سهم معلولان در سیستم حمل و نقل عمومی

کد خبر: ۳۱۵۹۵۶

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۲ - ۱۸:۰۰

امروزه در كشورهای پیشرفته جهان، معلولان و سالمندان امكانات ویژه‌ای در اختیار دارند و دیگر نگران چگونگی رفت و آمد و حضور پیدا كردن در اجتماع نیستند.

به گزارش جام جم، در آن كشورها نه‌تنها بعضی از شركت‌های حمل و نقل خدمات ویژه‌ای را به این افراد ارائه می‌دهند كه سیستم حمل و نقل عمومی هم تا حد زیادی در صدد برطرف كردن نیازهای این عزیزان برآمده است. به طوری كه خیلی‌ها ـ البته به شوخی و مزاح ـ می‌گویند در چنین كشورهایی بهتر است معلول باشید یا سالمند؛ چون شرایط شما از دیگر افراد بهتر خواهد بود!

به‌عنوان نمونه در استرالیا بعضی از معلولان ماشین‌های سه‌چرخه مخصوصی دارند كه با پرچم كوچكی هم مشخص می‌شود تا وقتی در حال حركت هستند، سایر رانندگان و عابران با دیدن پرچم متوجه آنها بشوند.

زمانی كه سایر افراد منتظر تاكسی و اتوبوس می‌ایستند یا پیاده در حال حركت هستند و هنگامی كه خودروها در ترافیك گیرافتاده‌اند، این معلولان می‌توانند با سرعت از میان ماشین‌ها و عابران و البته از راه مخصوص‌شان رد شوند و كارها‌ی‌شان را انجام دهند.

بعضی از تاكسی‌هایی كه در استرالیا كار می‌كنند نیز لوازم و فضای مخصوص برای جمع كردن و جابه‌جایی صندلی‌های چرخدار را دارند تا معلولان با خیال راحت از این وسایل استفاده كنند.

در كانادا هم داخل اتوبوس‌ها صندلی‌های متعددی مخصوص این افراد در نظر گرفته شده است كه با رنگی دیگر مشخص شده و آنها می‌توانند با ورود به اتوبوس روی صندلی مخصوص‌شان بنشینند. البته جالب است كه در این كشورها حتی زمانی كه هیچ فرد معلولی در اتوبوس حضور ندارد نیز اشخاص دیگر روی صندلی مخصوص آنها نمی‌نشینند.

ون‌هایی هم برای معلولان وجود دارد كه در عقب خودرو برای ورود صندلی‌های چرخ‌دار آنها باز می‌شود و این افراد می‌توانند حتی زمانی كه خودشان به تنهایی در حال رفت و آمد هستند از این وسایل نقلیه كمك بگیرند.

البته هنوز در همه كشورها مسائلی در زمینه حمل و نقل مسافران سالمند و معلول وجود دارد ولی بسیاری از افراد نیز در تلاشند این مشكلات را به حداقل برسانند.

مثلا استفاده از اتوبوس برای كسانی كه ناچارند از صندلی‌های چرخ‌دار استفاده كنند تقریباً در اكثر كشورها غیرممكن است و دسترسی به مترو نیز همین شرایط را دارد. بنابراین آنها مجبورند دائم با تاكسی رفت و آمد كنند كه متأسفانه بعضی از رانندگان نیز در این زمینه تجربه‌ای ندارند یا آموزش لازم را ندیده‌اند و نمی‌دانند چطور باید با فردی كه دچار مشكلی جسمی است رفتار كرد.

اما تمام این مشكلات را می‌توان با آموزش‌ و برنامه‌ریزی صحیح برطرف كرد و به همین دلیل مسئولان باید همراه با رانندگان برای حل چنین مشكلاتی دست به كار شوند.