بااخلاق ترین مربی، فنی ترین مربی نیست؛

ترکیب خانوادگی کادر فنی تیم ملی فوتبال امید، بار کجی در راه المپیک

شاید پیروانی دلایل دیگری نیز برای این میزان تاخیر برای پیگیری جدی برنامه های تیم ملی امید داشته باشد و آن نیز حضور تا پایان سال بر روی نیمکت مقاومت باشد، چرا که تاکید کرده از تیم مقاومت تا پایان فصل جدا نخواهد شد.

کد خبر: ۳۱۸۹۳

تاریخ: ۱۷ دی ۱۳۸۷ - ۱۹:۰۲

فدراسيون فوتبال برتر آسیا پس از هفته های متمادی، سرمربی تیم ملی امید را با خصوصیاتی کاملاً خلاف آنچا پیش تر بیان کرده بود، معرفی کرد تا این انتخاب با حواشی و حرف وحدیث های فراوانی همراه شود.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، از همان ابتدا انتخاب سرمربی تیم ملی فوتبال امید که این بار با تعامل نسبی کمیته ملی المپیک و فدراسیون فوتبال پیگیری شد، با طرح این بحث که انتخاب از میان گزینه های داخلی یا خارجی باشد و تردید دو نهاد مسئول در اعلام نظر قطعی، عدم اشراف طرفین را به گزینه های موجود را برای همگان مشخص ساخت.

در ادامه این روند که طولاني شدن آن حکایت از تلاش طرفین برای انتخاب بهترین مربی یا عدم توانمندی ایشان برای انتخاب سریع مربی می کرد، پس از آنکه مشخص شد باید از میان گزینه های داخلی نام سرمربی تیم ملی امید را بیرون کشید، فدراسیون فوتبال از تعدادی مربیان لیگ برتر برنامه خواست تا بعد از بررسی این برنامه ها، بهترین مربی را برای تیم ملی امید فوتبال یا به عبارت دیگر تیم ملی فوتبال المپیک برگزیند.

در این چهارچوب عدم فعالیت در تیم های لیگ برتری، ارائه تضمین برای حضور در بازیهای المپیک، دقت در ارائه برنامه های تدارکاتی برای تیم ملی امید، آغاز اردوهای تیم ملی و برگزاری تمرینات مستمر در طول هفته برای اردونشینان تیم ملی امید از جمله فاکتورهایی بود که توسط مسئولان فدراسیون فوتبال بیان شد تا مشخص شود تنها توانمندترین مربی حال حاضر که روی نیمکت هیچ تیمی ننشسته و بهترین روند را برای صعود به المپیک مدنظر دارد، این جایگاه را بدست خواهد آورد اما با برگزاری نشست كميته تيم‌هاي ملي با حضور و بررسی شرایط که نهایتاً منجر به انتخاب غلامحسين پيرواني به عنوان سرمربی و امیرحسین پیروانی به عنوان مربی تیم المپیک شد، این باور با تردید همراه شد.

این تردید در حالی قوت گرفت که برخی اخبار از نظر مساعد کمیته ملی المپیک برای انتخاب بیژن حکایت داشت و به نظر می رسد فدراسیون فوتبال با کسب نظر مشورتی از علی دایی سرمربی تیم بزرگسالان، غلامحسین پیروانی را برگزیده است که همین مسئله می تواند در صورت شکست تیم ملی فوتبال، باعث عدم پذیرش مسئولیت توسط کمیته ملی المپیک شود.

پیروانی پس از انتخاب به عنوان سرمربی تیم ملی امید چند نکته اساسی و جالب را در اظهاراتش نیز بیان کرد که در انتخاب این مربی به عنوان بهترین گزینه شک و شبهه های فروانی به وجود آورد.

