عبرت‎هاي تلخ و شيرين غزه

دكتر غلامعلي رجایي

کد خبر: ۳۳۱۲۸

تاریخ: ۲۸ دی ۱۳۸۷ - ۱۵:۰۸

[email-masked]

در حوادث چند هفته‏اي غزه مظلوم كه ديدن برخي صحنه‏هاي قتل و كشتار مردم بي پناه آن، قلب هر انسان آزاده و دردمندي را به درد  می‎آورد، برخي عبرت‏هاي تلخ و شيرين نهفته، آشكار شد كه به مواردي از آنها اشاره  می‎شود:

1 ـ در يك نگاه كلي، حوادث اخير غزه، سطح آگاهي جهانيان را نسبت به ظلم وستم رژيم‏هاي جبار و ستمگر افزايش داد آنها با ديدن صحنه‏هاي كشتار لحظه به لحظه مردم غزه به ‏اين باور تلخ رسيده‏اند كه در جهان معاصري كه همه رژيم‏هاي سياسي موجود در آن ادعاي آزادي و برابري انسان‏ها را دارند، يك رژيم جعلي تا چه اندازه می‎تواند وحشيانه و ددمنشانه به نسل كشي همنوعان آنها بپردازد و هيچ صدايي از مجامع بين‏المللي شنيده نشود.

به گمان اين كمترين، جامعه جهاني در حادثه غزه، تكليف خود را با مجامع بين‏المللي حقوق بشر و حتي رژيم‏هاي سياسي و به ويژه در اروپا و امريكا ـ كه بيشتر از بقيه جوامع به گزاف لاف حقوق بشر  می‎زنند ـ به درستي دريافته است و اين نااميدي مقدمه و بستر بسيار مناسبي براي يك انقلاب جهاني به رهبري آخرين بازمانده از نسل خاتم پيامبران حضرت مهدي ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ است؛ اين كمترين شكي در مقدمه بودن حوادث غزه با فراهم شدن مقدمات ‌ظهور آن حضرت ندارد.

2- نااميدي جوامع عرب از نحوه موضع‏گيري رژيم‏هاي خود و به ويژه رژيم‏هايي مانند مصر و عربستان كه نقش پدرخوانده را براي بيست و چند كشور عربي دارند، در برابر مسأله غزه از درس‏ها و عبرت‏هاي حوادث تلخ غزه است.

گمان نمی‎كنم طنين فرياد آن زن شهيد و مجروح داده غزه‏اي به ‏اين زودي در گوش جوامع عربي و علما و انديشمندان و سياسيون و روشنفكران و سردمداران كشورهاي عربي محو بشود كه با چشماني اشكبار  می‎گفت: وينكم يا عرب؟ اي عرب‏ها كجاييد؟ و خروشي كه زن ديگري بر سر فرمانروايان عرب كشيد و گفت: واي بر عرب و مراد او از اين فرياد، سكوت خفت‏باري بود كه بیشتر زمامداران عرب پيشه كرده و در پنهان با رژيم قاتل اسرائيلي در ريشه‏كن كردن حماس ـ كه تنها نهاد محبوب مردم فلسطين است ـ ساخته‎اند.

و در اين باره حقيقتا بايد به جناب رئيس‏جمهور آقاي دكتر احمدي‏نژاد دست مريزاد گفت كه در حركتي ابتكاري و فارغ از چهارچوب‎هاي متداول سياسي در نامه‏اي به پادشاه عربستان كه عنوان خادمی ‎حرمين شريفين را يدك می‎كشد، از او خواست قفل سكوت خود را درباره جنايات اسرائيل در غزه بشكند و به انتظار جهان اسلامی ‎كه وي پادشاه يكي از مهمترين كشورهاي آن است، در محكوميت صريح و سريع رژيم غاصب قدس پاسخ دهد و اي كاش، هرچند رابطه ما با مصر به لحاظ سياسي قطع است، رئيس‏جمهور محترم در نامه‏اي به حسني مبارك خائن و پادشاه اردن نيز چنين رويكرد افشاگرانه‏اي را دنبال می‎كرد.

