فوتبال و سیاست ایران در 88؛

خوش بینی‌مفرط، احتمالا مثل همیشه!

کفاشیان اعتقاد دارد:«فدراسیون در این انتخابات طرفدار هیچ جناحی نیست و اجازه استفاده تبلیغاتی را نخواهم داد» اما چه‌کسی می‌تواند این موضوع را تضمین کند؟ اگر تمهیدات لازم صورت نگیرد، فوتبال می‌تواند بزرگترین قربانی «سیاست» در سال جاری باشد و تنها می‌توان آرزوی «اخلاق‌مداری» را داشت.

کد خبر: ۳۰۷۴۵

تاریخ: ۰۷ فروردين ۱۳۸۸ - ۱۹:۰۲

علی کفاشیان آخرین روز کاریش را در دفتر شیکش در خیابان سئول گذراند و ناخودآگاه چشمش به جامی افتاد که در مراسم بهترین‌های آسیا به‌مناسبت انتخابش به‌عنوان «بهترین فدر اسیون آسیا» به او اهدا شد.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، سال 87 برای آقای رئیس فراموش نشدنی بود چون به‌عنوان رئیس فدراسیون فوتبالی برگزیده شد که جزو 5شغل موردتوجه ایران است، تیم فوتسال ایران قهرمان آسیا شد و در جام‌جهانی هم نمایش خیر‌کننده‌ای داشتند و تیم نوجوانان هم برای اولین‌بار قهرمان آسیا شد.

کفاشیان درباره این موفقیت‌ها همچنان به آینده با خوش‌بینی مفرط می‌نگرد:«به اعتقاد من تا حالا هیچ‌کاری نکردیم و با این همه بهترین فدراسیون آسیا شدیم، سال جاری به همه نشان خواهیم داد که از چه کیفیت ممتازی برخورداریم و شک نکنید تمام برنامه‌هایمان را پیاده خواهیم کرد» رئیس، همیشه با لبخند از «امید» و «آینده» حرف می‌زند، آیا او پیشگوی خوبی است؟ سال 88 پر از اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی خواهد بود.

رویای جام‌جهانی
برای فوتبال ایران هیچ موضوعی به اندازه حضور در جام‌جهانی مهم نیست و این اتفاق در سال جاری تکلیفش مشخص خواهد شد. تیم‌ملی وضعیت چندان روبراهی ندارد و علی دایی فشار بسیاری را تحمل می‌کند، تیم‌ملی در بازی با کره باید به‌عنوان برنده از میدان خارج می‌شد اما این اتفاق نیفتاد و همه‌چیز به بازی عربستان وابسته است.

بسیاری از رسانه‌ها معتقدند که تیم‌ملی چندان جذاب نیست و گویی همانند علی دایی با وجود پتانسیل فراوان، «گوشت‌تلخ» شده است اما هیچکس آرزوی سقوط این تیم را ندارد. دولت، سازمان تربیت‌بدنی و فدراسیون همه ابزار را برای دایی مهیا می‌کنند اما سرنوشت صعود مستقیم در همین چند ماه مشخص می‌شود. چندماهی که می‏تواند تمامی قواعد بازی را عوض کند و روندی متفاوت در فوتبال، ورزش و حتی دیگر حوزه‏های مرتبط رقم بزند.

لیگ قهرمانان آسیا
اولین دوره لیگ قهرمانان آسیا با حضور 4 نماینده ایرانی در حال انجام است. پرسپولیس، استقلال، سپاهان و صبا در گروه‌های خود مقابل حریفان صف‌آرایی خواهند کرد.

پرسپولیس با هدایت سرمربی پرتغالیش، وینگادا به مرحله ثبات رسیده و تقریبا مثل شخصیت سرمربی «مرموز» شده است و کمتر آن طراوت همیشگی را نشان می‌دهد و در آن سو استقلال با وجود امید فراوان پیش از آغاز بازی‌ها، اسیر مسائل حاشیه‌ای شده و نتایج امیدوارکننده‌ای را نگرفته است. سپاهان هم در گروهش وضعیت مشابهی با حریفان دارد و صبا برخلاف بازی اول که بسیار متفکرانه حضور یافت اما در بازی دوم چندان نمایش خوبی نداشت.

اینکه هر 4 تیم ایرانی بتوانند به مرحله بعد صعود کنند مطمئنا عملکرد بسیار خوبی خواهد بود که البته بازی‌های تیم‌ ملی، لیگ برتر و جام‌حذفی می‌تواند بر آن تاثیرگذار باشد و از بازدهی این تیم‏ها در رقابت‏ با حریفان آسیایی به شکل محسوسی بکاهد.

لیگ برتر و جام حذفی
چند ماه ابتدایی سال 88، فوتبال ایران قهرمانان خود را در لیگ برتر و جام‌حذفی خواهد شناخت. در لیگ برتر، مصاف استقلال و ذوب‌آهن هیجان‌انگیز شده و همه را به‌یاد رقابت فصل گذشته پرسپولیس و سپاهان و قهرمانی دراماتیک قرمزپوشان پایتخت انداخته است، با این تفاوت که امسال رتبه سوم هم به‌دلیل صعود به «لیگ‌قهرمانان آسیا» از اهمیت خاصی برخوردار است و تیم‌های پرسپولیس، مس، سپاهان و حتی صبا برای آن برنامه‌ریزی ویژه‌ای کرده‌اند.

از طرف دیگر در فوتبال ایران، جام‌حذفی نوعی قمار همیشه برنده محسوب می‌شود چون تیم قهرمان با حداکثر 4 بازی می‌تواند در آسیا حضور داشته باشد و برای همین آن بازی‌ها هم در سال 88 کمتر از لیگ اهمیت ندارد.مطمئن باشید بالانشینان لیگ برتر در جام‌حذفی هم برای هم کری‌های همیشگی را دارند.

... و انتخابات ریاست‌جمهوری
شاید این ماجرا مخصوص کشورهای درحال توسعه باشد که «فوتبال» می‌تواند مهمترین ابزار انتخاباتی باشد. تیم‌ملی در شرایط فعلی ارزش بسیاری برای برخی جریانات دارد چراکه می‌تواند در ماندگاری عده‏ای یا روی کارآمدن عده‏ای دیگر برای چهار سال آینده تاثیرات خاصی داشته باشد.

علت این موضوع نیز همزمانی تکلیف صعود تیم‌ملی به جام‌جهانی با انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری است که سیاسیون به‌هیچ عنوان نمی‌توانند به‌راحتی از کنارش بگذرند.  کفاشیان اعتقاد دارد:«فدراسیون در این انتخابات طرفدار هیچ جناحی نیست و اجازه استفاده تبلیغاتی را نخواهم داد» اما چه‌کسی می‌تواند این موضوع را تضمین کند؟

اگر تمهیدات لازم صورت نگیرد، فوتبال می‌تواند بزرگترین قربانی «سیاست» در سال جاری باشد و تنها می‌توان آرزوی «اخلاق‌مداری» را داشت. فوتبال در سال 88 پر از فرازونشیب خواهد بود، آیا خوش‌بینی مفرط ایرانیان دلیل خاصی دارد؟ احتمالا... .