گزارشي از اردوي تيم ملي تكواندو بانوان؛

تمرين ‌در‌ شرايط ‌‌سخت

کد خبر: ۳۲۶۷۸

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۸۷ - ۱۴:۳۸

«ما 20 سال از تكواندوكاران مرد عقب هستيم و تمام سعي‌مان را مي‌كنيم كه اين شكاف‌ زماني را از ميان برداريم.» اين عين جمله الهه عرب عامري، نايب‌رئيس فدراسيون تكواندو در جواب شرايط نامناسب اردوي بانوان تكواندوكاران كشورمان است.

به نوشته جام‏جم، 24 دختر تكواندوكاري كه قرار است مهرماه سال آينده عازم پيكارهاي جهاني دانمارك شوند، عرب عامري معتقد است زمان از شرايط تمريني برتر است و اين زمان است كه نبايد از دست برود، اما اين كه كيفيت فداي زمان مي‌شود منطقي است؟ نايب‌رئيس فدراسيون تكواندو توضيح مي‌دهد: «شرايط نامناسب اردوي تيم ملي بانوان در وهله اول برمي‌گردد به سالن تمريني تكواندوكاران كه در طبقه زيرين سالن 12 هزار نفري آزادي است.»

راهروهاي تاريكي كه به سالني ختم مي‌شود و به گفته عرب عامري، سال‌ها پيش محلي براي گرم كردن كشتي‌گيران بوده و امروز تبديل شده به سالن اختصاصي تكواندو بانوان. نايب‌رئيس فدراسيون از داشتن اين سالن‌ به خود مي‌بالد و فدراسيون تكواندو را به عنوان تنها فدراسيوني كه داراي سالن مستقل و تخصصي است، معرفي مي‌كند: «با چنگ و دندان اين سالن را به دست آورديم. هر چه هست ما از آن راضي هستيم. حداقل مي‌دانيم كه سالن خودمان است و پس از تمرين مي‌توانيم آن را قفل كنيم.»

ولي هواي خفه آنجا اصلا مناسب تمرين نيست و تنفس را با مشكل مواجه مي‌كند. موضوعي كه باز هم عرب عامري آن را قبول ندارد و مي‌گويد: «آنجا مجهز به سيستم تهويه هوا است و تبادل هوا به صورت منظم انجام مي‌شود.»

در همين خصوص مينو مداح، مربي تيم ملي مي‌گويد: «به اينجا عادت كرده‌ايم و هميشه با همين شرايط تمرين مي‌كنيم.»

عرب عامري عقيده دارد بازيكن بايد با شرايط سخت اخت شود: «در بعضي شرايط تكواندوكاران مرد در حين تمرين بخار از دهانشان خارج مي‌شود، ولي با اين حال تمرين مي‌كنند و شما شاهد مدال‌آوري آنها هم هستيد. دخترها با پسرها هيچ فرقي نمي‌كنند. آنها هم بايد شرايط سخت را تحمل كنند. من نمي‌توانم فقط به صرف اين كه اينها دختر هستند امكانات بيشتري برايشان در نظر بگيرم.»

او همزمان 2 عنوان نايب‌رئيسي مردان و بانوان فدراسيون تكواندو را دارد و شايد به دليل مشغله فراوان، بعضي نكات از نظر پنهان مانده است. گرچه به گفته عرب عامري، تكواندو تنها فدراسيوني است كه ميان بانوان و آقايان تبعيضي نمي‌گذارد، ولي اين دليل محكمي براي شرايط اردويي نامناسب دختران نيست. براي همين وقتي او توضيحات ما را براي شرايط اردويي نامناسب مي‌شنود، مي‌گويد: «اصلا من اشتباه كردم. ما 9 ماه فرصت داريم و نبايد از حالا بچه‌ها را وارد اردو مي‌كرديم.»

شرايط نامناسب خوابگاه و سرد بودن آن باعث شده تعدادي از بچه‌ها سرما بخورند و اين ويروس ميان بقيه هم پخش شود و كار را به جايي برساند كه 7 نفر سرما بخورند. 4 نفر هم كه به علت فرا رسيدن امتحانات نمي‌توانند در اردو حاضر شوند، بنابراين تمرين‌ها تا حدودي تق و لق شود.

مداح در اين خصوص مي‌گويد: «به علت سرماخوردگي اصلا بدن بچه‌ها بازدهي مناسبي نداشت و تمرين‌ها بي‌ثمر بود.»

