌تر کنیم.

به گزارش ایسنا، نشست تخصصی بخش "گل‌های بهشتی"(کودک) با عنوان «چگونه به سوالات کودکان درباره خدا پاسخ دهیم؟» برگزار شد.

در این نشست دکتر ناظم‌زاده، به تشریح ریشه‌های سوالات کودکان و نحوه پاسخگویی به این پرسش‌ها با والدین حاضر در این بخش سخن گفت.

به گفته دکتر ناظم زاده، شناخت خداوند یک سیر و یک مسیر است که در هر فردی در طول زندگی‌اش با آن دست و پنجه نرم می‌کند و در این مسیر دچار تغییر و تکامل می‌شود.

وی افزود: اعتقاد به خدا در نهاد فطری ما وجود دارد اما باید توجه داشته باشیم که نباید با پاسخ‌هایمان سطح کنجکاوی فرزندانمان را بالا ببریم. مثلا ممکن است سوالاتی درباره اینکه خدا چه رنگی است؟ خدا کجا زندگی می‌کند؟ خدا از کجا آمده و چکار می‌کند؟ از سوی کودکان مواجه شویم ولی نباید طوری به این سوالات پاسخ دهیم که از حد توان فکری کودکان‌مان فراتر باشد.

ناظم‌زاده تاکید کرد: به هیچ وجه نباید با پاسخ‌هایمان کنجکاوی بچه‌ها را تحریک کنیم، چرا که عموما کنجکاوی بچه‌ها از توان فکری و سن آن‌ها بالاتر است.

وی درباره پاسخ به برخی سوالات بی جواب فرزندان درباره خدا، گفت: در این موارد صادقانه باید بگوییم ما هم خیلی از پاسخ‌ها را نمی‌دانیم.

این مشاور برای پاسخ به برخی دیگر از سوالات کودکان، افزود: لازم است برخی از پرسش‌های بچه‌ها را با دقت به آینده موکول کنیم. خیلی از سوالات بچه‌ها بر اساس شنیده‌های آن‌ها از محیط مطرح می‌شود و اصلا سوال خود بچه‌ها نیست.

وی خطاب به والدین تاکید کرد: در این موارد هم باید اجازه بدهیم سن بچه‌ها بالاتر برود و بعد به آن‌ها پاسخ دهیم. لازم نیست در لحظه به همه سوالات بچه‌ها جواب بدهیم.

ناظم زاده با بیان این مطلب که جست و جوی خدا در همه مراحل زندگی هر فردی وجود دارد و تا آخر عمر با ما همراه است، تصریح کرد: فسلفه خلقت همین جست و جو است. جست و جوی خدا، بشر باید به خداشناسی برسد و خدا شناسی علت خلقت ماست.

ناظم زاده در ادامه با برشمردن چند موضوع، به والدین توصیه کرد تا آنها را پیش از پاسخ به سوالات فرزندان درباره خدا، مد نظر قرار دهند و افزود: پیش از جواب دادن به حرف‌هایی که قرار است بزنیم، فکر کنیم. پاسخ به بچه‌ها نباید فی البداهه و بدون برنامه‌ریزی باشد، چرا که این پاسخ‌ها عوارض و کنجکاوی‌های دیگری را در پی خواهند داشت که ممکن است در آینده مشکل ساز شوند.

موضوع دومی که وی به آن پرداخت زمان پاسخ به سوالات کودکان بود، ناظم زاده گفت: در زمان مناسب با بچه‌ها صحبت کنید؛ صحبت کردن درباره خداوند با بچه‌ها باید در زمان‌های مناسب انجام شود. هنگام بازی، هنگام تماشای تلویزیون، هنگام استراحت و ... زمان مناسبی برای این کار نیست.

وی افزود: سطح و توان فکری بچه‌ها را در نظر بگیریم؛ باید دایره لغات فرزندان را بشناسیم. بدانیم درباره چه موضوعی صحبت می‌کنند و منظورشان چیست. در پاسخ به بچه‌ها هم باید به این موارد توجه کنیم.

همچنین به گفته ناظم زاده، در جواب دادن به بچه‌ها نباید پرگویی کنیم زیرا پر حرفی بچه‌ها را خسته می‌کند و باعث می‌شود در دفعات بعدی دیگر برای پرسش‌هایشان به سراغ ما نیایند. باید تشنگی او را نسبت به سوال کردن حفظ کنیم.

ناظم زاده با بیان این مطلب که باید ریشه سوال‌های کودکان را پیدا کنیم، افزود: توجه کنیم که آیا این پرسش‌ها از نیازهای واقعی فرزندانمان سرچشمه گرفته است و یا دلیل و ریشه دیگری دارد. مثلا ممکن است سوال کردن درباره خدا برای جلب توجه باشد. گاهی ممکن است به خاطر نیاز به آرامش به سمت خدا روی آورده باشند و سوال بپرسند. مثلا احساس کنند که امنیت‌شان به خطر افتاده باشد. باید بدانیم از چه چیزی نگران هستند؟ برای چه می‌ترسند و چه مشکلی پیدا کرده‌اند. گاهی هم ممکن است به دنبال یک تکیه‌گاه باشند، می‌خواهند بدانند که تکیه گاه قوی و بزرگ کیست؟ چیست؟

به گزارش ایسنا به نقل از ستاد خبری بیست و یکمین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم، وی در پایان به والدین یادآوری کرد: باید بدانید که تصور کودک از خدا متاثر از تصویری است که از پدر و مادرش دارد. رابطه بین پدر و مادر و رابطه خانواده در این زمینه مهم است. هر تصویری که کودک از پدر و مادر پیدا کند تا شش سالگی تثبیت می‌شود. باید به خاطر داشته باشید که نقش پدر و مادر درباره خداشناسی کودک بسیار تاثیرگذار و مهم است.