مسي و رونالدو بهترين رقابت جهان

آنها بهترين بازيکنان جهان هستند اما هيچ‌وقت با يکديگر دوست نخواهند بود. وقتي کريستيانو رونالدو و ليونل مسي با يکديگر روبه‌رو مي‌شوند، تنها در ابتداي بازي به يک دست دادن ساده با هم اکتفا مي‌کنند اما در طول سال رقابت (بخوانيد دشمني) آنها هميشه بحث اول مطبوعات است.

کد خبر: ۳۰۷۷۶۹

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۱:۰۷

فوتبال امروزه عصري را مي‌گذراند که به رونالدو و مسي خلاصه شده است. دو بازيکني که فاصله زيادي با ديگر فوتباليست‌ها دارند اما اين دو بازيکن بايد بيش از هر بازيکن ديگري قدردان هم باشند. هر زمان که رونالدو براي تيمش هت‌تريک مي‌کند، مسي در بازي بعد سعي مي‌کند براي بارسلونا هت‌تريک کند و يا حتي بيش از سه گل بزند. نتيجه فوق‌العاده بوده و کافي است آمار گلزني اين دو بازيکن را با ديگر بازيکنان بزرگ دنيا مقايسه کرد.

به نقل از ايسنا ، براي مثال نگاهي به آمار 300 گل ليونل مسي نشان مي‌دهد، 80 گل اول اين بازيکن در 161 بازي به دست آمد اما از زماني‌ که رونالدو از منچستريونايتد راهي رئال‌مادريد شد مسي در 207 بازي 222 گل زده است. اين داستان براي رونالدو نيز رخ داده است. رونالدو در 292 بازي براي منچستر‌يونايتد 118 گل به ثمر رساند اما او در رئال‌مادريد در 185 بازي 186 گل براي رئال‌مادريد به ثمر رسانده است.

دشمني رونالدو با مسي در يورو 2012 نمايان شد؛ زماني که هواداران دانمارک در بازي با پرتغال وقتي رونالدو صاحب توپ مي‌شد، نام «مسي» را بر زبان مي‌آوردند. رونالدو پس از بازي گفت: مي‌دانيد سال گذشته اين موقع مسي کجا بود؟ او از کوپا ليبرتادورس آن هم در کشور خودشان حذف شد. اين بدتر است. درست نيست؟

بار ديگر دشمني اين دو ستاره در مراسم توپ طلا نمايان شد که ليونل مسي سه راي خود براي مراسم توپ طلا را به ترتيب آندرس اينيستا، ژاوي و رادامل فالکائو اعلام کرد و خبري از نام رونالدو نبود. رونالدو نيز همزمان شانس راي‌ دادن در اين مراسم را به عنوان کاپيتان تيم ملي پرتغال داشت اما اين وظيفه را به هم تيمي‌اش‌ برونو آلوس واگذار کرد و او نيز رونالدو را انتخاب کرد و ليونل مسي را جزو سه نفر اول قرار نداد. اوج دشمني اين دو ستاره به پايان ال‌کلاسيکو برمي‌گردد که مسي و رونالدو بي‌تفاوت از کنار هم گذشتند و با يکديگر دست ندادند.

رقابت در ورزش چيز تاره‌اي نيست. سباستين کو و ايستو آوت، دو دونده انگليسي در دهه 80 نيز مانند رونالدو و مسي رقابت فشرده‌اي با هم داشتند. آوت در ماده 800 متر به طلا رسيد و کو در ماده 1500 متر شکست شش روز قبل خود را جبران کرد و به مدال طلا رسيد. رقابت فشرده بين اين دو ورزشکار باعث شد، ورزشکاران انگليسي در دهه‌ي 80 عصر طلايي داشته باشند؛ به طوري که خود سباستين کو رقابت با آوت را دليلي براي سه بار شکستن رکورد جهان در فاصله 41 روز عنوان کرد.

هم‌چنين بين آيرتون سنا و آلاين پروست زماني‌که فرمول يک را به تسخير خود در آوردند، رابطه دوستانه‌اي نبود. اگر چنين رابطه‌اي بين آنها حکمفرما نبود باز هم آنها مي‌توانستند به عنوان نفر اول از خط پايان عبور کنند؟ اما تراژدي زماني رخ داد که سنا در سال 1994 کشته شد و پروست اعلام کرد قسمتي از بدن او نيز به خاطر مرگ سنا از بين رفت! اگرچه آنها هيچ وقت با هم رابطه دوستانه‌اي نداشتند اما حضور پروست در مراسم تشييع جنازه سنا نشان داد، سنا چقدر براي او مهم بوده است.

همچنين ويکتور پندلتون و آنا ميرس، دو دونده زن نيز سال‌ها با هم رقابت داشتند اما وقتي ميرس در المپيک به مدال طلا رسيد آن دو همديگر را در آغوش گرفتند و يخ اين رقابت سخت و فشرده ذوب شد.

آيا اين اتفاق براي کريستيانو رونالدو و ليونل مسي نيز رخ مي‌دهد؟ زماني که مسي جايزه توپ طلا را دريافت مي‌کرد چهره رونالدو مانند صاعقه‌اي خشمگين بود.

آيا اين رابطه بايد همين شکل ادامه يابد؟ هر دوي آنها هم تيمي‌هاي بسيار خوبي دارند و از حمايت مربيان خود بهره مي‌برند، اما آنها بايد ارزش رقابت بين خودشان را بدانند که باعث شده است کيفيت بازي آنها روز‌به‌روز بهتر شود. بهتر از آن چيزي که فکرش را مي‌کردند. بنابراين اگرچه ممکن است آنها قادر نباشند با هم زندگي کنند اما يک نکته به‌طور قطع وجود دارد و آن هم اينکه آنها بدون هم نيز نمي‌توانند زندگي کنند.