در نقد یک تصمیم عجیب

وای به حال قاری و حافظی که با لباس کنترل شود!

البته اگر لباس‌های یک‌شکلی برای سفر خارجی و حضور در دیگر کشور‌ها در نظر گرفته شود، برای معرفی نمایندگان ایران تا اندازه‌ای پذیرفته ‌است، ولی در غیر این صورت، چنین حرکتی با منطق سازگاری ندارد و در خوشبینانه‌ترین حالت به سرنوشت لباس مداحان دچار خواهد شد که مورد استقبال قرار نگرفت و تنها شمار اندکی از نوحه خوانان قائل به پوشش آن لباس هستند.

کد خبر: ۳۱۲۲۲۰

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۹:۵۵

در سال‌های اخیر، حرکت‌های ارزشمندی در راستای تقویت فرهنگی قرآنی صورت پذیرفته که برخی از آن‌ها بسیار ارزشمند است؛ اما در مواردی این ارزش‌گذاری‌ها به زیاده‌روی گراییده و سمت و سوی ایجاد یک طبقه اجتماعی با نام «حافظین و قاریان قرآن کریم» به خود گرفته که نه تنها با اصالت اسلام ناب محمدی و مکتب انسان ساز تشیع فاصله چشمگیر دارد، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز ایراد ثلمه به پیکره آخرین دین الهی باشد.

به گزارش «تابناک»، خواندن قرآن در کنار حفظ آن، تفسیر و عمل به دروس بزرگی که در عمق معجزه خاتم‌النبیین نهاده شده و تاکنون ذره‌ای از این اقیانوس در منظر دیدگان بشریت قرار گرفته، افزون بر آنکه از مهم‌ترین تکالیف هر مسلمان، از درجه و اهمیت بالایی برخوردار بوده، ‌اهمیتش تا بدانجاست که بنا به روایات و احادیث مکرر از پیامبر و ائمه هدی، حتی نگاه کردن به خطوط قرآن و خیره شدن به این نوشته‌ها و اندیشه در آن نیز دارای حسنه‌های بی‌پایان است.

در این باره باید گفت، بسیاری از عرفا حتی در دوران معاصر در اتاقی که قرآن بود، پا دراز نمی‌کردند و نشسته می‌خفتند و چنین حرمتی برای کلام الله مجید قائل بودند. با این اوصاف، نمی‌توان و نباید ذره‌ای از اهمیت این حکم الهی و همچنین آنان که خود را محشور با معجزه پیام آور خاتم کرده‌اند، غافل شد. بر همین مبنا کاتبان، قاریان و حافظان قرآن در طول تاریخ، همواره ‌تکریم ‌شده‌اند و صدای خوش مؤذن و قاری در سرزمین‌های اسلامی، ‌ارزشی فردی و اجتماعی به شمار می‌رفت.

بنا بر این گزارش، در چند دهه اخیر در کشورمان نیز توجه ویژه‌ای به گسترش و بالا بردن سطح کتابت، قرائت و حفظ قرآن مجید شده و شاهد افزایش چشمگیر قاریان و حافظان برجسته در کشورمان هستیم که برکتی برای سرزمین‌های اسلام است.

همچنین برای این قشر عظیم از حافظان و قاریان، تسهیلاتی نیز در نظر گرفته شده که یکی از مهمترین و ارزنده‌ترین آنها، در نظر گرفتن مدارک دانشگاهی معادل سطح حافظان و قاریان است که تا مدرک دکترای علوم قرآنی نیز معادل دانشگاهی صادر می‌شود.

با این حال گاهی برخی رفتار‌ها با نام حمایت از قاریان و حافظان انجام می‌پذیرد که تنها هزینه‌زاست و یکی از عجیب‌ترین چنین تصمیماتی، طرح ارائه لباس متحدالشکل برای قاریان و اساتید قرآن کریم است.

بنا بر این طرح، همه قاریان، حافظان و اساتید قرآنی ملبس به پوشش می‌شوند که مخصوص آنان است و این گروه را در سطح جامعه از دیگران جدا ‌می‌سازد.

اما گفته می‌شود، هدف از این طرح ـ که از سوی شورای توسعه فرهنگ قرآنی مطرح شده ـ چنین بوده که لباس مذکور شخصیت این چهره‌ها را نشان داده و کنترل کننده رفتار ایشان است.

حجت‌الاسلام والمسلمین قرائتی در نقدی جدی نسبت به چنین تصمیمی، در نهی آن سخن به میان آورد. البته این نقد ‌منطقی بود، چرا که بی‌گمان آثار منفی چنین حرکتی از آثار مثبتش بیشتر خواهد بود، چرا که کمترین‌ ‌اثر منفی آن، ایجاد ‌طبقه‌ای تازه در سطح اجتماع است که اگر تاکنون کارهایشان به پای قرآن نوشته می‌شد، از این پس رویکرد‌هایشان بیشتر به چشم می‌آید و گفته می‌شود که اینها قاریان و حافظان قرآن... (هر صفتی که ممکن است مطرح شود) هستند (!)و این کمترین آسیبی است که از این حیث متوجه قرآن (این مقدس‌ترین کتاب مسلمین) می‌شود.

از سوی دیگر، وای به حال قاری و حافظی که قرآن در وجودش رخنه نکرده باشد و قرار باشد با به تن کردن نوعی لباس‌ رفتارش کنترل شود. آیا چنین اتفاقی شدنی است یا همان گونه که اشاره شد، برای اسلام هزینه ‌خواهد داشت؟

امید آنکه در چنین مقطعی از زمان، با توجه به اولویت‌های کلیدی‌تر، فرهنگ قرآنی را توسعه‌ای بیش از پیش ببخشیم و ظواهر جای خود را به درک و اندیشه بیشتر در مفاهیم نورانی ندهد.