وعده ریشه‌کنی بیکاری احمدی‌نژاد محقق نشد

نتایج سرشماری سال 1390 حاکی از آن است که نرخ بیکاری در میان جوانان 15 تا 24 سال، 26.9 درصد از جمعیت فعال در این سن بوده است. این شاخص در میان زنان نسبت به مردان در نقاط شهری نسبت به نقاط روستایی بیشتر بوده است.

کد خبر: ۳۱۷۴۰۰

تاریخ: ۱۵ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۵:۴۰

ایجاد اشتغال به ویژه در میان نسل جوان و جویای کار در دولت دولت نهم و دهم جزو اصلی‌ترین شعارهای انتخاباتی محمود احمدی نژاد بود. او حتی وعده داد نرخ بیکاری را به صفر برساند. اما بر اساس آمارهای رسمی مرکز آمار ایران نرخ بیکاری در سال 1384 (سال به روی کار آمدن دولت نهم) 11.5 درصد بوده که در سال 1391، به 12.2 درصد رسیده است. در این میان درحالی مسئولان از وجود دو میلیون جوان بیکار خبر می دهند که کارشناسان این تعداد را تا چهار میلیون برآورد می کنند.

به گزارش مهر، هشت سال از پیروزی محمود احمدی‌نژاد در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۸۴ می‌گذرد و در این مدت شعار‌ها و وعده‌ وعید های فراوانی از سوی رئیس دولت‌های نهم و دهم مطرح شده که بخش قابل توجهی از آنها از جمله حل معضل بیکاری و ایجاد اشتغال جوانان بوده که تاکنون محقق نشده است.

ایجاد اشتغال به ویژه در میان نسل جوان و جویای کار کشور به نوعی  یکی از اصلی‌ترین محورهای شعار تبلیغاتی محمود احمدی نژاد در سال 1384 بود که آمارهای رسمی سازمان آمار و همچنین آمارهای غیررسمی سازمان های مردم نهاد حاکی از آن است که وعده های داده شده هیچ کدام به سرانجام نرسیده است.

بخشی از وعده های رئیس دولت در طول هشت سال گذشته برای ریشه کنی بیکاری:

ظرف دو سه سال مشکل بیکاری را از این کشور ریشه کن می کنیم.

باید نرخ بیکاری به صفر نزدیک شود و در کشور این ظرفیت پوجود دارد که ظرف یک سال، ۵/۲ میلیون شغل ایجاد کنیم.

در پایان سال ۱۳۹۱ مشکل بیکاری از سرزمین ایران ریشه کن می شود.

دولت مصمم است در سال جاری ۵/۲ میلیون شغل ایجاد کند و با ایجاد همین میزان شغل در سال آینده نیز مشکل بیکاری در کشور را ریشه کن کند.

ریشه بیکاری از ایران عزیز کنده خواهد شد.

جشن ریشه کن کردن بیکاری را بر پا خواهیم کرد.

پنجشنبه ۲۲ تیر ۱۳۸۵

یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۰

پنجشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۰

پنجشنبه ۳ آذر ۱۳۹۰

پنجشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۰

چهارشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۹۱

صحبت های رئیس جمهور درباره ریشه کنی بی سوادی در شرایطی است  براساس اعلام مرکز آمار از نتایج سرشماری سال 1390 هیچ کدام از وعده های داده شده رنگ تحقق به خود نگرفته است.

همچنین نرخ بیکاری جوانان 15 تا 29 ساله حاکی از آن است که 24.5 درصد از جمعیت فعالی 15 تا 29 ساله بیکار هستند که این شاخص باز هم در مورد زنان نسبت به مردان در نقاط شهری بیشتر است.

