رضایی : رقیب من فقر، بیکاری و گرانی است

کد خبر: ۳۲۱۰۱۸

تاریخ: ۰۱ خرداد ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۷

کاندیدای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، رقیب اصلی خودش در انتخابات پیش رو را فقر، بیکاری و گرانی دانست.

محسن رضایی در حاشیه جلسه پرسش و پاسخ دانشجویی در سالن آمفی تئاتر دانشگاه علوم پزشکی کاشان در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در این شهرستان در خصوص میزان آشنایی با سیاست خارجی اظهار داشت: گرچه مطالعات در این حوزه به صورت کلاسیک نبوده است ولی من از سیاست خارجی کیسینجر تا اصولی که برژینسکی مطرح می‌کند را مورد مطالعه و تحلیل قرار داده‌ام و با دیدگاه‌های مختلف در این عرصه بیگانه نیستم.

وی با اشاره به تحقیقاتش در حوزه سیاست خارجی بیان داشت: در کتابی با عنوان «ایران منطقه‌ای» به ارائه تئوری‌هایی پیرامون سیاست خارجی پرداخته‌ام.

این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری خاطرنشان کرد: بر اساس این تئوری، قبل از اینکه به قدرت منطقه‌ای تبدیل نشویم نمی‌توانیم به عنوان بازیگر مهم در روابط بین‌الملل نقش‌آفرینی کنیم.

رضایی با انتقاد از کسانی که نسبت به ظرفیت قدرت منطقه‌ای بی‌توجه هستند ابراز داشت: کسانی هستند که این قدرت منطقه‌ای را در نظر نمی‌گیرند و همواره در سطح بین‌المللی ایده‌پردازی می‌کنند مثل مدیریت جهانی که می‌گویند یک رؤیای غیر قابل دستیابی است.

کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری تأکید کرد : من در این کتاب ثابت کردم از طریق ایران منطقه‌ای می‌توانیم در سطح بین‌المللی نقش بالنده‌ای داشته باشیم.

رضایی یادآور شد: در کتاب ایران منطقه‌ای، منطقه‌ای با عنوان اتحادیه آسیای جنوب غربی که بین هند، چین، روسیه، اروپا و اقیانوس هند قرار دارد مانند یک پنج ضلعی ترسیم و در نظر گرفته شده است.

وی همچنین تصریح کرد: بر اساس ایده این کتاب، برای نقش‌آفرینی در عرصه بین‌المللی باید روابط حوزه‌های فرهنگی، سیاسی و اقتصادی توسعه یابد.

دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه درباره رقیب اصلی خودش در انتخابات ریاست جمهوری بیان داشت: من همچنان معتقدم رقیب من در این عرصه فقر، بیکاری و گرانی است.

رضایی همچنین متذکر شد: من مستقل وارد صحنه شده‌ام و منافع مردم برای من بیشتر از منافع اصولگراها مطرح است.

وی با تأکید بر اینکه برنامه‌ای که من برای اداره کشور دارم دیگران ندارند ابراز داشت: بر اساس یک برنامه کارشناسی شده به عرصه انتخابات ورود پیدا کرده‌ام چرا که اعتقاد دارم باید کاری کنیم که فشار روی دوش مردم کم و اجازه ندهیم مردم بیشتر از این اذیت شوند.