مرور روزنامه‌های بیستم خرداد ماه

احمدی‌نژاد: اقلیت فریب می‌خورند و دچار وسوسه شیطانی می‌شوند

چهار روز مانده به انتخابات ریاست جمهوری، احمدی‌نژاد بار دیگر به میان اخبار مهم روزنامه‌ها آمده است؛ از آخرین گام‌های هسته‌ای وی تا سخنانش در مورد نقش مردم در سیاست.

کد خبر: ۳۲۴۹۳۰

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۴۵

اقلیت به آسانی فریب می‌خورند و دچار وسوسه‌های شیطانی می‌شوند

بیشتر روزنامه‌های امروز، سخنان دیروز احمدی‌نژاد در مورد نقش مردم در سیاست را مورد توجه قرار داده‌اند. خورشید، روزنامه نزدیک به دولت در این باره نوشته است: رئیس‌جمهور با بیان اینکه «سیاست نباید محدود به یک گروه اقلیت شود»، اظهار کرد: اقلیت به‌راحتی فریب می‌خورند و دچار وسوسه‌های شیطانی می‌شوند.

محمود احمدی‌نژاد در سخنرانی خود در مجتمع پتروشیمی شازند با اشاره به اینکه «سعادت انسان در یک جامعه مرفه،‌ سالم و‌ عالم با معرفت تأمین می‌شود» گفت: برای رسیدن به پیشرفت نیاز به عزم و حضور همگانی داریم. در دهه‌های اخیر دو تجربه تلخ در برابر بشریت قرار گرفت که هر دوی آنها درواقع حاکمیت اقلیت بر اکثریت بود. وی در ادامه افزود: پیشرفت زمانی محقق می‌شود که همه مردم‌، صحنه را متعلق به خود بدانند و با احساس عزت در ساختن کشور حضور یابند و نسبت به محیط احساس مالکیت کنند. احمدی‌نژاد در ادامه با اشاره به اینکه «مارکسیست‌ها مردم را کنار گذاشتند و یک حزب به نام دولت بر همه شئون مردم حاکم شد»، تصریح کرد: سرمایه‌دار همان منطق را دارد که چند هزار سرمایه‌دار کلان بر همه شئون فرهنگ، سیاست و اقتصاد حاکم باشد و مردم کارگر آنها محسوب شوند.

رئیس‌جمهور در بخش دیگر سخنان خود افزود: تحقق سعادت بشر جز با مشارکت همگانی محال است. نقطه آغاز سعادت بشر،‌ استقرار عدالت است و عدالت نیازمند قیام عمومی است. همه باید مشارکت کنند تا عدالت مستقر شود. خدا پیامبران، کتاب و میزان را فرستاده تا مردم قیام به عدالت کنند و هنر حکومت این است که راه را باز و از مردم پشتیبانی کند. وی در ادامه افزود: مطالبات 76 میلیون جمعیت ایران و 7 میلیارد مردم جهان مطالبات مشترک فطری است. ذات شیطان تفرقه است و اگر 76 میلیون جمعیت بر یک امر توافق کردند، آن امر آسمانی است.

روزنامه بهار نیز سخنان مشابهی را از محمد خوش‌چهره، با این مضمون نقل کرده است: «تماميت خواهي كشور را گرفتار مي‌كند». نماینده مجلس هفتم به بهار گفته است: از زمانی که در مجلس هفتم عده‌ای از نماینده‌های اصولگرا از فراکسیون اصولگرای مجلس انشعاب کردند، دو واژه اصولگرای منتقد و اصولگرای مستقل وارد ادبیات سیاسی ایران شد.
محمد خوش‌چهره در کنار عماد افروغ از بنیانگذاران این فراکسیون جدید در مجلس و خط فکری جدید در بدنه اصولگرایی بودند. اصولگرایان منتقد، معتقدند انتقاد در تعارض با اصولگرایی نیست. اصولگرایان منتقد، نسبت به شرایط هشت ساله کشور انتقاد دارند و برای آینده کشور بیمناک هستند. محمد خوش‌چهره به بهار می‌گوید: «تا زمانی که تعریف مشخصی برای اصولگرایی نداشته باشیم، ناچاریم شاهد زاویه گرفتن افرادی باشیم که خود را اصولگرا می‌نامند. یکی از مصداق‌های زاویه گرفتن اصولگرایان با هم، اتفاقات مناظره سیاسی اخیر بود‌». خوش‌چهره کلید قفل مشکلات امروز کشور را اعتدال می‌داند.

متأسفانه در ایران هر جریانی که به قدرت می‌رسد، به سمت نوعی تمامیت‌خواهی می‌رود. این تمامیت‌خواهی است که کشور را دست‌به‌گریبان مشکلات و معضلات می‌کند، نه حاکمیت یکپارچه. تجربه نشان داده اکثر افرادی که به قدرت می‌رسند، کشور را جناحی، باندی و محفلی اداره می‌کنند، نه حتی جناحی و حزبی. به همین دلیل منافع شخصی و محفلی را به منافع ملی ارجح می‌دانند و کمتر مسائل ملی را در نظر می‌گیرند. امیدوارم عقلای هر دو جناح سیاسی عمده کشور به سمت نوعی مدیریت معتدل و عقلانی بروند. اعتدال بهترین دوای درد کشور است. با توجه به شدت مشکلات، دیگر فرصتی برای ‌درنده‌خویی سیاسی نداریم.

