خوانده می‌شوید:

سیاست چه زمانی و چگونه دست از زندگی ما برخواهد داشت؟

از اقتصاد تا فرهنگ و جامعه و ورزش تا ‌دیگر جنبه‌های زندگی ایرانی به سیاست آلوده شده است که البته این آلودگی، با این که ‌آسیب‌زا به منافع و مصالح کشور و استرس‌زاست،‌ ‌ولی گویا تاکنون راهی ‌برای گریز از آن ارائه نشده است؛ اما شما برای رهایی از سیاست و رسیدن به زندگی چه پیشنهادی دارید؟ این گزارش با دیدگاه‌های شما کامل می‌شود.

کد خبر: ۳۱۲۶۹۸

تاریخ: ۲۰ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۶:۴۷

بسیار توصیه می‌شود، برای پیشرفت کشور، هر حوزه‌ای به متخصصان آن حوزه واگذار شود. همه مردم بنا به حقوق و تکالیف خود، نقشی در بازی سیاسی دارند؛ هر چند شاید نقش آن‌ها، در حد رأی دادن تنها در انتخابات باشد. این در حالی است که نقش و دخالت سیاست در زندگی مردم ایران، به ظاهر بسیار بیشتر از این حق و تکلیف شده‌ و ‌گاه به ‌مانعی بر سر زندگی و سرزندگی مردم درآمده است.

در برخی کشورهای غربی که مدعی نقش مردم در سیاست ‌هستند، مثلی است که سیاست پارک نیست که هر کسی در آن قدم بزند. این می‌تواند نمونه جالبی باشد، اگر مردم به بی‌تفاوتی به حقوق و تکالیف خود نرسند. بحث از سیاست چه در تاکسی و چه در جمع‌های خانوادگی و یا در هر جای دیگر، بخشی از شیوه زندگی ایرانی شده است.

اقتصاد ایران از سیاست‌زدگی آسیب بسیاری دیده و فرهنگ و ورزش نیز وضعیت مشابهی دارد. آلودگی به سیاست، بخشی از چرایی بی‌ثباتی در زندگی ایرانی است که خود مانع برنامه‌ریزی مردم برای زندگی خود، سرمایه‌گذاری برای آینده خود و نگرانی و استرس در زندگی مردم شده است.

پرسش امروز خوانده می‌شوید این است که:

* چرا زندگی ایرانی این قدر سیاست‌زده است؟

* شما از سیاست‌زدگی چه آسیب‌هایی دیده‌اید؟

* چه راهکاری برای رفع این مشکل دارید؟

ناگفته پیداست که همه دیدگاه‌های شما را خوانده و برای انتشارشان، ملاک‌ها و معیارهایی را لحاظ خواهیم کرد؛ بنابراین، شاید بد نباشد برخی چهارچوب‌های قانونی را برای بهتر شدن بحث مرور کنیم:

*از به کار بردن نام افراد (حقیقی یا حقوقی)، سازمان‌ها، نهادهای عمومی و خصوصی خودداری کنید.

* از توهین به افراد، قومیت‌ها و نژاد‌ها خودداری کرده و از تمسخر دیگران بپرهیزید.

* از اتهام‌زنی به دیگران خودداری کنید.

*از فرستادن مطالب حاوی لینک یا مطالب نا مرتبط با بحث بپرهیزید.

*از فرستادن مطالب با زبانی غیر از فارسی خودداری کنید.

*از تعمیم نظر خود به دیگران و ترغیب و حتی توصیه به دیگران بپرهیزید.