حمایت خانواده شهید هزاوه ایلام از محسن رضایی

یکی از محبوب ترین خانواده های ایلام که شهرت زندگی مجاهدانه و اخلاق مدارانه آنان غرب کشور را در نوردیده است،می گویند که محسن رضایی انتخاب آنان برای ریاست جمهوری است، چرا که محسن رضایی برای خود نیامده است، برای مبارزه با فقر و محرومیت آمده است.

کد خبر: ۳۲۵۰۵۷

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۷:۱۷

خانواده اسطوره شهید ایلام و لرستان که در منطقه غرب کشور از احترام خاصی نزد مردم برخوردار است، حمایت خود از ریاست جمهوری محسن رضایی را اعلام کردند.

علی هزاوه فرزند شهید هزاوه در این باره به خبرنگار تابناک گفت:خانواده شهید هزاوه به دنبال شخصی بودند که مورد تایید حضرت امام خمینی و حضرت آیت الله خامنه ای باشد و از سوی دیگر در تمام مراحل تشکیل جمهوری اسلامی و بقای آن نقش داشته باشد، ما نیز بعد از مشاهده مناظرات تلویزیونی به این نتیجه رسیدیم که اصلح ترین فرد در بین کاندیداها کسی جز آقای رضایی نمی تواند باشد.

وی افزود: کشور ما در حال حاضر در برهه ای قرار دارد که نیاز به برنامه دارد و برنامه های آقای رضایی به نظر عملی تر و منطقی تر از سایرین است بنا براین حمایت خود را از وی اعلام می کنیم و از مردم غیور لرستان، ایلام و کرمانشاه، بدلیل آنکه ما فرزندان این خطه های شریف هستیم تقاضا میکنیم  تا با حضور در پای صندوق رای برادر خود را دریابند و با این کار نشان دهند که دارای دید باز و وفاداری هستند.

این فرزند شهید در پاسخ به این سوال که چه عاملی باعث حمایت شما از محسن رضایی شده است گفت: محسن رضایی برای امروز نیست مضاف بر اینکه سابقه بسیار خوبی دارند چه امروز از دیدگاه مقام معظم رهبری و چه در گذشته از دیدگاه امام راحل و هم از دیدگاه مردم. ایشان دارای سوابق بسیار خوبی نیز هستند، کسی که جان خود را کف دست خود می گیرد و به خاطر خدا و انقلاب مبارزه کرده می کند، نمی‌تواند به خاطر منافع شخصی وارد عرصه رقابت شود. رضایی شخصی است که در زمان جنگ لباس رزم بر تن کرد و در مقابل دشمن ایستاد و بعد از جنگ نیز لباس خود را بوسید و کنار گذاشت چرا که در جبهه دیگری به توانایی وی نیاز بود.

وی گفت: همان گونه که رهبر انقلاب امر کردند که باید اقتصاد مقاومتی در کشور انجام پذیرد و کشور باید در عرصه اقتصادی رشد کند بنابراین ما وی را به عنوان متخصص اقتصاد می شناسیم و برنامه اقتصادی ایشان را بیش از هر کس دیگری قبول داریم این درست است که تمام کاندیداهای از نظر نظام مورد قبول هستند و دارای احترام می باشند ولی تنها کسی که برنامه تدوین شده در این زمینه دارند و اقتصاد را می شناسند به صورت هدفمند صحبت می کنند و دارای برنامه مدون است و فکر مردم است محسن رضایی است.

انسان وقتی دچار بیماری می شود اولین کاری که می کند به سراغ متخصص این امر می رود اگر دچار بیماری چشم شود به چشم پزشک اگز احساس ناراحتی در استخوان بکند به متخصص ارتوپدی مراجعه میکند. اکنون نیز کشور ما دچار بحران است و به بیماری اقتصاد دچار شده پس بنابراین عقل سلیم می گوید که باید فردی سکان هدایت کشور را در دست داشته باشد که متخصص اقتصاد باشد.