هر چند اين نوع موضعگيري‏ها بيشتر به قد و اندازه ائمه جمعه موقت و غير موقت تهران و... آمده و می‎آيد اما به دليل جايگاه سياسي رئيس‏جمهور حركت ارزشي و انقلابي بسيار بهنگامی ‎از سوي ايران اسلامی‎ بود.

3- در حادثه غزه  به تدريج نشانه‏های پيوستگي صفوف متفرق مظلومان جهان كه از مقدمات فرج حضرت صاحب (عج) است، آشكار  می‎شود.
اينكه يكي از اعضاي پارلمان كويت به جهان عرب پيشنهاد  می‎كند مقر اتحاديه جهان عرب را به خاطر سكوتي كه در قبال حوادث غزه دارد و به كشور ونزوئلا و آمريكاي جنوبي ـ كه سفير اسرائيل را در اعتراض به جنايات صهيونيست‏ها در غزه از كشور خود اخراج کردند ـ منتقل كنند، سخنان بسيار معناداري است.
اگر سران جامعه عرب از اندك حميت و غروري برخوردار بودند، باید پس از شنيدن چنين پيشنهادهایي از شرم دق كنند. به راستي آنها در برابر افكار عمومی ‎جامعه خود و جوامع ديگر جهان عرب و اسلام چه پاسخی دارند؟

آنها با سكوت خود به همگان فهماندند يا مسلمان نيستند يا دست‏کم به نام مسلمان هستند و با اين بي‏تفاوتي در قبال كشتار مردم صد در صد عرب غزه حتي عرب هم نيستند. چه مسلمان بودن و عرب بودن نشانه‏‏ای ‎دارد كه حوادث غزه نشان داد در آنها اين نشان‏ها ديده نمی‎شود و خدا رحمت كند آن پير دريادل جماران را كه در چند دهه پيش در پيام‏هاي پیاپی، جوامع عرب را از عربيت به اسلام فرا می‏خواند و به خيانت سران حاكم بر آنها هشدار  می‎داد و راه آزادي و نجات قدس و آزادي سرزمين‏هاي اشغالي فلسطين را تنها در پرتو برداشتن سلاح‏هاي متكي بر ايمان  می‎دانست، نه شعارهاي توخالي قومی ‎و نژادي عرب‏هايي كه در آزمون دفاع از قوم عرب و عربيت خود، نمره مردودي گرفته‎اند و چه زيبا بشار اسد، رئيس‏جمهور سوريه در عبارتي معنادار گفت: طرح صلح عربي ديگر مرده است.

4- در ميان برخي كشورهاي عربي، قطر با ابتكاري كه در فراخواني همه كشورهاي عربي به دوحه براي بررسي راهکار مساعدت اعراب به غزه به خرج داد كه با بي مهري مصر و عربستان روبه‏رو شد، به رغم داشتن روابط رسمی‎ قطر با اسرائيل و وجود سفارتخانه ‏اين رژيم غاصب در اين كشور، اقدامی ‎متفاوت از بقيه كشورهاي عربي نشان داد كه در جاي خود بسيار قابل تأمل است. بدون شك، يكي از عوامل مهم اين موضعگيري مثبت امير و رژيم قطر، توجه وي به افكار عمومی‎ جامعه خود و حتي جهان عرب بوده و هست؛ چیزی كه بيشتر از كشورهايي مانند ليبي و سوريه انتظار می‎رفت و كمتر ديده شد يا اصلا ديده نشد.

5 ـ آغاز انقلاب چاقو (ثوره السكين) در برخي از مناطق سرزمين‏هاي اشغالي كه يهودي‏ها و مسلمان‏ها و عرب‏ها در كنار يكديگر زندگي  می‎كنند، نقطه روشن و اميد بخش ديگري در درماندگی رژيم غاصب قدس است.