فصل دوم اين مشكلات برمي‌گردد به وضعيت نابسامان خوابگاه و تغذيه ملي‌پوشان كه باز هم از نزديك شاهد آن بوديم.

اتاق‌هاي سرد با ظرفيت‌هاي 6 و 8 نفره مهم‌ترين نقش را در سرماخوردگي و انتشار ويروس داشته است كه البته عرب عامري نظري مخالف گفته ما دارد. او مي‌گويد: «ما هميشه از خوابگاه شماره 2 آزادي استفاده مي‌كنيم و عقيده داريم بسيار هم مناسب است. درخصوص سرد بودن آن هم بايد بگويم خوابگاه داراي سيستم گرمايشي مجهزي است و اصلا واژه خوابگاه سرد صحت ندارد. شايد منظور عرب عامري از سيستم گرمايشي مجهز همان بخاري‌هاي برقي است كه پس از چند روز تحمل سرما توسط دختران ملي‌پوش بالاخره در اتاق‌ها كار گذاشته شده است. يكي از ملي‌پوشان ما را به اتاق خود دعوت مي‌كند كه به محض ورود به اتاق، نوشته روي در نظرمان را جلب مي‌كند «زنده باد هادي ساعي» ناگفته پيداست مهروز، خواهر هادي ساعي هم در اين اتاق سكونت دارد. علت غيبتش را جويا مي‌شويم. يكي از ملي‌پوشان مي‌گويد: «مهروز متاهل است. او پس از تمرين به خانه‌اش بر مي‌گردد.» يكي ديگر از ملي‌پوشان در حالي كه تندتند تختش را مرتب مي‌كند، با خنده مي‌گويد: «خوش به حالش حداقل سرما نمي‌‌خورد.»

اين يك وجه قضيه است و وجه ديگر برمي‌گردد به وضعيت غذاي ملي‌پوشان كه هيچ‌كدام از آن راضي نيستند و اعتراض خود را اعلام مي‌كنند. يكي از آنها به نمايندگي از بقيه با صداي بلند نظرش را اعلام مي‌كند: «به ما منوي شماره 2 مي‌دهند و غذا اصلا كيفيت ندارد.» مي‌پرسيم مگر تفاوت بين منوي يك و دو چقدر است. همه اظهار بي‌اطلاعي مي‌كنند، ولي حتما اين تفاوت قيمت زياد است كه فدراسيون ترجيح داده براي صرفه‌جويي از منوي شماره يك استفاده كند. نظر عرب عامري را در اين خصوص جويا شديم. او معتقد است فرق منوي يك با دو در مقدار سالاد آن است و خاطرنشان مي‌كند: «من نمي‌‌توانم روزي 30 هزار تومان خرج بازيكناني بكنم كه معلوم نيست كدامشان براي مسابقه‌هاي جهاني انتخاب مي‌شوند.»

ولي اين دليل محكمي نيست، چون 9 ماه تمرين با چنين شرايطي واقعا باعث تحليل جسماني ملي‌پوشان مي‌شود همين هم باعث شده ملي‌پوشان تهراني عطاي ماندن در خوابگاه و استفاده از غذاي آن را به لقايش ببخشند و به كانون گرم‌ خانواده و غذاي دلچسب مادرانشان پناه ببرند. ناگفته پيداست كه تمرين‌هاي طولاني مدت براي 24 نفر هزينه فراواني دربردارد، ولي از طرفي نمي‌توان از واجباتي چون محل اسكان، سالن تمرين و تغذيه كم گذاشت. الهه عرب عامري بر خلاف‌ ما اين را مشكل نمي‌داند. او دغدغه‌هايش را چيزهاي ديگر مي‌داند و عنوان مي‌كند: «ما سال‌ها خرج مي‌كنيم و از آنها يك ورزشكار حرفه‌اي مي‌سازيم، ولي به محض متاهل شدن، همسرشان از عضويت و اعزام آنها ممانعت مي‌كنند. اين كه تكليف فدراسيون و هزينه‌هاي كلانش چه مي‌شود، كسي پاسخگو نيست.» البته اين هم در نوع خود مساله مهمي است كه گريبانگر بانوان است، ولي مثل اين كه دغدغه‌هاي عرب عامري به همين ختم نمي‌شود، چرا كه او با ناراحتي مساله ديگري را عنوان مي‌كند: «متاسفانه بچه‌ها به محض فراغت از اردو و اتمام تمرين‌ها، ديگر سراغ تمرين شخصي نمي‌روند و هيچ‌گونه مسووليت‌پذيري در اين خصوص ندارند. اين مي‌شود كه در پايان تعطيلات با بدن‌هاي افت كرده و بدون آمادگي وارد اردو مي‌شوند. تمام اينها يعني هدر رفتن سرمايه‌گذاري فدراسيون.» انصافا اين بار حق را به عرب احمدي مي‌دهيم.

