هموطنان بوشهری ما در روز انرژی هسته‌ای جان سپردند!

محمود ملکی

کد خبر: ۳۱۲۷۸۰

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۲

به هم‌وطنانی که هیچگاه سپیده دم بیست‌ویکم فروردین سال ۱۳۹۲ را ندیدند، می‌گویم که جان تک تک آنان حتما برای ما از دروغ‌سازی رسانه‌های خارجی درباره نیروگاه هسته‌ای بوشهر و هر نیروگاه هسته‌ای دیگری در جهان مهمتر است! می‌گویم که این سال‌ها اینقدر جانمان با انرژی هسته‌ای پیوند خورده ‌که از بوشهر و بوشهرنشینان، جز انرژی هسته‌ای و یگ نیروگاه هزار مگاواتی و مقداری از عسلویه مطلبی نشنیدیم! نشنیدیم یا نخواستیم بشنویم!

به هم‌وطنانی که اینک چنان در خاک تیره آرام غنوده‌اند که گویی زمین شبی بی‌ستاره ماند، می‌گویم اگر برای تلویزیون و بخش‌های ‌خبری آن، پرس‌و‌جو درباره نیروگاه هسته‌ای مهم است، برای تک تک مردم ایران، غم و رنج و داغ دل این هموطنان است که اهمیت دارد و اینک در غم آنان همچون آنان مویه می‌کنیم. مویه می‌کنیم نه تنها برای کشته شدگان آنان، بلکه برای خودمان که چرا با این همه پیشرفت و ادعای توسعه طلبی، سالی چند بار باید بشنویم که یک یا چند روستا در زمین لرزه‌ای با خاک یکسان شده است؟! مویه می‌کنیم برای خودمان؛ مردمانی که دیگر نیستند و روستاهایی که ویران شده‌اند و احتمالا بناست تا سه ماه به سرعت بازسازی شوند!

به رئیس جمهور کنونی انبوه ‌عظیم کاندیداهای ریاست جمهوری می‌گویم که تنها یک هنر داشته باشند کافی است‌ و آن اینکه دیگر هیچ گاه نشنویم و نبینیم که یک یا چند روستا، در زمین لرزه‌ای چند ریشتری با خاک یکسان شده است! شوخی نیست با خاک یکسان شدن یک آبادی، یک روستا، یک شهر نباید خبری در قرن بیست و یکم باشد؛ این خبر برای قرن‌های گذشته است. ما چه معامله‌ای با روستانشینانمان می‌کنیم؟!

یعنی ممکن است یک کاندیدای ریاست جمهوری وعده دهد ‌در صورتی که او بیاید ظرف هشت سال کاری خواهد کرد که هیچ روستایی در ایران در زمین لرزه‌ای با خاک یکسان نشود و از روی زمین محو نشود؟

یعنی روزی می‌رسد که به جای حل مشکلات دنیا و مدیریت جهان و ماهی چهل هزار تومان به مردم دادن، به مردم کاکی قول داد که هیچ گاه سرزمین مادری آنان از روی زمین محو نخواهد شد؟

هرچند همدردی ما مردم به حال هم ‌خوب است و به هم و برای هم افتخار می‌کنیم، اما همدردی هر روزه و هر ساله ما برای همدیگر، نه جانی برای درگذشتگان است و نه سرپناهی برای کسانی که خانه و زندگی خود را از دست داده‌اند. ما می‌خواهیم مطمئن شویم که دیگر روستا‌ها و حتی شهرهای ما در زمین لرزه‌های احتمالی، با خاک یکسان نشوند! چه کسانی می‌توانند این قول را به مردم ایران بدهند و آن را عملی هم کنند؟ آیا کسی وجود دارد؟