تلفات و حوادث جاده‌اي چگونه رخ مي‌دهند؛

استانداردهاي مسئولان وزارت راه يا استانداردهاي مردمي!؟

خودروهاي عبوري در بخشي از اين جاده حتي نمي‌توانند به دليل كم‌عرض بودن جاده از مقابل يكديگر بگذرند؛ بنابراين، بايد يك خودرو توقف كامل كند تا خودرو روبه‌روي وي بتواند از برابر وي عبور كند.

کد خبر: ۳۱۲۸۱

تاریخ: ۱۲ دی ۱۳۸۷ - ۱۰:۱۲

در حالي كه وزير راه معتقد است كه جاده‌هاي كشور، استانداردهاي لازم را دارند، به باور بسياري از مسئولان امر ترافيك و حتي مسافران اين جاده‌ها، ضعف ايمني در بسياري از جاده‌ها عامل بروز تصادفات جاده‌اي و مرگ هموطنان است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، بنا بر آخرين آمار موجود، تعداد نقاط حادثه‌خيز در جاده‌هاي كشور، هم‌اكنون سه هزار و 183 نقطه است كه اين رقم بنا بر فرمول‌هاي خاص كه به تصادفات خسارتي ضريب 1، تصادفات جرحي ضريب 3 و تصادفات فوتي ضريب 5 داده مي‌شود، به دست آمده است.

با توجه به آمارهاي بالا مي‌توان گفت كه در كشور سه هزار و 183 نقطه حادثه‌خيز جاده‌اي، هر روز جان هزاران مسافر بيگناهي را كه از اين راه‌ها عبور مي‌كنند، در معرض خطر قرار داده و حتي گاهي آنان را تا پاي مرگ نيز مي‌برد.

وجود استانداردهاي جاده‌اي در دنيا تعريف خاص خود را دارد و بنا بر اين استانداردها، جلوگيري از بروز تصادفات و يا به حداقل رساندن آن در احداث جاده‌ها ملاك عمل قرار مي‌گيرد و حال اين استانداردها در كشور ما بر چه اساسي تعريف مي‌شود، خود جاي پرسش است؟!

چندي پيش، دكتر بهبهاني، وزير راه و ترابري به همراه مسئولان اين وزارتخانه، بهره‌برداري از جاده شمشك به ديزين را اعلام كردند و اين در حالي است كه بنا بر بررسي‌هاي خبرنگار «تابناك»، اين جاده به علت كم‌عرض بودن محور، كمبود تابلو، نبود و كمبود حفاظ ايمني، خطر ريزش كوه و رانش زمين به جاده‌اي ناامن و مرگ‌آفرين تبديل شده است.
مسئولان وزارت راه، در حالي جاده شمشك به ديزين را استاندارد مي‌دانند كه خودروهاي عبوري در بخشي از اين جاده حتي نمي‌توانند به دليل كم‌عرض بودن جاده از مقابل يكديگر بگذرند؛ بنابراين، بايد يك خودرو توقف كامل كند تا خودرو روبه‌روي وي بتواند از برابر وي عبور كند.

كم‌عرض بودن جاده، ريزش‌هاي مداوم كوه به ويژه در فصل زمستان و تناسب نداشتن راه با خودروهاي عبوري در ديگر جاده‌هاي شمالي كشور نيز باعث مي‌شود تا اين جاده‌‌ها نيز در روزهاي تعطيل آخر هفته و يا تعطيلات ديگر سال داراي بار سنگين ترافيك شده و يا در مواقع بحراني به دليل حفظ جان هموطنان از سوي پليس بسته شود كه باز جاي اين پرسش در ذهن هزاران مسافري كه ساعت‌ها در ترافيك جاده‌هاي شمال معطل مي‌شوند، مطرح مي‌شود كه چرا پروژه ملي احداث آزادراه تهران ـ شمال به رغم گذشت سال‌هاي زياد، رها شده و ساخت آن با هزاران مشكل روبه‌روست؟

در بسياري از كشورهاي دنيا براي بيرون آوردن رانندگان از يكنواختي جاده‌ها، اقدام به فراهم كردن جاذبه‌هاي مصنوعي براي حفظ روحيه راننده مي‌كنند. اين در حالي است كه در برخي از جاده‌هاي ما حتي يك استراحتگاه بين‌جاده‌اي نيز براي رانندگان در نظر گرفته نشده و بنابراين، رانندگان بايد مسافت‌هاي بسياري را به صورت يكنواخت رانندگي كنند كه اين موضوع، باعث خستگي راننده و بروز تصادف حتي در جاده‌هاي صاف مي‌شود.

استفاده از تجهيزات كنترل الكترونيكي سرعت، از اقداماتي است كه براي كاهش تخلفات در بسياري از كشورها مدنظر قرار گرفته است كه متأسفانه در اين زمينه در جاده‌هاي ما هنوز نيازمند حضور فيزيكي پليس در راستاي برخورد با تخلفات هستيم.

در چند سال گذشته، تنها چندين آزادراه پيرامون تهران، مجهز به دوربين كنترل سرعت شده‌اند كه اين ميزان دوربين نسبت به جاده‌هاي كشور، عدد بسيار ناچيزي است و حتي به شمار نمي‌رود.

هرچند تلاش‌هاي انجام‌شده مسئولان راهداري و وزارت راه در چند سال گذشته، قابل قدرداني است، اما نبايد فراموش كنيم هنوز تا رسيدن به استانداردهاي جاده‌اي فاصله داريم كه اين امر مي‌طلبد تا مسئولان امر براي جان هموطنان، اقدامات سريع‌تري در راستاي بهبود وضعيت جاده‌هاي كشور انجام دهند، زيرا مرگ حتي يك نفر در تصادفات رانندگي، مي‌تواند باعث متلاشي شدن خانواده‌اي مي‌شود.