مجددا سراغ مينو مداح مي‌رويم و درخصوص شيوه تمرين ملي‌پوشان مي‌پرسيم. او مي‌گويد: 9 ماه تمرين متوالي پيش‌بيني كرديم كه در 3 مرحله انجام مي‌شود. صبح‌ها تمرين تخصصي دارند و بعد‌ازظهر‌ها بدنسازي مي‌كنند. خدا را شكر تيم ملي از نظر فني و بدنسازي مشكلي ندارد. فدراسيون سالن بدنسازي كميته المپيك را براي بچه‌ها رزرو كرده تا بدنسازي تخصصي‌تر انجام شود.»

حال بايد ديد اين برنامه تمريني چقدر در نتيجه‌گيري بچه‌ها نقش دارد. مينو مداح مي‌گويد: «من به نتيجه‌گيري در مسابقه‌هاي جهاني خوشبين هستم. ولي او مساله را واقع‌بينانه‌تر نگاه مي‌كند.

«6 سال از عمر تكواندوي بانوان در ايران سپري مي‌شود؛ در حالي كه رقباي ما 20 سال است حرفه‌اي شده‌اند. البته اگر از بعد ديگر قضيه هم نگاه كنيم تمام رقباي آسيايي از قبيل چين، چين‌ تايپه، كره و ويتنام از مدعيان جهان هستند و همين كار تيم ملي را سخت‌تر مي‌كند. آنها هم از نظر قدرت و هم از نظر تكنيك از بچه‌هاي ما برتر هستند.»

البته اين را هم بايد در نظر گرفت كه آنها تكواندو را خوب مي‌فهمند و خود را صاحب آن مي‌دانند. فكر نمي‌كنيد بازي‌هاي تداركاتي بچه‌ها را از نظر فني بالا مي‌كشد؟ مداح با تاييد اين نظر مي‌گويد: قرار است با آلمان و بلژيك مذاكراتي انجام شود تا در صورت توافق، نيمه دوم فروردين براي انجام بازي‌هاي تداركاتي به اين دو كشور سفر كنيم.»

البته تا نيمه دوم فروردين ملي‌پوشان وارد مرحله سوم اردو شده‌اند و تيم براي غربال 8 نفر نهايي آماده مي‌شود. مداح پاسخ مي‌دهد: از بين 24 نفر حاضر 8 نفر در 8 وزن اعزام مي‌شوند. وقتي صحبت از نفرات اصلي و اعزام به ميان مي‌آيد، سارا خوش‌جمال‌فكري اولين نامي است كه ذهنمان را درگير مي‌كند، ولي او در اردو حضور ندارد.

علتش را جويا مي‌شويم كه مداح مي‌گويد: «به‌دليل امتحانات اجازه گرفته كه نيايد» مي‌پرسيم او همراه سهيلا سياحي و همين‌طور فاطمه نعمتي بدون شركت در مبارزات انتخابي تيم ملي به اردو راه پيدا كردند، چرا؟ پاسخ مي‌دهد: «چون در سال 87 اين 3 نفر مبارزات درون اردويي داشتند به همين دليل براي آنها انتخابي نگذاشتيم.» مي‌پرسيم 21 نفر مابقي چطور به اردوي تيم ملي به راه پيدا كردند؟ آنها ماحصل 2 دوره مسابقه‌هاي انتخابي تيم ملي و قهرماني آزاد كشور هستند.»

به نظر مي‌رسد انتخابات عادلانه‌اي برگزار شده ولي از اين 24 نفر 7 نفر به علت سرماخوردگي در منازل‌شان به سر مي‌‌برند و 4 نفر هم به دليل شركت در امتحانات، اردو را ترك كردند تا در مجموع الهه عرب عامري و همكارانش در فدراسيون تصميم بگيرند اردوي تيم ملي تكواندو بانوان را تعطيل كنند. عرب عامري معتقد است به علت وجود ليگ نيازي به اردوهاي بلند مدت نيست. بچه‌هاي تيم ملي با اعلام اين خبر از سوي فدراسيون اردو را ترك كردند تا در ماه‌هاي آينده بار ديگر در اردو حاضر شوند، البته آنها آهسته و آرام در دل آرزو كردند تا در صورت تشكيل مجدد اردو، شرايط بهتر از قبل باشد.