زندان خصوصی ؛صنعت پولساز در امریکا

تا قبل از سال 1980 زندان خصوصی در ایالات متحده امریکارایج نبود اما از آن زمان تا کنون آمار جمعیت زندانیان و زندان های خصوصی رشد چشمگیر و غیر منتظره ای پیدا کرده است. به عنوان مثال بین سال‌های 1990 تا 2009 تعداد آمریکایی هایی که در زندان های خصوصی محبوس بودندتا 1600 درصد افزایش یافت و جمعیت زندانیان ایالات متحده بین سال‌های 1980 تا 2007 بیش از 4 برابر شد.

کد خبر: ۳۱۱۹۵۵

تاریخ: ۱۸ فروردين ۱۳۹۲ - ۰۷:۴۸

شبکه ایران نوشت:

چطور می‌توان صنعتی را که با زندانی کردن مردم و نگه‌داشتن طولانی مدت زندانیان در حبس کسب درآمد می‌کند را توجیه کرد؟ در حال حاضر در امریکا 130 هزار نفر در زندان‌های خصوصی محبوس هستند و برخی شرکت‌ها و کمپانی‌های بزرگ از زندانی بودن این افراد سود هنگفتی به جیب می‌زنند و البته این صنعت روز به روز نیز در حال افزایش است.

تقریبا 25 درصد جمعیت زندان‌های جهان به ایالات متحده امریکا اختصاص دارد در حالی که از نظر جمعیت این کشور تنها 5 درصد جمعیت جهان را تشکیل می‌دهد.

امریکا بالاترین نرخ زندانیان را در تمام دنیا دارد و هیچ کشوری در طول تاریخ به اندازه این کشور شهروندان خود را تا این میزان زندانی نکرده است.

حال با این آمار بالای زندانیان این سوال مطرح می‌شود که آیا واقعا مردم امریکا تا این بزهکار و فاسد هستند که باید شمار بسیار زیادی از آنها پشت میله‌های زندان باشند یا فاکتورهای دیگری به جز بالا بودن درصد بزه وجود دارد که آمار زندانیان را بالا می برد. آیا بخشی از این مشکل مربوط به کمپانی‌هایی نیست که با زندانی کردن مردم به پول و ثروت می رسند. اگر نگاهی به در آمد برخی از این زندان‌های خصوصی بیندازیم به اعداد و ارقام قابل توجهی بر می‌خوریم که فرضیه زندانی شدن مردم برای اهداف درآمدزایی تقویت می‌شود به عنوان مثال در سال 2010 دو مورد از بزرگترین زندان های خصوصی آمریکا در مجموع حدود 3 میلیارد دلار درآمد داشتند.

زندان های خصوصی امریکا برای ادامه فعالیت خود نیازمند حمایت شدن از سوی افراد برجسته این کشور از جمله سیاسیون هستند و به همین خاطر است که این زندان‌ها هزینه های هنگفتی را صرف تبلیغات برای سیاسیون می کنند.

زندان های خصوصی بزرگ و سودده 3 استراتژی مهم برای جلب حمایت سیاستمداران دارند که عبارتند از تبلیغات کردن برای سیاستمداران، مشارکت مستقیم در مناظره‌های انتخاباتی و ایجاد رابطه نزدیک و صمیمی با سیاستمداران.

این 3 استراتژی سال‌هاست که خوب جواب داده و زندان های خصوصی با این سیاست آمار محبوسان خود را افزایش داده و به سود سرشاری رسیده اند.

هرچند که باورش سخت است اما باید گفت که در یک دهه گذشته 3 زندان خصوصی بزرگ امریکا حدود 45 میلیون دلار صرف تبلیغات برای سیاسیون و مشارکت در مناظره‌های انتخاباتی کرده اند. آیا اگر این هزینه‌کردها سودی برای صاحبان زندان‌های خصوصی نداشت تا این حد ولخرجی می کردند؟

نگاهی اجمالی به جمعیت زندانیان آمریکایی در چند دهه گذشته نکات جالبی را درباره رشد روزافزون زندان‌های خصوصی روشن می کند.

