تشریح برنامه‌های محسن رضایی در حوزه زنان؛

حل مشکلات حوزه زنان به پاسخ‌های توصیفی و تکریمی نیاز ندارد

معتقدیم بانوانی که در خانه مشغول به کارند، باید حق مستمری برای خانه‌داری بگیرند و علاوه بر این رویکرد، دولت باید در راستای توانمندسازی و مهارت‌افزایی بانوان فعالیت و حمایت مستمری داشته باشد تا شرایط برای رونق کسب و کارهای خانگی فراهم شده و در سایه این تدبیر، هم شأن زنان حفظ ‌و هم به کمک این بخش بزرگ از جمعیت کشور، بخشی از مشکلات اقتصادی کشور مرتفع شود.

کد خبر: ۳۲۴۸۶۲

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۲ - ۲۲:۵۶

هرچند بیکاری از جمله مشهورترین مشکلات شناخته شده کشورمان است، این آمار روی بسیار ناخوش‌تری هم دارد که البته کمتر مورد توجه قرار گرفته و طرح شده است و آن چیزی نیست، جز درصد بسیار بالای بیکاری در میان زنان ـ به نسبت مردان ـ که نه تنها بی توجهی دولتمردان به حوزه زنان و مشکلات مربوط به آن را می‌رساند، بلکه حتی فراتر، نشانگر تبعیض جنسیتی حاکم در عرصه مدیریت کشور است.

به گزارش «تابناک»، از جمله نقاط ضعفی که در برنامه‌های تدارک دیده شده برای تبلیغات کاندیداهای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به چشم می‌خورد، بی توجهی به مسائل و مشکلاتی است که حوزه زنان با آن روبه‌رو بوده و هست؛ مشکلاتی که بیشتر ریشه در گذشته‌های دور داشته و به تعبیری، می‌تواند ناشی از نگاه حاکم مردسالار حاکم از دیرباز باشد.

البته این بی توجهی برای برخی کاندیداها که بداهه وارد میدان انتخابات شده و برنامه ریزی نداشتند، چندان بد هم نشد تا تنها پاسخ ایشان به پرسش‌های مطرح ‌درباره مشکلات حوزه زنان، به کلی گویی‌ها خلاصه شده و بناچار تکیه کلام را بر بدیهیاتی همچون نقش والای زنان در عرصه خانواده، مادری‌ بگذارند.

پاسخ‌هایی از این دست که نشان می‌داد مفروض ذهن این نامزدها، جاری بودن روندی طبیعی در کشور است که در آن نه خبری از افزایش چشمگیر رشد طلاق وجود دارد و نه حتی بالا رفتن سن ازدواج، کاهش شکل گیری بنیان خانواده، رشد نرخ تجرد قطعی دختران و مسائل بسیاری از این دست به چشم می‌خورد؛ حال آنکه آمارها روایت دیگری از شرایط حاکم بر جامعه ایرانی دارند!

این در حالی است که دکتر رضایی نظری متفاوت به این مقوله دارد؛ او که توجه به مسائل زنان را از سه منظر «نقش زنان در توسعه اقتصادی»، «زنان، جامعه و اقتصاد خانواده» و «تبعیض جنسیتی» مورد کنکاش قرار داده، برنامه کاملی برای رفع مشکلات زنان ایرانی عرضه کرده است.

با نگاهی به محورهای مورد توجه این نامزد ریاست جمهوری در حوزه زنان، درخواهیم یافت که رضایی نه تنها به مشکلات ریشه‌ای و تاریخی زنان همچون تبعیض جنسیتی توجه داشته و راهکار برون رفت از آن را تدارک دیده، بلکه به نقش بزرگ و کلیدی ایشان در خانواده هم پرداخته و حتی در رویکردی به غایت نکو، از نقش ایشان در شکل‌گیری توسعه اقتصادی و حتی سیاسی کشور نیز غافل نشده تا نشان دهد که در صورت قرار گرفتن در جایگاه ریاست قوه مجریه، یکی از رویکردهای برون رفت از مشکلات اقتصادی کشور را، در توجه به این پتانسیل بالا و البته بیشتر مغفول مانده کشور و بالفعل کردن این استعداد بزرگ خواهد یافت.

سخن از نیمی از جمعیت کشور است که هر چند در عرصه‌هایی مانند تحصیل، استعداد چه بسا بالاتری نسبت به مردمان از خود نشان داده‌اند، اما بسیار کمتر از ایشان از حقوق اجتماعی بهره‌مند بوده اند تا جایی که به جرأت می‌توان گفت که سرنوشت بیشتر ایشان پس از گذار از مدارج ‌تحصیلی و به دنبال آن، تبدیل شدن به کارشناس و متخصص، بیکاری و کنج خانه نشستن شده است، چراکه حتی بر خلاف هم‌ترازان مرد خود، مجال چندانی برای حضور در سایر عرصه‌های اجتماعی نیافته و حتی از نعمت بهره مندی از تفریحات نیز محروم مانده اند.