بر مبناي برخي گزارش‏ها، رويكرد و ابتكار جديد جوانان مسلمان فلسطيني در چنين مناطقي اين است كه در آستين‏هاي خود چاقوهاي تيز و برنده‏اي را مخفي می‎كنند و به محض فراهم ديدن شرايط برخورد با يك يهودي چاقو را تا دسته در شكم وي فرو كرده و از محل دور می‎شوند. اين روش به دليل پیامدهای كم منفي آن در مقايسه با روش‏هاي انتحاري و انفجاري يهودي‏هاي ساكن اين مناطق و به ويژه سران رژيم صهيونيستي را كاملا غافلگير نموده و به استيصال كشانده است.

6 ـ نسبت بالاي شهداي زن و كودك فلسطيني در ميان بيش از يك‏هزار شهيد حوادث اخير غزه موج نفرت از رژيم قاتل اسرائيل ايجاد کرد و بيداري وسيعي در ميان كودكان و زنان در كشورهاي مسلمان و به ويژه غيرمسلمان را فراهم آورد.

چنين به نظر مي‏رسد به دليل نقش بعد عاطفي موضوع جنسيت اين مقوله بيشتر و پيشتر از موضوع نژاد و مذهب در اين حادثه كارآيي خود را نشان داده و  می‎دهد. در بیشتر تظاهراتي كه در كشورهاي اروپايي و آمريكايي و آسيايي رخ  می‎دهد، اين زنان هستند كه صحبت  می‎كنند بيانيه و قطعنامه  می‎خوانند و از زنان و كودكان مظلوم فلسطيني حمايت  می‎كنند و بر مظلوميت آنها اشك  می‎ريزند. اينها اگر مقدمه بيداري و آگاهي و علامت ايستادگي همه جانبه در برابر ستم و مقدمه‏اي براي ظهور منجي عالم بشريت نيست، چيست؟

7- در اخبار آمده بود كشور مسلمان موريتاني به دو كشور ونزوئلا و بوليوي پيوست و سفير اسرائيل را از كشور خود بیرون كرد. نمی‎دانم چرا سران كشورهاي اسلامی ‎و عربي در اثر ننگ اين پيشتازي كشورهاي غيرمسلمان در برخورد با اسرائيل دق نمی‎كنند. خوب شد از كشورهاي اسلامی ‎اقلا موريتاني دست به اقدامی‎ مشابه كشورهاي آمريكاي لاتين زد؟!

8ـ دلخوشي برخی به باراك حسين اوباما كه با شعار تغيير به كاخ سفيد راه يافت تا نشان دهد ماهيت اين كاخ مانند نژاد و رنگ وي تيره و سياه است، در حوادث غزه به يأس مبدل شد. در خبري  می‎خواندم اوباما در ديدار با صهيونيست‏هاي حامی ‎خود گفته هميشه و هر جا مدافع رژيم غاصب اسرائيل است و به ‏اين سياست وي كمترين خدشه‏اي وارد نخواهد شد. اين كه ‏اين كاكاسياه آمريكايي ـ آفريقايي تبار در قبال اين نسل‏كشي سكوت حمايت‏مندانه‏اي پيشه ساخته است، باید براي جوامع عرب و مسلمان كه به روابط خود با آمريكاي دوران اوباما خوشبين بوده و هستند، بسيار معنادار باشد.

9- مهمتر از همه نكات فلسطين و با اين معاونت چند هفته‏اي به نوجواني ماند كه با پهلواني درآويخت و اگر از او صدمه ديد، اما چنان به صورت وي چنگ زد كه پهلوان با شرمساري و خفت از صحنه نبرد با وي بیرون رفت. كسي در نابرابري قدرت نظامی‎ اسرائيل كه بدون شك يكي از مجهزترين ارتش‏هاي دنياست، به توان و امكانات بسيار محدود و ناچيز مردم ماه‏ها محاصره كشيده غزه شكي ندارد.

