منتقد معروف دنیای سینما درگذشت

کد خبر: ۳۱۱۶۷۹

تاریخ: ۱۶ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۱:۱۶

راجر ایبرت اولین منتقد فیلم برنده جایزه پولیتزر و یکی از معدود منتقدانی که عامه مردم با او آشنا بودند، بر اثر عوارض ناشی از سرطان از دنیا رفت.

به گزارش خبرآنلاین، راجر ایبرت (ابرت) که حدود پنج دهه بود به عنوان منتقد فیلم در روزنامه شیکاگو سان‌تایمز مطلب می‌نوشت، پنجشنبه شب (به وقت ایران) درگذشت. او 70 ساله بود.

ایبرت به لطف برنامه‌های تلویزیونی مختلف خود با موضوع نقد فیلم، همین طور شیوه خاص برای نشان دادن ارزش فیلم‌ها برای بسیاری از مردم چهره‌ای آشنا بود. (او با بالا و پایین بردن انگشت شست خود به سبک امپراتورهای رومی در صادر کردن دستور مرگ یا عفو گلادیاتورها، خوب بودن یا بد بودن فیلمی را نشان می‌داد.)

ایبرت از سال 2002 با سرطان غده تیروئید مبارزه می‌کرد و در چند سال اخیر از طریق یک دستگاه حرف می‌زد. آخرین برنامه تلویزیونی که نام او را با خود داشت مجموعه «راجر ایبرت برنامه در سینما را تقدیم می‌کند» تولید شبکه پی‌بی‌اس بود که او در آن با یک چانه مصنوعی حضوری کوتاه داشت و مسئولیت نقد فیلم‌ها بر عهده منتقدان دیگر بود.

ایبرت سال 2010 در برنامه اپرا وینفری شرکت کرد و با دستگاهی حرف زد که باعث شده بود صدایش به صدای طبیعی‌ نزدیکی بیشتری داشته باشد.

او با وجود اوج گرفتن بیماری به نوشتن نقد بر فیلم‌های مختلف ادامه داد و همچنان در انظار عمومی ظاهر می‌شود. ایبرت در وبسایت محبوب خود همچنان می‌نوشت و اغلب در توتیتر فعال بود.

ایبرت عموما به عنوان قهرمان فیلمسازان و فیلم‌های دست‌کم‌گرفته‌شده شناخته می‌شود، یک منتقد منصف با نوعی شوخ‌طبعی آشکار و خصلت‌های عجیب که برای مشت زدن به فیلم‌هایی که به نظرش بی‌ارزش می‌آمدند، تردید به خود راه نمی‌داد، اما نه به شکلی انتقامجویانه. گاهی اوقات او فیلم‌ها را به شکل داستان، شعر یا ترانه و تلفیق آن‌ها نقد می‌کرد.

ایبرت سال 1967 منتقد فیلم شیکاگو سان تایمز شد. او یک سال قبل از آن به عنوان نویسنده به این روزنامه پیوسته بود.

او سال 2007 در ورایتی نوشت: «آن روزها نقد فیلم از عصر کروتر (بازلی) به عصر کیل (پالین) در حال حرکت بود. مدیر برنامه‌هایی که حواس‌شان هست اطلاعات بروز نکند، مانند امروز فراگیر نبودند. می‌توانستم وقت زیادی را با سوژه‌های گفت‌وگو بگذرانم. کسانی مانند لی ماروین، جان وین، گروچو مارکس و رابرت آلتمن عملا هرچه می‌خواستند به زبان می‌آوردند و برایشان مهم نبود ازشان نقل شود.»

ایبرت و همکار و دوستش جین سیسکل در سال 1975 برنامه «Sneak Previews» را راه انداختند که اولین برنامه تلویزیونی با موضوع نقد فیلم بود. اشکال مختلف این برنامه در ادامه هفت نامزدی جایزه امی به همراه داشت.

ایبرت سال 1975 برای مجموعه نقدهای خود در شیکاگو سان تایمز در سال 1974 برنده جایزه پولیتزر شد.

او 18 ژوئن 1942 در اربانا در ایالات ایلینویز به دنیا آمد و کار در مطبوعات را از دوران دبیرستان با نوشتن مطالب ورزشی در روزنامه‌های محلی همین طور نوشتن مطالبی برای نشریات علمی تخیلی آغاز کرد.

ایبرت از دانشگاه ایلینویز فارغ التحصیل شد. او سردبیر نشریه دانشگاه بود و نقدهایی بر فیلم‌هایی مانند «زندگی شیرین» و «بانی و کلاید» نوشت. او از «بانی و کلاید» به عنوان «یک نقطه عطف در تاریخ سینمای آمریکا و کاری واقعی و عالی» یاد کرد.

«Sneak Previews» اولین بار از شبکه محلی شیکاگو پخش شد و در 1978 ملی شد. ایبرت و سیسکل در 1982 برنامه «در سینما با جین سیسکل و راجر ایبرت»‌ را درست کردند و در 1986 برنامه «سیسکل و ابرت و برنامه در سینما» را ساختند. پس از مرگ سیسکل در 1999، نام این برنامه به «راجر ایبرت و سینما» تغییر کرد. با پیوستن ریچارد روپر ستون‌نویس شیکاگو سان تایمز به ایبرت نام برنامه او به «در سینما با ایبرت و روپر» تغییر کرد. ایبرت آخرین بار سال 2006 در برنامه «ایبرت و روپر و سینما» ظاهر شد. آن زمان او به خاطر عوارض ناشی از جراحی‌های مختلف قادر به حرف زدن نبود.

در برنامه آن‌ها چهره‌های مختلف مانند ای. اُ اسکات منتقد نیویورک تایمز و دیوید ادلستین منتقد نشریه نیویورک همین طور کوین اسمیت کارگردان سینما به عنوان مهمان شرکت کردند.

ایبرت از اینکه تعداد منتقدان روزنامه‌های محلی روز به روز کمتر می‌شد ناراحت بود، اما خیلی زود اینترنت را پذیرفت و متوجه شد وبسایتش مکانی ایده‌آل برای برقراری ارتباط با دیگر علاقه‌مندان سینماست، بخصوص پس از آنکه صدایش را از دست داد.»

او در ورایتی نوشت: «سینماروهای امروزی از هر جنبه خیلی بیشتر از سال‌های قبل درباره سینما می‌دانند.»

ایبرت از مخالفان سیستم درجه‌بندی فیلم‌ها بود و وقتی فیلم «مصائب مسیح» به خاطر صحنه‌های خشن درجه R گرفت، با این مسئله مخالفت کرد.

او با فیلم‌های فدریکو فلینی و اورسن ولز بزرگ شد و «همشهری کین» ولز را «مهم‌ترین، اما نه بهترین فیلم تاریخ سینما» می‌دانست.

او بیش از 15 کتاب با موضوعات مختلف از مارتین اسکورسیزی گرفته تا لندن و برنج  نوشت. «بیدار در تاریکی» و «Your Movie Sucks» از جمله کتاب‌های ایبرت است. کتاب دوم مجموعه‌ای از نقدهای منفی اوست.

ایبرت سه‌شنبه دقیقا دو روز پیش از مرگ در مطلبی که در وبسایتش منتشر شد، از بازگشت بیماری سرطان خبر داد.

او در آن مطلب به پیامدهای بیماری خود اشاره کرد، اما نوشت: «من دست از کار نمی‌کشم. می‌خواهم همچنان به طور گزیده نقد بنویسم.»