پايتخت‌ايدز، مقصد استراتژيك پيردختران اروپايي!

حدود پانزده هزار دختر در چهار منطقه ساحلي ‌اين كشور كه حدود يك سوم آنها بين دوازده تا هجده سال داشته‌اند، مداوم به تن فروشي در ازاي پول مي‌پردازند.حدود سه هزار دختر و پسر ديگر نيز به طور تمام وقت به ‌اين كار مشغولند كه بر پايه ‌اين گزارش، عده‌اي نيز در ازاي دريافت پول حاضر به انجام كارهاي غير عادي و وحشتناكي هستند.

کد خبر: ۳۱۳۳

تاریخ: ۲۱ آذر ۱۳۸۶ - ۱۷:۰۶

به موازات جريان قاچاق دختران كشورهاي فقير آسيايي و آفريقايي و استثمار آنان براي مردان اروپايي، هم‌‌اكنون پيردختران اروپايي نيز به پايتخت‌ايدز مي‌آيند تا به معاشرت(!) با جوانان سياه و تنومند كنيايي بپردازند.

به گزارش سرويس بين‌الملل «تابناك»، بتان 56 ساله درست مانند دوستش آلي 64 ساله در جنوب انگليس زندگي مي‌كند. آنان براي نخستين بار در تعطيلات به كنيا آمده‌اند؛ كشوري كه از نظر آنان پر از «پسرهاي جوان و تنومندي است كه پيردختران را دوست دارند».
به گزارش رويترز از «مومباسا»، ارايه آمار دقيق در ‌اين باره چندان ممكن نيست، اما مردم محلي ساكن سواحل‌ اين كشور،‌ برآورد مي‌كنند كه بيش از يك نفر از هر پنج زن مجردي كه از كشورهاي ثروتمند وارد كنيا مي‌شود، به دنبال اهداف ويژه! هستند.

«آلي» و «بتان» كه هر دو نخواستند نام كاملشان فاش شود، مي‌گويند، مي‌خواهند يك ماه كامل در سواحل كنيا بگذرانند و در ‌اين مدت از برخورد با مسئولان توريسم در كنيا هم خودداري مي‌كنند.
«جيك گريوز كوك»، رئيس سازمان توريسم كنيا درباره روند اخير سفر زنان پر سن و سال ثروتمند به كشورش براي رابطه با مردان جوان كنيايي مي‌گويد: «‌اين يك كار شيطاني نيست، اما ما از ‌اين كار ناراحتيم.»

در ‌اين ميان، خطرات بهداشتي در كشوري كه ميزان ابتلا به ‌ايدز در آن، 6/9 درصد است، غوغا مي‌كند. «جوليا ديويدسون» از متخصصان دانشگاه ناتينگهام كه در زمينه سكس توريسم تحقيق مي‌كند، مي‌گويد: هرچند احتمال استفاده از وسايل پيشگيري، ممكن است، اما من در جريان تحقيقاتم با زناني روبه‌رو شدم كه به شدت از استفاده از وسايل پيشگيري به خاطر هوسراني‌هاي خود دوري مي‌كردند.

سواحل سفيد اقيانوس هند، در حالي پذيراي آلي و بتان است كه ‌اين دو در حال قدم زدن روي ‌اين ساحل، دست در دست دو مرد آفريقايي هستند. مرد 23 ساله تنومند آفريقايي، عينك آفتابي به چشم زده است كه هديه‌اي از جانب دوست جديدش است. آلي مي‌گويد: «ما هر دو چيزي را كه مي‌خواهيم به دست مي‌آوريم؛ چه چيز منفي در ‌اين ميان وجود دارد»؟

«گريوز كوك» و بسياري از مديران هتل‌ها مي‌گويند كه همه تلاش خود را براي ترويج نيافتن ‌اين روند به كار مي‌برند و بر اين باورند كه نمي‌خواهند مشوق ‌اين سبك از توريسم در ‌اين كشور شرق آفريقا باشند.

گريوز كوك مي‌گويد: «رئيس انجمن هتل‌داران به من گفت كه آنها تدابيري را مانند رد درخواست تعويض اتاق تك تخته با اتاق دوتخته به اجرا درآورده‌اند. ما 100 درصد با ‌اين اقدامات غيرقانوني مانند فاحشگي مخالفيم، اما ‌اين كار تا حدي متفاوت است.»

اين سواحل در جذب دسته‌اي ديگر از توريست‌ها نيز داراي شهرت هستند؛ آنهايي كه قصد رابطه جنسي با كودكان را دارند.

تحقيقات مشترك دولت كنيا و يونيسف در سال گذشته، نشان داد كه حدود پانزده هزار دختر در چهار منطقه ساحلي ‌اين كشور كه حدود يك سوم آنها بين دوازده تا هجده سال داشته‌اند، مداوم به تن فروشي در ازاي پول مي‌پردازند.
حدود سه هزار دختر و پسر ديگر نيز به طور تمام وقت به ‌اين كار مشغولند كه بر پايه ‌اين گزارش، عده‌اي نيز در ازاي دريافت پول حاضر به انجام كارهاي غير عادي و وحشتناكي هستند.

در كنار ‌اين بازار سياه كه در بارها و سواحل با فرود خورشيد كاملا واضح است؛ بايد به هزاران زن پر سن و سال سفيدپوستي اشاره كرد كه به اميد مردان جوان كنيايي به ‌اين كشور مي‌آيند. شام در رستوران‌هاي خوب و رقص و اتاق هتل‌هاي گرانقيمت در كنار سواحل در انتظار ‌آنان است.
مدير يكي از‌ اين هتل‌هاي ساحلي مي‌گويد: «يك دسته از توريست‌ها هميشه به دنبال بقيه بوده‌اند. توريست‌هاي سفيدپوست پر سن و سال به دنبال دختران و پسران جوان و با شناخت كامل از فقر ‌اين عده به‌ اينجا مي‌آيند.

اين زنان مسن هم به تازگي همين كار را مي‌كنند؛ آنان هيچ‌گاه رعايت سن قانوني را نمي‌كنند و تنها به فكر لذت بردن از چيزي هستند كه در كشور خود نمي‌يابند.
«ديويدسون استد»، دانشگاه ناتينگهام مي‌گويد: «‌اين چيزي است كه شركت‌هاي توريستي به توريست‌ها مي‌فروشند؛ بازگشت به دوران استثمار كه عده‌اي سياهپوست، خدمتكار زنان سفيد بودند.»

جوزف 22 ساله با هيكلي مانند بسكتباليست‌هاي المپيك، يكي از مردان مورد علاقه است كه مي‌گويد با بيش از صد زن سفيدپوست كه بيشترشان بيش از سي سال از او بزرگتر بوده‌اند، رابطه داشته است.وي مي‌گويد: من هم دوست دارم ثروتمند باشم و هم‌اكنون ديگر تنها براي يافتن چنين زناني كه تعدادشان نيز كم نيست، به بارها و كافه‌ها مي‌روم.

بتان در پايان مي‌گويد: «مطمئنا عشقي در كار نيست. من به ‌اينجا نيامده‌ام كه شوهر كنم. ‌اين يك قرارداد اجتماعي است. من براي او لباس خوبي مي‌خرم و بعد براي خوردن شام مي‌رويم. تا زماني كه او با من است، نيازي نيست پولي خرج كند و من هم به چيزي كه مي‌خواهم مي‌رسم».