محبیان: لنکرانی بیشتر یک رجل بهداشتی است

کد خبر: ۳۰۶۰۹۳

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۲:۴۸

سایت روزنامه دولت نوشت:

فضای سیاسی ایران، این روزها به شدت قطبی و هنجاری است. در چنین شرایطی قضاوت شخصیت های سیاسی و رسانه ها بیشتر مبتنی بر منافع و عواطف است تا معطوف به عقلانیت.

آخرین وضعیت جبهه پایدرای را با دکتر محبیان به بررسی گذاشتیم که متن آن را در ادامه از نظر می گذرانید:

به نظر شما اعضای جبهه پایداری استراتژی واحد و منسجمی برای انتخابات ریاست جمهوری دارند؟

تلاش جبهه پایداری این است که به کاندیدای واحد برسد، اما معمولا بین خواسته ها و آن چیزی که تحقق پیدا می کند فاصله وجود دارد. از نظر جبهه پایداری فاکتورهای مختلفی در انتخاب کاندیدای مطلوب وجود دارد: اول اینکه کاندیدای مورد نظر، ایده های مورد نظر جبهه پایداری را داشته باشد. دوم اینکه از لحاظ منش رفتاری با جبهه پایداری مطابقت داشته باشد. سوم اینکه توان رای آوری داشته باشد.

به نظر می رسد افرادی که تا به حال مطرح شده اند هر کدامشان در بخش هایی دچار مشکلاتی هستند. به عنوان مثال آقای لنکرانی با جبهه پایداری همسو است، دیدگاهایش با جبهه پایداری یکسان است و سخنگوی این جبهه است. ولی قدرت رای آوری ایشان محل بحث است. حتی ممکن است در تایید صلاحیت ایشان هم تردیدهایی مطرح باشد. برای جناب آقای فتاح که نام ایشان هم مطرح است، همین مشکل وجود دارد. در بین گزینه های جبهه پایداری آقای جلیلی موقعیت بهتری دارد، به دلیل اینکه با نوع نگاهی که جبهه پایداری مطرح می کند - مثل ساده زیستی ایشان و امثالهم - مشابهت هایی دارد. اما ممکن است ایشان تمایلی به کاندیداتوری نداشته باشند.

در این بین آقای حداد هم به عنوان کاندیدای جبهه پایداری یا یکی از کاندیدای این جبهه ممکن است مطرح باشد. حتی نشریه ۹ دی در میان اسامی سه گزینه جبهه پایداری، اسم آقای حداد را در کنار اسامی آقایان جلیلی و لنکرانی مطرح کرده بود. سوال اینجاست که آیا آقای حداد تمایل دارد به عنوان کاندیداهای جبهه پایداری مطرح باشد یا خیر. بر اساس اظهارات فرزندش ایشان که در همایش جبهه پایداری بیان شد، چنین تمایلی در آقای حدادعادل وجود دارد.

اما در درون جبهه پایداری دیدگاه های مختلفی در این باره وجود دارد و ظاهرا اختلاف نظرها جدی است. دیدیم که یکی از اعضا موثر این جبهه حضور آقای حداد عادل را در ائتلاف ۱+۲ مانعی برای پیوستن به جبهه پایداری عنوان کرد. به نظر من جبهه پایداری به علت اختلافاتی که در آن وجود دارد، شاید نتیجه ایده آل خود که وحدت نظر بر سر کاندیدای واحد است، نرسد.

با توجه به تفاوت استانداردها و ایده آل های مطلوب دو طیف تهران و قم جبهه پایداری، آیا این احتمال وجود دارد که این دو شاخه در نهایت به دو کاندیدای متفاوت برسند؟

بله، این احتمال به صورت جدی وجود دارد که شاخه تهران جبهه پایداری به سمت کاندیدای دولت برود، در حالی که شاخه قم مرزبندیش با کاندیدایی که دولت معرفی می کند بیشتر باشد.

در شرایطی که شاخه قم به کاندیداتوری لنکرانی اصرار دارد، چقدر احتمال می دهید که شاخه تهران جبهه پایداری به گزینه ای مثل آقای محصولی برسد؟ به خصوص که محصولی به نوعی مدیریت این جریان را در دست گرفته و در قیاس با لنکرانی سوابق مهمتری دارد. اگر لنکرانی حداکثر یک وزیر بهداش بوده، محصولی سابقه مدیریت وزارت کشور و برگزاری انتخابات سال ۸۸ را در کارنامه دارد...