دو راه برای نبودن روحانی در صحنه انتخابات

در میانه اخبار ائتلاف در‌باره اجماع اصلاح‌طلبان، یک راه جدید برای عدم حضور روحانی در صحنه انتخابات مطرح شده است. روزنامه خورشید در این باره نقل کرده است که در حاشیه جلسه روز دوشنبه شورای نگهبان که به منظور بررسی لایحه بودجه تشکیل می‌شود صلاحیت حسن روحانی مجددا بررسی خواهد شد. به گزارش مشرق، پرونده حسن روحانی در چهار محور الف ـ دفاع از سران فتنه ب ـ افشای اطلاعات محرمانه نظام ج ـ تجمع خلاف قانون در جماران و د ـ سخنان و تحرکات خلاف قانون در میتینگ شیرودی، احتمالا مورد بررسی مجدد قرار خواهد گرفت. شورای نگهبان پیش از این اعلام کرده بود امکان بررسی و رد صلاحیت کاندیداها تا روز برگزاری انتخابات ریاست جمهوری وجود دارد.

این در حالی است که اعتماد، با توجه به سخنان عباس عبدي، تحليلگر اصلاح طلب شانس روحاني را بالاتر دانسته است. اعتماد در این باره نوشته است: آقاي‌ هاشمي در مجلس ششم سي ام شد، ولي اكنون موقعيت ديگري يافته است. اين طور نيست كه از ترس مرگ خودكشي كنيم. اصلاح‌طلبان اگر اصل شركت را پذيرفته اند، بايد يكي را معرفي كنند و بهتر است كه ائتلاف كنند. پس بايد در اين راه كوشش كنند، حرف‌هاي ديگر اضافي است. روحاني به دلايل متعدد شانس بيشتري دارد. علت اين است كه در ميان سه وجه راي آوري (فردي، جرياني، گفتماني) مي‌توان گفت كه راي اين دو نفر تاكنون به ويژگي‌هاي شخصي آنان مربوط مي شود كه از اين حيث روحاني جلوتر مي نمايد. ولي در رأي «جرياني» هم روحاني جلوتر است. رأي گفتماني هم در حال حاضر هيچ كدام ندارند. از نظر بنده اصل ائتلاف و اتخاذ تصميم از سوي آقاي‌هاشمي و خاتمي و اصلاح طلبان اهميت دارد. اين تصميم نشان از بلوغ سياسي آنان است. اگر اين كار انجام شود كه اميدوارم همين امروز انجام بشود، نگران اتفاقات بعدي هم نبايد بود و بايد به نتيجه انتخابات فارغ از اينكه چه كسي راي اول را مي آورد اميدوار باشند. اگر انتخابات دومرحله يي شود نتيجه آن بستگي به رفتار اصلاح طلبان در ائتلاف دارد. به نظرم قاليباف، روحاني و ولايتي شانس بيشتري دارند. هر چند در شرايط خاصي فقط روحاني شانس انتخاب در دور اول را هم دارد.

آخرین گام‌های هسته‌ای احمدی‌نژادی که در حال رفتن است

روزنامه بهار در مطلبی به گام جدید ایران در برنامه هسته‌ای اشاره کرده و نوشته است: آخرین پروژه‌های هسته‌ای در دولت دهم با حضور محمود احمدی‌نژاد افتتاح شد؛ آن هم دوروز پس از آخرین مناظره‌های سیاسی نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری که بیش از پیش به مناظره بر سر مذاکرات هسته‌ای ایران تبدیل شد و یک روز پس از آن‌که احمدی‌نژاد پای خود را از این مذاکرات کنار کشید و تلویحا اعلام کرد که در مذاکرات هسته‌ای هیچ نقشی نداشته است.

احمدی‌نژاد در هفته‌های پایانی عمر دولت دهم، دیروز به اراک رفت تا اگر نتوانست نام خود را در مذاکرات هسته‌ای به ثبت برساند حداقل نام خود را در پیشرفت برنامه‌های هسته‌ای جمهوری‌اسلامی ایران به یادگار بگذارد؛ برنامه‌ای که در طول دوران ریاست‌جمهوری او حساسیت‌های بین‌المللی نسبت به آن افزایش یافت. دیروز محمود احمدی‌نژاد در اراک بر آغاز عملیات نصب محفظه اصلی رآکتور آب سنگین اراک موسوم به IR40 نظارت کرد؛ عملیاتی که یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های هسته‌ای در ایران را به مراحل آخر برای راه‌اندازی نزدیک می‌کند و احتمالا حساسیت‌ها را نسبت به برنامه هسته‌ای ایران باز هم افزایش می‌دهد. رآکتور آب سنگین اراک از جمله پروژه‌های هسته‌ای است که بر سر آن میان جمهوری ‌اسلامی ایران با آژانس بین‌المللی و کشورهای غربی اختلاف‌نظر جدی وجود دارد.