نتایج سرشماری 1390 درباره بیکاری جوانان

شاخض نیروی کار

زنان

مردان

کل کشور

جمعیت جوان بیکار 24-15

320305(41.5 درصد)

750193(23.4 درصد)

1070498(26.9 درصد)

جمعیت جوان بیکار 29-15

640400(38.3 درصد)

1333416(20.9 درصد)

1973817(24.5 درصد)

این در شرایطی است که براساس نتایج اعلام شده مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در سال 1384 ، (سال به روی کار آمدن دولت نهم) 11.5 درصد بوده است، اما این آمار در سال 1391، به 12.2 درصد رسیده است.

محمد تقی حسن زاده رئیس مرکز مطالعات و پژوهش های وزارت ورزش و جوانان درباره ایجاد فرصت های شغلی برای جوانان می گوید:« کمترین میزان ایجاد اشتغال برای جوانان در دهه 80 و بیشترین مربوط به سال 1375 بوده است. نرخ بیکاری در سال 1375، 14.8 درصد بود که این عدد در سال 1390 به 26.9 در میان جوانان 15 تا 24 سال می رسد.»

او با بیان اینکه بیشترین نرخ بیکاری مربوط به سال 1380 است، توضیح می دهد:« جمعیت جوان کشور از سال 1375 تاکنون درحدود 45 درصد رشد داشته است که با توجه به این افزایش باید زمینه های ایجاد اشتغال برای این جمعیت نیز فراهم می شد تا شاهد افزایش سن ازدواج در میان جوانان کشور نباشیم.»

حسن زاده درباره تعداد جوانانی که هم اکنون به عنوان جمعیت جوان بیکار کشور شناخته می شوند، توضیح می دهد:« براساس نتایج سرشماری سال 1390، یک میلیون و 973 هزار و 817 نفر از جمعیت جوان کشور در فاصله سنی 15 تا 29 سال بیکار هستند و باید فرصت های شغلی برای آنها ایجاد شود.»

افزایش سن ازدواج ۸ میلیون جوان ایرانی

این مقام مسوول درباره پیامدهای افزایش نرخ بیکاری در میان جمعیت جوان کشور می گوید:«افزایش نرخ بیکاری دلایل مختلفی همچون دلایل اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی دارد. همچنین نوسانات قیمت نفت، اقتصاد جهانی و ... نیز تاثیر مستقیمی در افزایش یا کاهش نرخ بیکاری و ایجاد اشتغال در یک جامعه دارد. بنابراین مسوولان باید همواره برای ریشه کنی بیکاری اقدام به یک برنامه ریزی با ثبات کنند که هیچ کدام از این عوامل تاثیری در افزایش بیکاری به ویژه در میان قشر جوان نداشته باشد.»

به گفته رئیس مرکز مطالعات و پژوهش های وزارت جوانان، افزایش سن ازدواج در میان جوانان از جمله پیامدهای بیکاری در میان جوانان است که خود می تواند زمینه ای برای افزایش آسیب های اجتماعی در کشور باشد. چرا که پایه تشکیل زندگی شغل و درآمد و تامین مسکن و هزینه های زندگی از سوی مرد است و اگر فرصت های شغلی برای جوانان به ویژه مردان ایجاد نشود، انگیزه های ازدواج و تشکیل خانواده در میان آنها از بین خواهد رفت.

او بیان می کند که از ۲۳  میلیون نفر جمعیت جوان کشور، بیشترین جمعیت جوان کشور در سنین ۲۵ تا ۲۹ سال که بهترین سن ازدواج است قرار دارند که هشت میلیون و ۶۷۲ هزار و ۵۸۴ نفر از جوانان در رده سنی ۲۵ تا ۲۹ سال هستند. در این رده سنی جمعیت مردان بیشتر از زنان بوده و این خود هشداری به مسوولان و کارشناسان برای تاخیر در سن ازدواج است.

4 میلیون جوان بیکار در کشور

اعلام  یک میلیون و 973 هزار جوان بیکار در شرایطی است که آمارهای سازمان های مردم نهاد نشان می دهد که در حدود چهار میلیون جوان بیکار در کشور وجود دارد.