این فرزند شهید در پایان ضمن دعوت از تمام اقشار جامعه برای حضور در انتخابات گفت: انتخابات مظهر مردم سالاری است و همه باید در این مهم نقش داشته باشند و بنابراین با توجه به توضیحاتی که داده شده از مردم شریف و مهربان و با وفای کل کشور می خواهم که با عنایت و توجه به مناظرات محسن رضایی حمایت کنند چرا که رضایی فقط متعلق به استان های لرستان و کرمانشاه و ایلام  نیست.

اما شهید هزاوه که بود ؟
روز 23 بهمن ماه سال 1365 واقعه عظیمی در استان ایلام و زمین فوتبال شهر چوار به وقوع پیوست که به جرات می توان آن را یکی از بزرگترین رویدادهای تاریخ فوتبال ایران (به ویژه در حوزه فرهنگ و اخلاق ورزشی) نامید. اما به دلایل مختلفی به ویژه بن بست رسانه ای استان ایلام، به فراموشی سپرده شده بود.

زمانی که پاسدار شهید حسین هزاوه، بازیکن ارزنده تیم فوتبال خیبر خرم آباد و داور رسمی فدراسیون فوتبال کشورمان، به عنوان بخشدار چوار در استان ایلام معرفی شد و خود را در وسط جبهه جنگ دید، به فکر چاره ای برای ایجاد همدلی بین جوانان و کمک به جنگ زده ها افتاد. شهید هزاوه نقش مردم مناطق مرزی در دفاع و پاسداری از آب و خاک کشور را به خوبی درک کرده بود و ایجاد شور و هیجان در بین مردمان این سرزمین را لازم و ضروری می دید.

در 23 بهمن، به مناسبت دهه فجر انقلاب اسلامی و جهت ایجاد فضای نشاط و شادابی در بین مردم جنگ زده استان ایلام، تیم های فوتبال منتخب چوار و منتخب جوانان ایلام در ساعت 16 آغازگر یک مسابقه رویایی و باور نکردنی بودند. در حالی که حدود 10 دقیقه از نیمه دوم گذشته بود، هواپیماهای دشمن بعثی زمین فوتبال را تبدیل به خط مقدم جبهه کردند.

حجت‌الله ‌هاشم بیگی، دبیر ستاد یادواره شهدای زمین فوتبال چوار، چگونگی برگزاری این مسابقه را این گونه برای «تابناک» شرح می‌دهد:

.. مصطفی نعمتی پشت ضربه کرنر قرار می‌گیرد... در حالی که تلاش می‌کند، توپ را در موقعیت مناسبی گذارد، دو هواپیمای عراقی بر فراز زمین فوتبال آشکار می‌شوند... وجود کوه در بخش غربی محل برگزاری مسابقه و همچنین هیجان مسابقه، باعث شده بود که بازیکنان سریع متوجه وجود هواپیما‌ها نشوند... این دو هواپیما به محض رسیدن به بالای زمین فوتبال، مسابقه را با انواع و اقسام بمب‌ها، بمباران می‌کنند... صدای یا حسین (ع)، یا مهدی (عج)، یا ابوالفضل (ع) و... در آسمان طنین انداز می‌شود. هواپیما‌ها محوطه جریمه تیم منتخب چوار یعنی محل تجمع بازیکنان را هدف گرفته بودند.

... در این هنگام، محوطه جریمه این مسابقه فوتبال، تبدیل به خونین‌ترین هجده قدم دنیا می‌شود. بازیکنان توسط بمب‌ها تکه تکه می‌شوند... یکی از بمب‌ها، درست روی نقطه پنالتی فرود می‌آید.

مجتبی ناصری، دروازه‌بان تیم منتخب چوار، تلاش می‌کند با حرکت به میان زمین، خود را از مهلکه نجات دهد... ناگهان یک بمب به سر او برخورد می‌کند... سرش از تنش جدا می‌شود و در وسط میدان بر زمین می‌افتد... یک بمب کامل به داور مسابقه برخورد و رضایتی تکه تکه می‌شود... هزاوه هنوز زنده است و به این طرف و آن طرف می‌دود... به بینندگان و بازیکنان می‌گوید: بخوابید، بخوابید.

