بي‌توجهي مردم به احزاب، به معناي بي‌تفاوتي سياسي نيست

هم‌‌اكنون احزاب، رنگ غليظ و جايگاه چنداني ندارند، اما يك سطح بالاتر كه مي‌رويم، حساسيت درباره منافع ملي را با غلظت و حساسيت بالا مي‌بينيم، به انداز‌ه‌اي كه جامعه جهاني را وادار مي‌كند روي نگاهشان تجديدنظر كنند. اينها همه نشان از «اراده ملي» است. تظاهرات متحد مردم براي احقاق حق خودشان است.

کد خبر: ۳۳۱۱

تاریخ: ۲۵ آذر ۱۳۸۶ - ۱۱:۱۲

حضور هميشگي مردم در عرصه ملي و از جمله پاي صندوق‌هاي رأي در همه سال‌‌هاي پس از انقلاب، نشان مي‌دهد كه در جامعه ما بي‌تفاوتي سياسي وجود ندارد.

مهدي كلهر، مشاور رسانه‌اي رئيس‌جمهور، در پاسخ به پرسش خبرنگار «تابناك»، مبني بر اين كه آيا شما اساسا قايل به بي‌تفاوتي سياسي در جامعه ايران هستيد يا خير، گفت: اين موضوع را بايد در سطوح گوناگون ديد. هنگامي كه به اين موضوع از ديد سياست‌هاي كلان جمهوري اسلامي مي‌نگريم، مي‌بينيم مسأله‌اي به نام بي‌تفاوتي سياسي نداريم.

مشاور رئيس‌جمهور توضيح داد: نگاه ما بيش از آن كه نگاه سياسي به پيرامون باشد، يك نگاه انساني است. يك نگاه جهاني، بعد منطقه‌اي مي‌شود و بعد هم ايران. همه مي‌گوييم: ايران را دوست دارم. آبي و قرمز هم نمي‌گويم. اينها همه‌ا‌ش حساسيت و باتفاوتي سياسي است. حس مي‌كنم حساسيت سياسي در برخي بسيار قوي است. وقتي هم كه اين بحث‌ها؛ يعني آبي و قرمز مطرح مي‌شود، از غلظت و حساسيت سياسي كاسته‌ مي‌شود.

وي در عين حال تأكيد كرد: ما در عرصه كار خودمان، در همين افكارسنجي‌ها درباره حساسيت سياسي در سطح ملي، شاخص‌هايي كه داريم، «خيلي خوب» را نشان مي‌دهد. آن روحيه ايراني و عرق‌ ملي، نمره خوبي دارد.

كلهر گفت: در سال‌‌هاي گذشته هم، هميشه نمره خوبي داشته، به ويژه پس از انقلاب حضور مردم پاي صندوق‌هاي رأي، نشان از غلظت سياسي جامعه ما و كمرنگ بودن بي‌تفاوتي داشته است. اما احزاب كه در اين زيرفصل قرار مي‌گيرند، مردم آنان را كنار مي‌گذارند، چراكه مردم در «سطوح عالي»، «پررنگ» ديده مي‌شوند و در سطح احزاب، حضور سياسي مردم كمرنگ است.

هم‌‌اكنون احزاب، رنگ غليظ و جايگاه چنداني ندارند، اما يك سطح بالاتر كه مي‌رويم، حساسيت درباره منافع ملي را با غلظت و حساسيت بالا مي‌بينيم، به انداز‌ه‌اي كه جامعه جهاني را وادار مي‌كند روي نگاهشان تجديدنظر كنند. اينها همه نشان از «اراده ملي» است. تظاهرات ممتد مردم براي احقاق حق خودشان است.

خبرنگار «تابناك» خطاب به كلهر مي‌پرسد: پس عملا چيزي به نام بي‌تقاوتي سياسي در جامعه ايران نداريم كه حالا در پي علت يا علل آن باشيم يا بگوييم براي برون‌رفت از انفعال سياسي بخشي از جامعه چه مي‌توان كرد؟

كلهر اما بي‌تفاوتي سياسي را انكار نمي‌كند، بلكه يك پله پايين‌تر از سطح ملي، توپ بي‌تفاوتي را در زمين احزاب مي‌اندازد و مي‌گويد: چرا، از ديد احزاب، مسأله بي‌تفاوتي سياسي مردم وجود دارد؛ يعني همين احزاب، تا حالا هيچ كدامشان نتوانسته‌اند همايشي داشته‌ باشند كه بتوانند يك ميليون نفر را جلب و جذب كنند كه اين مشكل احزاب و دسته‌جات سياسي ماست.