او علاوه بر آنکه تاکید کرد تضمینی براي رسيدن به المپیک به فدراسیون فوتبال نداده، در خصوص زمان شروع اردوهای تیم ملی گفت: با توجه به فشردگي مسابقات ليگ در حال حاضر هيچ باشگاهي حاضر نمي‌شود بازيكني به تيم ما بدهد. بنابراين بايد پس از بررسي برنامه فدراسيون و مرور مسابقات تداركاتي تيم ملي اميد كار خود را شروع كنم. تصور مي‌كنم كار اصلي‌ام پس از نوروز 88 آغاز شود!

البته شاید پیروانی دلایل دیگری نیز برای این میزان تاخیر برای پیگیری جدی برنامه های تیم ملی امید داشته باشد و آن نیز حضور تا پایان سال بر روی نیمکت مقاومت باشد، چرا که تاکید کرده از تیم مقاومت تا پایان فصل جدا نخواهد شد.

این اظهارات پیروانی، پرسش های اساسی را همراه ساخت که انتخاب او را با پرسش های اساسی و ابهامت فراوانی پیوند داد تا او پیش از نشستن بر روی نیمکت تیم ملی ملزم به تغییر روند برنامه های خود باشد.

نخستین پرسشی که قابل طرح این است که اگر قرار است، برنامه های تیم ملی فوتبال از از نوروز، امور خویش را پیگیری کند، اين همه تعجيل براي انتخاب سرمربي تيم اميد براي به چه دلیل صورت پذیرفت؟ آیا مقرر نیست برنامه ای بلندمدت برای حضور درالمپیک لندن برای تیم ملی امید به اجرا گذاشته شود؟

همچنین این پرسش مطرح است که اگر قرار بر نادیده گرفتن پیش شرط تک شغله بودن، مربی تیم ملی امید بود، آیا گزینه هایی همچون ابراهيم‌زاده و مظلومي نمی توانستند، تاثیرگذار واقع شوند و از سطح بالاتری برای انتخاب نسبت به سرمربی خوش فکر مقاومت سپاسی و دستیار سرمربی تیم سایپا برخوردار نبودند؟

آیا هیچ کدام از این مربیان همچون پیروانی حاضر نمی شدند برای صعود تیم ملی امید به بازیهای المپیک 2012 تضمینی ارائه نمایند که پیروانی بدون ارائه این تضمین در برنامه هایش امور این تیم را برعهده گرفت و قطعاً با توجه به این مسئله دیگر نمی توان او را بازخواست کرد و او تنها تلاشش را انجام خواهد داد!

این یک واقعیت است که بااخلاق ترین مربی لیگ برتر فوتبال، فنی ترین مربی نیست و بدین لحاظ ترکیب خانوادگی کادر فنی تیم ملی فوتبال امید، حداقل در این مقطع بار کجی را در راه المپیک به نمایش می گذارد که امیدواریم بتواند پس از سال ها ناکامی، به منزل مقصود برسد، چرا که هر مربی بازیکن سازی، نمی تواند بهترین مربی برای تیم ملی باشد و چه بسا مربیانی که علی رغم شکل دهی یک قهرمان، توانسته اند تیم های بزرگ را راهی سکوهای قهرمانی نمایند.

شاید بهتر بود از میان دوشغله ها نیم نگاهی نیز به کارنامه سایرین می شد اما در حال حاضر که این مربی بازیکن ساز که در طول سال های اخیر نتوانسته با شاگردانش جامی را از آن خود سازد، عنان کار را بدست گرفته است، انتظار صعود به المپیک بدون ارائه تضمین نیز وجود دارد و قطعاً عدم ارائه تضمین،حاشیه امنی برای او بوجود نخواهد آورد.

پیروانی نسلی از ستاره های درخشان فوتبال ایران را در فاصله زمانی بیش از دو سال در اختیار دارد و این چهره ها که عمدتاً در لیگ برتر پا به توپ می شوند در اختیار استاد کار با جوانان قرار می گیرند تا این بار که همه چیز مهیاست، طلسم صعود به المپیک شکسته شود. آیا این شیرازی بدون تضمین با برادرش و مربی خارجی که قرار است به این ترکیب افزوده شود، می تواند به این مهم دست یابد؟