تا قبل از سال 1980 هیچ زندان خصوصی در ایالات متحده امریکا نبود اما از آن زمان تا کنون می بینیم که آمار جمعیت زندانیان و زندان های خصوصی رشد چشمگیر و غیر منتظره ای پیدا کرده است. به عنوان مثال بین سال‌های 1990 تا 2009 تعداد آمریکایی هایی که در زندان های خصوصی محبوس بودند 1600 درصد افزایش یافت و جمعیت زندانیان ایالات متحده بین سال‌های 1980 تا 2007 بیش از 4 برابر شد.

زندانی کردن افرادی که دست به جرم و جنایت می زنند به هیچ عنوان اشتباه نیست و باید مجرمان از سطح شهر جمع‌آوری شوند. در حال حاضر هم در بسیاری از شهرهای بزرگ امریکا آمار جرم و جنایت به سرعت رو به افزایش است اما نگهداری مجرمان در زندان‌های خصوصی که هیچ برنامه تربیتی و تادیبی ندارند، از نظر بهداشتی در وضعیت بدی هستند و بیشتر شبیه به آموزشگاهی برای بزه‌های بیشتر هستند هیچ سودی برای جامعه آمریکا ندارد و تنها جیب صاحبان این زندان ها پر پول‌تر می‌شود.

سال گذشته موسسه تادیبی آمریکا CCA)) بزرگترین زندان خصوصی ایالات متحده 74 میلیون دلار از مالیات های جمع آوری شده از مردم را صرف راه‌اندازی بازداشتگاه مهاجران کرد که مجرمان غیرآمریکایی از مجرمان آمریکایی جدا شوند که احتمالا مهاجران را در شرایط سخت‌تر و بدتری نگه دارد و تا می‌تواند از آنها کسب درآمد کند. موسسه تادیبی امریکا تقریبا در تمام شهرهای امریکا شعبه دارد و بزرگترین زندان این موسسه در شهر لومپکین ایالت جورجیا واقع شده که برای نگهداری هر زندانی شبی 200 دلار دریافت می کند و در حال حاضر 2 هزار زندانی در این زندان محبوس هستند و سود سالانه این زندان بین 35 تا 50 میلیون دلار است.

علاوه بر پولی که بابت نگهداری زندانیان به صاحبان زندان های خصوصی پرداخت می شود از خود زندانیان هم مانند برده کار می‌کشند و بسیاری از فرصت های شغلی که باید در جامعه توزیع شود و جمعیت بیکار امریکا را تحت پوشش قرار دهد از سوی صاحبان زندان های خصوصی دزدیده می شود و با کمترین هزینه انسانی بیشترین سود عاید زندان‌های خصوصی می‌شود.

طبق آمارهای رسمی 100 درصد کلاه‌های نظامی، کمربندهای مهماتی، جلیقه های ضد گلوله، برچسب‌های آی دی، تی‌شرت‌ها، شلوارها، چادرها، کیف‌ها و کانتین‌های نظامی آمریکا در زندان ها تولید می شود.

علاوه بر ملزومات نظامی که در زندان‌ها ساخته می‌شود، کارگران زندانی 98 درصد محصولات مورد نیاز بازار مونتاژ امریکا، 93 درصد محصولات نقاشی و فرچه های نقاشی، 92 درصد بازار مونتاژ بخاری، 36 درصد لوازم خانگی، 30 درصد هدفون‌های موجود در بازار و 21 درصد مبلمان اداری آمریکا را تولید می کنند. ساخت قطعات هواپیما، تجهیزات پزشکی و حتی پرورش سگ‌های مخصوص نابینایان نیز در زندان های خصوصی توسط زندانیان با کمترین دستمزد انجام می‌شود.

بسیاری از شرکت های بزرگ امریکا نیز مایل به استفاده از این نیروی کار ارزان هستند و بسیاری از سفارشات خود را به زندان های خصوصی می دهند در حالی که در بیرون از زندان‌ها بسیاری از جوانان آمریکایی بیکار و مستعد بزه هستند. از جمله شرکت‌هایی که سفارش کارهای خود را به زندان های خصوصی می دهند عبارتند از بوئینگ، موتورولا، مایکروسافت، دل، آی بی ام، وایرلس و ...