از یک ‌سو جمهوری ‌اسلامی ایران معتقد است که این رآکتور به منظور توسعه فعالیت‌های تحقیقاتی و پزشکی در دستورکار قرار گرفته است و با تکمیل آن رآکتور آب سنگین اراک جایگزین رآکتور تحقیقاتی تهران می‌شود. با این حال آژانس و کشورهای غربی ادعاهای دیگری درباره این رآکتور دارند. در سال‌های اخیر با افزایش حساسیت‌ها نسبت به برنامه هسته‌ای ایران، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تمرکز بیشتری روی رآکتور آب سنگین اراک کرده است و در گزارش‌های هر سه‌ماه یک‌بار خود که اختصاص به برنامه هسته‌ای ایران دارد به‌طور ویژه به این بخش از برنامه‌های هسته‌ای ایران می‌پردازد. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در آخرین گزارش خود درباره برنامه هسته‌ای ایران هم خبر داد که ایران به برنامه ساخت در اراک از جمله کارگذاشتن مخزن رآکتور ادامه می‌دهد. آژانس با تأکید بر این‌که ایران باید طراحی اطلاعات این نیروگاه را در اختیار این نهاد قرار دهد، اعلام کرد ایران تصمیم دارد در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۱۴ سوخت هسته‌ای را وارد این نیروگاه کند و در سه‌ماهه سوم آن را راه‌اندازی کند.

روزنامه شرق هم به مروری بر دیدگاه‌های نامزدها در سیاست خارجی پرداخته و نوشته است: آخرین مناظره نامزدهای ریاست‌جمهوری تأیید دیگری بود بر اهمیت پرونده هسته‌ای و سرنوشت‌سازبودن راه‌وروش نامزدها در حوزه سیاست خارجی و نهایتا تعیین‌کننده‌بودن موضع آنها نسبت به سیاست خارجی در انتخابات روز جمعه. در میان نظریات مطرح‌شده در بعدازظهر جمعه دو قطب از جهت‌گیری، حول آرمان‌جویی‌های رویاپردازانه و تعامل‌گرایان واقع‌گرا شکل گرفت. قطب اول که نمایندگی آن را در میان بازیگران سیاسی و دیپلمات‌های تیم مذاکره‌کننده و همراهان و نزدیکان جلیلی می‌توان به سهولت پیدا کرد، دیپلماسی را عرصه تقابل و تکرار مواضع حول ایستادگی می‌دانند؛ درحالی‌که قطب تعامل‌گرایان واقع‌گرا که تجربیات مهمی مانند قطعنامه ۵۹۸، پایان جنگ و البته توافق‌های اولیه هسته‌ای را در کارنامه خود دارند، دیپلماسی را «رفت و برگشتی» از پیشنهاد‌ها و انتخاب‌ها می‌دانند. مهم‌ترین تفاوت در میان نگاه نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری در حوزه دیپلماتیک دوگانه، عمل‌گرایی واقع‌گرایانه و آرمان‌جویی رویاپردازانه است.

عدم همراهی دولت در مقابل تلاش‌های‌ وی برای حل پرونده هسته‌ای شد. این در حالی است که پراکنده ‌بودن مواضع ایران موقعیت کشور را در مذاکرات غیرقابل پیش‌بینی می‌کند که در مجموع به ضرر چانه‌زنی دیپلماسی است. صدای واحد در سیاست خارجی به معنای تک‌صدایی در انعکاس نظریات گروه‌های مختلف و ندیدن و حذف آنها نیست؛ بلکه صدای واحد، زمینه‌سازی برای ایجاد رویه‌ای در جهت مسیردادن به نظریات متکثر است. بعد از لاریجانی، جلیلی این مسوولیت را با انتصاب احمدی‌نژاد به عنوان دبیرشورای امنیت ملی می‌پذیرد. طولانی ‌شدن مذاکرات و استفاده از آن به عنوان توجیهی برای ادامه تقابل با نظام بین‌الملل در درون خود متاثر از نوعی آرمان‌گرایی بوده که نزدیک ‌شدن به هر گونه توافق بده‌بستانی را خیانت به حقوق هسته‌ای ملت ایران تعبیر کرده است. انتقاد سعید جلیلی از طیف تعامل‌گرایان، ملهم از باورهای ضد«فن‌سالارانه»‌ای است که او دارد. اعتقاد به اینکه تکنوکرات‌ها از پارادایم‌های ارزشی و باوری نظام دور هستند، زمینه‌ساز خروج پرونده هسته‌ای ایران از مدار تعامل با قدرت‌های بزرگ به سوی تقابل شد. در واقع پرونده‌ای که می‌رفت با رویکردهای واقع‌گرایانه فنی، از شدت تقابلی آن کاسته شود، با نوعی آرمانخواهی حساب‌نشده، مسیر صدور قطعنامه‌های متعدد را علیه ایران باز کرد و سطح مذاکرات را از مذاکره برای حل مسأله به مذاکره برای کاهش تحریم تغییر داد.