پيامدهاى مصدوميت و حاشيه نشينى تايگر وودز؛

هرينگتون مرد اول جهان گلف شد

کد خبر: ۳۰۶۱۸

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۸۷ - ۱۲:۳۴

تايگر وودز در سال رو به پايان ۲۰۰۸ نيز سرسختى خود را نشان داد اما چون در مدت زمانى قابل توجه حاشيه نشين بود، ميدان را تا حد زيادى به پدراگ هرينگتون بريتانيايى سپرد.

به نوشته ايران، وودز كه امريكايى ، سياهپوست و در آستانه ۳۵ سالگى است، ۲۰۰۸ را مثل سال هاى قبلى با سر و صدا و توقعات زياد شروع كرد و اين كار را زمانى صورت داد كه فتح هر ۴ گرنداسلم اين ورزش در يك سال و در محدوده زمانى ۱۲ ماهه آن را قابل انجام توصيف كرد. با اين حال در ميدان عمل وودز فقط توانست يك گرند اسلم را ببرد و تمامى تلاش او فقط همين نتيجه را داد.

البته همان يك پيروزى او نيز قابل توجه بود زيرا او در شرايطى در يو. اس.اوپن در زمين هاى «تورى پاينز» اول شد، كه از ناحيه يك پا به طور اساسى مصدوم بود و توگويى فقط روى يك پا راه مى رفت. او تنها بعد از پيروزى اش حاضر به گفتن حقيقت و متذكر شد كه يك ليگامان زير زانوى چپ او پاره شده و در ساق پايش نيز دو فقره شكستگى وجود داشته است. خود او در فاصله فقط ۵ روز تا پايان سال ۲۰۰۸ و در طليعه ۲۰۰۹ مى گويد: «راستش را بخواهيد، خودم نيز نمى دانم چطور اين مسابقات را فتح كردم و قضيه برايم غيرقابل فهم است.»

تماشاگر رويدادها
با اين حال عوارض آسيب ديدگى هايى از همان دست و زياد شدن تدريجى آن و انجام عمل جراحى بر روى وودز به گونه اى است كه او نمى داند دقيقاً چه زمانى طى سال ۲۰۰۹ به صحنه بازخواهد گشت. وقتى در آوريل ۲۰۰۸ (فروردين ۸۷) تره ور ايملمن از آفريقاى جنوبى مسترز (اساتيد) يعنى اولين گرند اسلم سال را فتح كرد، مشخص شد ادعاى وودز در مورد فتح هرچهار تورنمنت بزرگ چهارگانه در يك سال تحقق نمى يابد.

دو گرند اسلم ديگر ۲۰۰۸ و به واقع دوتاى آخر آنها در اين سال را هم هرينگتون برد و در اين مقطع وودز فقط توانست ناظر اين رويدادها باشد، زيرا فاقد سلامت فيزيكى لازم براى حضور در رقابت ها بود. اين دومين بار متوالى بود كه هرينگتون اوپن بريتانيا را مى برد و پيروزى او در واپسين گرند اسلم سال يعنى «قهرمانى PGA» در شهريورماه نيز جذابيت هاى خاص خود را داشت.

كارى مهم
با اين اوصاف، بديهى و قابل فهم بود كه هرينگتون ۳۷ ساله عنوان برترين گلف باز سال را به دست آورد و هم در چارچوب مسابقات «PGA» (اتحاديه گلف حرفه اى) در امريكا و هم سرى رقابت هاى اروپايى به اين توفيق برسد. به واقع از سال ۱۹۹۰ كه اهداى عنوان بازيكن سال براساس نتايج حاصله در تورنمنت هاى «PGA» در امريكا شروع شد. فقط سه بازيكن غيرامريكايى ديگر توانسته بودند گلف باز سال شناخته شوند. آنها نيك پرايس از زيمبابوه در فصول ۱۹۹۳ و ،۹۴ گرگ نورمن استراليايى در ۹۵ و ويجى سينگ از فيجى در ۲۰۰۴ بوده اند.

هرينگتون به علاوه اولين گلف باز اروپايى شناخته مى شود كه توانسته است دو گرند اسلم متوالى را ببرد و از ۱۹۹۴ به بعد بدون احتساب مليت ها و قاره ها فقط او و وودز توانسته اند چنين كارى را در عرصه گلف صورت دهند. هرينگتون به رغم تمام موفقيت هاى انفرادى اش نتوانست در مسابقه رايدر كاپ كه تلاقى سالانه تيم هاى منتخب گلف اروپا و امريكا است، مردان قاره سبز را به پيروزى برساند و اين جام به امريكا رسيد كه به رغم بهره گيرى از تركيبى جوان و بدون دربرداشتن وودز مصدوم با حساب ۱۱‎/۵ - 5۱۶‎/ بر اروپايى ها چيره شد. اين مسابقه در منطقه والمالا در ايالت كنتاكى امريكا برگزار شد و نتيجه حاصله قاطع ترين شكست تيم اروپا را در رايدركاپ طى ۲۷ سال اخير رقم زد. اين تورنمنت به «كنى پرى» ۴۸ ساله از امريكا هم اين فرصت را بخشيد كه در ايالت زادگاهش بدرخشد و فصل عالى خود را كه فتح ۳ تورنمنت را در فاصله اى ۵ هفته اى موجب شد، كاملتر كند.

ادامه بسط گلف
به رغم شكست اروپايى ها در رقابت هاى مذكور، ۲۰۰۸ سالى بود كه در آن اشاعه گلف در قاره ها و كشورهاى مختلف ادامه و قوت يافت، به طورى كه در جدول پايانى سال از ۱۰ گلف باز برتر جهان ۸ نفر به كشورهايى به جز امريكا تعلق داشتند. اگر به ساير رده هاى سنى توجه كنيم، بايد متذكر شويم كه در رده سنى مسن ها برنهارد لانگر از آلمان به عنوان برترين بازيكن سال شناخته شد و در رده جوان ها و اميدها «برندون دى يونگ» از زيمبابوه در رده نخست قرار گرفت و عنوان پديده سال هم به آندرس رومرو از آرژانتين رسيد. در جدول پردرآمد ترين گلف بازان «تور» امريكا، ويجى سينگ اول شد، اما تأثير گذارى وودز را از آن جا دريابيد كه وى به رغم مصدوميت و غيبت طولانى اش در جاى دوم قرار گرفت. زمان بازگشت او و چگونگى آن، در ترسيم و تدوين جداول ۲۰۰۹ نيز نقش اول را خواهد داشت.