هرچند در عمليات مرحله اول اسرائيلي‏ها كه به نام سرب گداخته ناميده شد، تصور سران اسرائيلي اين بود كه در يورش چند روزه اول كار مقاومت رزمندگان حماس تمام خواهد شد، اما اكنون اين سران اسرائيل هستند كه نوميد از به دست آوردن يك پيروزي سريع و ضربتي به دنبال راهکاري براي خروجي تقريبا آبرومندانه از نبردهاي خونين غزه هستند. چه كسي در اين نكته كه پيروز اين ميدان مردم و مبارزان غزه هستند شك و ترديدي دارد؟ همين چند روز پيش، روزنامه اسرائيلي‏ هاآرتص در مقاله‏اي خطاب به سران رژيم اسرائيل چنين نوشت: ما در جهان بي آبرو شديم و در ادامه افزود، حمله به مقر سازمان ملل در بيت‏المقدس آن هم در روزهایی كه دبيركل سازمان ملل در اين شهر است، جز ديوانگي محض چيز ديگري نيست.

10-دفاع همه جانبه‏ ايران اسلامی‎ كه كانون جهان تشيع و پرچمدار آزادگي و حريت و جوانمردي و مردانگي است از مقاومت مردم غزه كه در تمام سطوح مديريتي آن از رهبري تا مجلس و دولت و مردم شريف آن آشكار شد در كنار حمايت گسترده ديگر جوامع شيعي در پاكستان لبنان عراق و ناكارآمدي و شكست تلاش‏هاي دشمنان اسلام و مسلمين در ايجاد اختلاف در ميان شيعه و سني را بيش از پيش آشكار ساخته است.

11ـ آيا كسي در بغض ايجاد شده از اين حملات وحشيانه و ناجوانمردانه در مردم فلسطين و به ويژه غزه كه در نتيجه شهادت فرزندان بستگان و خويشان آنها نسبت به ‏اين رژيم ستمكار ايجاد شده و  می‎شود و هرگز تا نابودی كامل اين رژيم زدودني نبوده و نخواهد بود كمترين شك و ترديدي دارد؟ جهان معاصر درباره فلسطين و جهان اسلام، كي و كجا شاهد چنين اتحاد و يكپارچگي گسترده ملت‏هاي مسلمان و غير مسلمان با فلسطين و فلسطيني بوده و هست؟ تظاهرات ميليوني ترك‏ها در تركيه و درگيري مردم لندن با پليس سواره و پياده انگليس در اجتماع چند ده هزاري آنها در حمايت از مردم غزه را در كدام گذشته مي‏توان دید؟

به گمان اين كمترين، سنت خدا چنين ايجاب  می‎كند كه بساط رژيم ستم و ستمكاران با به ميدان آمدن مقوله مظلوميت و تنها و تنها با ريختن خون مظلومان برچيده شود، همان‏گونه كه در واقعه كربلا اين سنت الهي آشكار شد.
غزه و فلسطين بايد از خون‏هاي شهداي مظلوم خود مشعل‏هايي هميشه فروزان بسازند و بر بناي مقتل شهداي مظلوم خود پرچم‏هاي آزادگي و ايستادگي به پا كنند و تا نجات قدس از پا ننشيند. اين بغض ايجاد شده از شهادت صدها فلسطيني پير و جوان كه در ميان آنها كودكان چند ماهه فراواني ديده  می‎شوند، قطعا زوال و نابودي اسرائيل را در پي خواهد داشت.
تاريخ دين چنين به ما  می‎آموزد كه سنت الهي اين است كه‏ اين خون مظلوم است كه در پایان بر ظالم پيروز  می‎شود.

مگر يزيد چند سال پس از فاجعه كربلا توانست به حيات ننگين خود ادامه دهد؟