این تبعیض آشکار زمانی رنج آور‌تر می‌شود که بدانیم دختران ایرانی حتی در مسیر تشکیل خانواده نیز گرفتار مشکلات حاشیه ای بسیاری هستند، چراکه تکیه سنتی جامعه ایرانی ایشان را در جایگاه انتخاب شونده قرار داده و به تبع آن، مشکلات اثرگذار بر تمایل مردان به ازدواج، با شدت گاه بسیار شدیدتری بر سرنوشت زنان اثر خواهد گذاشت تا نهایت امر، حتی اگر سرنوشت ایشان به ازدواج ختم شود، تبدیل به زنان خانواری شوند که در زندگی رایج شهرنشینی امروز، بر خلاف گذشته هیچ نقشی در اقتصاد خانواده نداشته باشند؛ وضعی که به گواه آمار و ارقام، هجده میلیون زن خانوار ایرانی با آن روبه‌رو هستند.

همین آمار کفایت می‌کند که طرح اشتغال خانگی زنان، طرحی مبتنی بر واقعیات جامعه ایرانی جلوه کرده و در گام نخست، شرایط را برای کم رنگ کردن تبعیض شکل گرفته فراهم کند.

این رویکرد زمانی کامل‌تر شده و تضمین کننده نقش پر رنگ زنان در قوام خانواده و تربیت کودکان خواهد شد که بدانیم دکتر رضایی در تشریح برنامه تدارک دیده برای زنان ایرانی، «طرح کوثر»، آموزش و یادگیری و توجه به بیمه بانوان را از محورهای برنامه‌اش ذکر کرده و افزوده: «ما معتقدیم بانوانی که در خانه مشغول به کار هستند، باید حق مستمری برای خانه‌داری بگیرند، از طرف دیگر حقوقی نیز باید از همسر داشته باشند. علاوه بر این، دولت باید جدای از این رویکرد، در راستای توانمندسازی و مهارت‌افزایی بانوان فعالیت مستمری داشته باشد تا در نهایت، شرایط برای رونق کسب و کارهای خانگی فراهم شده و در سایه این تدبیر، هم شأن زنان حفظ شود و هم به کمک این بخش بزرگ از جمعیت کشور، بخشی از مشکلات اقتصادی کشور مرتفع شده و گام مؤثری در شکل گیری توسعه اقتصادی فراهم برداشته شود».

این موارد البته بخشی از محورهای ده گانه محسن رضایی در طرح کوثر است؛ وی نه تنها با محاسبات خود میزان مستمری زنان خانوار و چگونگی ارائه آن را مد نظر داشته است، بلکه علاوه بر آن، از اجرایی کردن مصوبات مغفول مانده حوزه زنان تأکید داشته و افزوده: «سهم برابر زنان در بهره‌برداری از منابع ملی و امکان تأسیس شرکت‌های خصوصی، تأسیس دانشگاه مجازی در زمینه مطالعات زنان و خانواده، ایجاد فرصت‌های برابر برای زنان در عرصه فعالیت‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، رعایت عدالت جنسیتی در تخصیص پست‌های مدیریتی بالا به زنان و ... از جمله برنامه‌های من برای اصلاح مشکلات حوزه زنان است و باید اضافه کنم که تکلیف طرح‌های بر زمین مانده حوزه زنان و خانواده را روشن خواهم کرد‌».

رضایی با تأکید بر این ‌که حل مشکلات حوزه زنان به پاسخ‌های توصیفی و تکریمی نیاز ندارد، لازمه حل مشکلات زنان را ارائه و به‌کارگیری طرح‌های اجرایی دانسته و می‌گوید: «ما در حوزه زنان قانون و مصوبه و لایحه کم‌ نداریم. حتی در همین دولت دهم هم برنامه‌های بسیاری خوبی در این زمینه به مرحله تصویب و تخصیص بودجه رسید ولی مشکل اصلی اینجاست که وقتی منشوری در مرحله اجرا قرار می‌گیرد، بر خلاف آنچه همه سیاست‌گذاری‌ها و نگاه‌های شکل دهنده آن، زنانه است؛ اما چون در حوزه‌های مدیریتی و اجرایی نگاه و عملکرد مردسالارانه وجود دارد، در عمل سلیقه‌محوری رخ داده و قوانین اجرا نمی‌شوند؛ اینجاست که می‌توان با به‌کارگیری زنان در پست‌های بالای مدیریتی و اجرایی، از بروز این سلیقه‌های مخرب جلوگیری کرده و اجرای قوانین را تضمین کرد و در این راستاست که تأکید داریم در دولت آینده نقش زنان را بسیار پر‌رنگ‌تر از گذشته خواهیم کرد‌‌».