مجید ابهری آسیب شناس مسائل اجتماعی معتقد است:« نبودآمار دقیق جوانان بیکار منجر به عدم اتخاذ سیاستگذاریهای جدی برای خروج از بحران بیکاری جوانان می شود. در حال حاضر آمارهای غیررسمی سازمانهای مردم نهاد، از وجود  چهار میلیون جوان بیکار خبر می دهد که دو میلیون و 700 هزار نفر آنها تحصیلات لیسانس یا بالاتر داشته و مابقی نیز تحصیلات دیپلیم و یا زیر دیپلم دارند.»

او توضیح می دهد:« بسیاری از مسئولان اعلام آمار دقیق بیکاری را نوعی سیاه نمایی فضای جامعه عنوان می کنند، این در حالی است که اعلام آمار دقیق بیکاری جوانان، منجر به اتخاذ سیاستهای منطقی برای اشتغال زایی در کشور می شود ومانع از رشد مشاغل کاذب در کشور خواهد شد. .بیکاری این روزها به معضلی اجتماعی نه تنها برای ایران بلکه برای مردم تمام دنیا تبدیل شده است و نباید از ارائه آمار بیکاری از سوی مسوولان و نهادهای رسمی ابا داشت.»

این آسیب شناس درباره پیامدهای اجتماعی بیکاری جوانان می گوید:« سرخوردگی، افسردگی جوانان تحصیل کرده، افزایش آمار اعتیاد، کاهش آمار ازدواج و موالید، بالا رفتن سن ازدواج، ضد ارزش شدن تحصیل برای دانش آموزان و عدم انگیزه برای ادامه تحصیل آنها از جمله پیامدهای بیکاری در میان نسل جوان کشور است.»

وعده‌های دولت برای کاهش نرخ بیکاری در حد شعار باقی ماند

اما در این میان عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی چندی پیش از افزایش نرخ بیکاری در دولت های نهم  و دهم انتقاد کرده و گفته بود:« رشد نرخ بیکاری در میان جمعیت جوان کشورمتاثر از اجرای ناصحیح فاز نخست قانون هدفمندسازی یارانه‌هاست. وعده‌های دولت برای کاهش نرخ بیکاری در طول هشت سال گذشته در حد شعار باقی ماند و اکنون اشتغال برای مردم و مسئولان کشور تبدیل به معضل شده است.»

به گفته ابراهیم نکو ، نبود فرصت‌های مناسب شغلی در کشور موجب شده بسیاری از اقشار جامعه از حقوق طبیعی خود محروم شوند. نبود اشتغال متناسب در کشور با نارضایتی قشر جوان همراه بوده است و همین مسئله هزینه‌های هنگفتی را بر جامعه تحمیل می کند.

این نماینده مجلس با بیان اینکه  دولت به منظور کاهش نرخ بیکاری و جلوگیری از بروز تبلیغات منفی ناشی از آن در کشور،‌ وعده‌هایی داده بود که متاسفانه هیچ یک از وعده‌ها تحقق نیافت، می گوید:« با توجه به افزایش نرخ بیکاری مجلس در صدد است در بودجه سال 92 نگرشی ویژه بر مقوله اشتغال داشته باشد.

ریشه کنی بیکاری و ایجاد فرصت های شغلی برای جوانان کشور تنها یکی از کارهای برزمین مانده دولت  دهم به حساب می آید و اکنون که رئیس جمهور در آخرین بهار دولتش است ، بد نیست تا  سایر وعده های تحقق نیافته همچون  تامین مسکن برای همه مردم جامعه، دادن سهام عدالت به اقشار بی بضاعت، شایسته سالاری، رنگین کردن سفره های مردم با پول نفت، پرداخت یک میلیون تومان به هر نوزاد ایرانی، رویای ویلای ۱۰۰۰ متری را مرور کند.