دود سیاه غلیظی فضا را پر می‌کند... صدای غرش هواپیما‌ها از میان می‌رود... هزاوه در نزدیکی فرزند پنج ساله‌اش بر زمین افتاده و به درجه رفیع شهادت می‌رسد. مردم شهر ایلام، چوار و روستاهای پیرامون خود را به زمین فوتبال می‌رسانند.

صدای «روله روله» مادران فضا را پر می‌کند. جواد کرمی در حالی که خودش زخمی شده، بر سرش می‌زند و روی پیکر سوخته برادرش «برادر برادر» می‌کند... راکت به کمر یونس تلوکی برخورد کرده بود و او دو تکه شده بود. علی قیطاسی کاملاً بیهوش شده و بدنش پر از ترکش می‌شود؛ اما از تکه تکه شدن همبازیانش خبر ندارد.

... دودهای سیاه کنار رفته و زمین فوتبال چوار کاملا به رنگ سیاه درآمده بود... صحنه‌هایی دیده می‌شد که در هیچ مسابقه ورزشی دیده نشده بود. حمیدرضا رضایتی، مجتبی ناصری، علی عباسی، سیدمحمد زارعی، عبدالرزاق مهدیه، علی نجات کرمی، جهانگیر کاوه، محمد کمالوند و حسین هزاوه با فجیع‌ترین حالت ممکن، جان خود را در زمین مسابقه از دست می‌دهند.

... علی قیطاسی، فرشاد پورنوروز، مجتبی آزادی، علی گهرسودی، فرمان فولادوند، رحمت محمودی، سلمان کرد، جواد کرمی، سرحد رضازاده، مجتبی رضازاده، گل مراد فاضلی و... هر کدام به شدت مجروح شده و فریادهای آنان به آسمان می‌رسد... خون داور، تماشاگر، بازیکن و مربی با هم آمیخته شده است. در هر گوشه زمین، شهید یا جانبازی قرار می‌گیرد تا نابرابر‌ترین مسابقه تاریخ فوتبال جهان، میان عده‌ای جوان و دو هواپیمای بمب افکن شکل بگیرد؛ مسابقه‌ای که به فینال ایثار و شهادت می‌رسد!

در این روز که فریادهای هورای بینندگان، به جیغ و داد و گریه تبدیل شده بود، پنج نفر از بینندگان به نام‌های مراد آذرخش پانزده ساله، خلیل مظفری هفت ساله، امجد حیدری دوازده ساله، محمدجواد مظفری هفت ساله و سجاد مظفری پنج ساله نیز جان خود را از دست دادند. سجاد مظفری تماشاگر پنج ساله را شاید بتوان کم سن‌ترین قربانی تاریخ فوتبال نامید!

... روح جوانمردی و فداکاری آن بازیکنان، هنوز در اذهان مردم ایلام باقی است. بازیکنی چون حسین هزاوه، با فریاد کشیدن بر سر تماشاگران و بازیکنان، سعی در نجات آن‌ها داشت و در حالی که می‌توانست از مهلکه فرار کند، چنین کاری نکرد.

مردم ایلام، کمک‌های این تیم‌های فوتبال به مردم جنگ زده را هرگز از یاد نخواهند برد. شیرجه‌های مجتبی ناصری، شوت‌های سرکش یونس و حسین، بازی زیبای علی عباسی و اقتدار سیدمحمد زارعی در خط دفاع، گل‌های زیبای کمالوند، کاوه و مهدیه در مسابقات گوناگون فوتبال، هنوز هم در خاطرات پیشکسوتان فوتبال ایلام زنده است.

... هزاوه و دیگر بازیکنان، بازی جوانمردانه را به معنای واقعی کلمه رعایت کردند و همگی در صدد نجات بازیکنان تیم خود و تیم مقابل بودند. اشک و آه بازماندگان این مسابقه تاریخی پایان ندارد... هر گاه نگارنده، به سراغ آنان می‌رفتم تا خاطراتشان را بگویند، بغضشان می‌ترکید و به یاد دوستانشان اشک می‌ریختند.