خوانده می‌شوید؛

مگر ایران دیگر همت و خرازی ندارد؟

روزگاری در این کشور و در زمان جنگ، فرماندهانی بودند که خود در جانفشانی پیشگام بودند و سربازان پشت سر آنان حرکت می‌کردند؛ اما اکنون سال‌هاست که تنها یاد آن فرماندهان ‌مانده است! برخی از مسئولان کنونی در هزینه دادن، مردم را به صف اول می‌فرستند و ‌خود در آخر می‌مانند و به گاه منفعت‌ در صف مقدم هستند. براستی چرا دیگر ایران همت و خرازی ندارد؟! این خبر با دیدگاه‌های شما تکمیل می‌شود.

کد خبر: ۳۰۶۱۲۳

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۷:۲۱

سردار قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس، پس از یک دوره طولانی غربت رسانه‌ای، مدتی است ‌به سبب پرداختن رسانه‌های غربی به نقش وی در مسائل خاورمیانه مورد توجه رسانه‌های داخلی نیز قرار گرفته است. فرمانده سابق لشکر ۴۱ ثارالله که به تعبیری شهید زنده هشت سال دفاع مقدس است، بار‌ها دلبستگی خود را به دوستان شهیدش نشان داده است.

آخرین بار وی در یادواره فرماندهان شهید گردان و واحد مسئول لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص) در‌باره شهید همت گفته است: «امروز شهید همت فقط اسوه و محبوب بچه‌های تهران نیست. او بیش از یک مرجع تقلید در کل کشور محبوب و مورد توجه است». پیش از این، چنین تعریفی از زبان ایشان راجع به شهید خرازی نیز بیان شده بود.

جالب آنجایی است که فرمانده سپاه قدس از نقش شهدای برجسته جنگ و با توجه به شرایط سوریه می‌گوید: «اگر کشور و دولت سوریه یک حاج همت، یک حسین خرازی و یک کاظمی از خودشان مثل این‌ها داشت، این کشور بیمه بود؛ هیچ یک از تهاجم‌ها در آن تأثیر نداشت، اما حلقه مفقوده وجود چنین انسان‌هایی است که در دوران‌ دفاع مقدس ما به وجود آمد و منجر به تحولات بسیار متحیر کننده اساسی در ابعاد مختلف اخلاقی و رفتاری شد، به طوری که بعضی از نوجوانان به جایی رسیدند که علمای بزرگ ما حقیقتاً به حال آن‌ها حسرت می‌خوردند.

در این جا مناسب است به متن گفت و گوی یک رزمنده با شهید همت پشت بی سیم (که همین معنا یعنی پیشقدم بودن فرماندهان را تداعی می کند) توجه کنیم :

«گفته بودین بابابزرگ گفته خوب بجنگین. حاجی اگه بابا بزرگ را دیدی بپرس از ما راضی شدی؟ خوب جنگیدیم؟» همت طاقت نیاورد ماشین را برداشت و رفت جلو. آنقدر که گلوله‌های توپ کنار ماشینش خورد. همت خجالت می‌کشید، بگوید من در قرارگاه بودم و بچه‌ها در محاصره‌.

* با توجه به سخنان سردار سلیمانی، چرا افرادی از جنس همت و خرازی  در حال حاضر به ندرت در عرصه اجرایی کشور یافت می شوند؟

به نظر شما چرا در آن زمان مسئولان در هزینه دادن پیشقدم بودند و اکنون برخی مسئولان در منفعت بردن پیشقدم هستند؟

چرا داعیه داران که در برهه های سخت یار انقلاب و کشور نبودند اکنون با مردم طلب کارانه برخورد می کنند؟

ناگفته پیداست که همه دیدگاه‌های شما را خوانده و برای انتشارشان، ملاک‌ها و معیارهایی را لحاظ خواهیم کرد؛ بنابراین، شاید بد نباشد برای بهتر شدن بحث، برخی چهارچوب‌های قانونی را مرور کنیم:

*از به کار بردن نام افراد (حقیقی یا حقوقی)، سازمان‌ها، نهادهای عمومی و خصوصی خودداری کنید.

* از توهین به افراد، قومیت‌ها و نژاد‌ها خودداری کرده و از تمسخر دیگران بپرهیزید.

* از اتهام‌زنی به دیگران خودداری کنید.

*از فرستادن مطالب حاوی لینک یا مطالب نا مرتبط با بحث بپرهیزید.

*از فرستادن مطالب با زبانی غیر از فارسی خودداری کنید.

*از تعمیم نظر خود به دیگران و ترغیب و حتی توصیه به دیگران بپرهیزید.