وصال عجیب دو طایفه همخون پس از 250 سال

کد خبر: ۳۱۳۰۱۷

تاریخ: ۲۲ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۲:۲۵

پس از گذشت 250 سال از جدایی دو طایفه ترك و لر براثر یك اتفاق در استان‌های كهگیلویه و بویراحمد و فارس كه هم‌خون و از یك جد مشترك بوده‌اند، سرانجام با تلاش فرزندان نسل كنونی این فراق به سر آمد.

به گزارش فارس، آنگونه كه سینه به سینه به امروزی‌ها رسیده، جوانی به نام «خون‌احمد» بیش از 250 سال پیش از شهرستان بهمئی استان كهگیلویه و بویراحمد از خانواده خود دور می‌شود و به یكی از شهرهای استان فارس پناه می‌برد و در منطقه ترك‌نشین با یكی از دختران ترك ازدواج می‌كند.این فرد لرزبان(خون‌احمد) كه به قصد ماندن راهی این شهر و منطقه ترك‌زبان در استان فارس شده بود با موافقت كدخدای این منطقه در استان فارس ماندنی می‌شود (ساكن می‌شود) كه از آن روز خون احمد را به اسم «ماندنی» صدا می‌زدند.

یكی از ندیده‌های خون‌احمد به نام بهروز كریمی ساروئی از ایل قشقایی در حالی‌كه از شادی در پوست خود نمی‌گنجید، در توضیح ماجرا می‌گوید: زمانی كه خون‌احمد یا همان ماندنی ‌جوان بود، استان كهگیلویه بویراحمد و استان خوزستان را به مقصد شهرستان لارستان استان فارس ترك می‌كند و در همان جا تشكیل خانواده می‌دهد.

اما از 250 سال پیش  به بعد تا فروردین 92 دیگر طایفه برزو در استان خوزستان و كهگیلویه و بویراحمد از سرنوشت فرزند خود به نام خون‌احمد( ماندنی) هیچ اطلاعی نداشت تا این‌كه یكی از اهالی استان كهگیلویه و بویراحمد كه در شهرستان بهمئی ساكن بوده، برای فعالیت كاری و پیمانكاری عازم شهرستان خنج در استان فارس می‌شود كه در گفت‌وگو با كاركنان و همكاران خود به تاریخچه زندگی خود اشاره می‌كردند با تشابه اسمی شركت و نسبت طایفه و قوم این گروه ترك‌زبان كه در شهرستان لارستان استان فارس ساكن هستند و بیش از 200 خانوار ترك را تشكیل می‌دهند، مواجه می‌شود و این‌گونه است كه جدایی این قوم ترك و لر بعد از 250 سال به پایان می‌رسد.

این كنجكاوی اهالی لر برای یافتن خانواده‌ و طایفه برزو انگیزه‌ای می‌شود تا بار دیگر اهالی لر استان‌های كهگیلویه و بویراحمد و خوزستان در جست‌‌وجوی آن‌ها برآیند.

مسن‌ترین ندیده‌های برزو كه در شهرستان لارستان استان فارس ساكن هستند، هم‌اكنون حدود ‌٩٠ و ‌٨٠ سال دارند، آن‌ها نیز از هیچ تلاشی برای یافتن بستگان خود دریغ نكردند، اما قسمت نبود كه آن‌ها همدیگر را ببینند.

اهالی لرزبان كه هم‌اكنون در استان خوزستان (از جمله شهرستان بهبهان) و شهرستان بهمئی و منطقه خون‌احمد (خان احمد) شهرستان گچساران زندگی می‌كنند، مدعی هستند كه بیش از 250 سال پیش فردی به نام خون‌احمد از خانواده‌اش در استان‌های كهگیلویه و بویراحمد و خوزستان جدا می‌شود و دیگر خبری از او نمی‌شود.

اهالی استان كهگیلویه و بویراحمد و خوزستان درصدد پیدا كردن خانواده او برآمدند تا این‌كه یكی از اهالی شهرستان بهمئی كه برای كار پیمانكاری به استان فارس رفته بود در آنجا به ‌طور اتفاقی به كارخانه‌ای كه در آنجا كار می‌كردند می‌رود و با یكی از فامیل‌های خود آشنا می‌شود.

این فرد لر زبان، داستان زندگی خود و دوری از فامیل‌های خود را با یكی از كاركنان كارخانه در میان می‌گذارد و او هم به‌ دلیل نیت خیری كه در دل برای رساندن دو طایفه لر و ترك زبان داشت، تصمیم می‌گیرد كه به شهرستان لارستان سفر كرده و آن‌ها را پیدا كند.

بعد از برگشتن مرد لرزبان از شهرستان لارستان، با پیگیری‌هایی كه او انجام می‌دهد، بالاخره سرنخ‌هایی از محل زندگی خون‌احمد یا همان ماندنی كه در استان فارس ساكن بود، پیدا می‌كند و بعد از ارتباط با خانواده تُرك، این خبر خوش را به اهالی استان‌های خوزستان، كهگیلویه و بویراحمد و فارس اطلاع می‌دهد.

بهروز كریمی ساروئی یا همان نوه و نتیجه خون‌احمد از ایل قشقایی كه در شهرستان لارستان استان فارس زندگی می‌كند، بی‌نهایت خوشحال بود و احساس شادمانی می‌كرد و می‌گفت كه نمی‌دانستیم چنین بستگانی داریم و تنها در تاریخ مطالعه می‌كردیم كه جد ما از بهمئی آمده و جدایی ماندنی (خون احمد) به پایان حكومت صفویه ( یعنی دو سال پایانی حكومت صفویه) برمی‌گردد.

ماندنی (خون‌احمد) كه اصلیتی كهگیلویه و بویراحمدی دارد و به طایفه برزو منصوب می‌شود، اكنون فقط  بیش از 600 نتیجه در استان فارس دارد.

و سرانجام هیئتی از طایفه ترك زبان استان فارس وارد شهرستان بهبهان استان خوزستان شد كه با استقبال گرم و صمیمی مردم استان‌های كهگیلویه و بویراحمد و خوزستان مواجه شدند و به جشن و شادمانی پرداختند.