در عالم سیاست همه چیز ممکن است و هیچ چیز ناممکن نیست، بنابراین این احتمال وجود دارد که آقای محصولی به عنوان گزینه شاخه تهران مطرح بشود. البته این که ایشان به عنوان رجل سیاسی و مذهبی شناخته شود نیز ممکن است با تردید ها و موانعی روبرو باشد. در عین حال با توجه به اینکه زمان زیادی تا معرفی کاندیدای نهایی داریم، ممکن است در زمان باقی مانده آقای محصولی به عنوان کاندیدا مطرح شود. چنین احتمالی وجود دارد.

اگر طیف تهران به یک کاندیدای مستقل برسند واکنش طیف قم چه خواهد بود؟

شکاف ها تعمیق می شود.

آیا امکان دارد طیف قم در واکنش به طیف تهران، کاندیدای مستقلی معرفی کند؟

بستگی دارد. اگر فاصله کاندیدای شاخه تهران با ایده آل های شاخه قم زیاد باشد، به عنوان مثال مهندس مشایی کاندیدا بشود و مورد حمایت طیف تهران قرار بگیرد، ممکن است اختلافات تشدید شود و به انفصال برسد.

وضعیت کاندیداتوری آقای لنکرانی را چطور ارزیابی می کند؟ آیا ایشان کاندیدای نهایی طیف قم خواهد بود؟

بله. بعضی ها به صورت جدی ایشان را مطرح می کنند ولی در عین حال اینکه ایشان به عنوان رجل سیاسی - مذهبی مطرح بشود، با پرسش های جدی روبروست. آقای لنکرانی بیشتر یک رجل بهداشتی است تا یک رجل سیاسی – مذهبی. در عین حال ایشان شخصیت آرام و متینی هستند که با دیدگاه های جبهه پایداری نزدیکی دارد اما خوب پارامتر رای آوری هم مهم است.

پس از نظر شما آقای لنکرانی با دو چالش عبور از فیلتر شورای نگهبان و فقدان قدرت رای آوری روبروست؟

بله. فکر می کنم شورای نگهبان در این دوره بر مسئله رجل مذهبی بودن تاکید بیشتری داشته باشند.

به نظر شما استراتژی نهایی جبهه پایداری چه خواهد بود؟ در نهایت به سمت کاندیدای دولت متمایل خواهند شد یا به سمت کاندیدای مستقل خواهند رفت؟

این مسئله به کاندیدای نهایی که دولت معرفی می کند، بستگی دارد. اگر کاندیدایی که دولت مشخص می کند، جبهه پایداری موضع تندی نسبت به آن داشته باشند، طبیعتا جبهه پایداری از کاندیدای دولت فاصله می گیرد. در این صورت ممکن است اختلاف بین تهران و قم تشدید شود و شکاف بوجود آید. اما اگر حساسیت ها نسبت به کاندیدایی که دولت از آن حمایت می کند، زیاد نباشد و در عین حال توانایی آن کاندیدا بالا باشد احتمال همگرایی بین جبهه پایداری و دولت هست. در هر صورت دیدگاه های دولت و جبهه پایداری به هم نزدیک است چون جبهه پایداری از حامیان سابق دولت بودند و در دولت هم حضور داشتند.

نزدیکی جبهه پایداری با سایر گروه های اصولگرا را چطور ارزیابی می کنید؟

جبهه پایداری مدت زیادی نیست در عرصه سیاست حضور پیدا کرده است، با این وجود در قیاس با سایر گروه های اصولگرا موقعیت خوبی پیدا کرده که من مقدار زیادی از موقعیت کنونی جبهه پایداری را ناشی از وزن و موقعیت دولت می دانم. جبهه پایداری فارغ از حامیان دولت وزن زیادی در جامعه ندارد. در واقع آنها بیشتر در حال استفاده از رانت حامیان احمدی نژاد هستند تا اینکه خودشان به صورت مستقل، ظرفیت های صد در صد ویژه ای را ایجاد کرده باشند.

قبول دارم که رشد جبهه پایداری نسبت به سایر جریانات اصولگرا رشد خوبی بوده است. وجود دو فاکتور مهم موجب رشد جبهه پایداری شده است: اول شخصیت آیت الله مصباح. دوم همگرایی آنها در بسیاری جهات با دولت می باشد. حالا در برخی جهات این دو با هم اختلاف پیدا کردند که همین اختلافات باعث شکاف در جبهه پایداری شده است. در واقع سرعت رشد جبهه پایداری در میان گروه های اصولگرا با سرعت رشد اختلافات میان اعضای جبهه پایداری برابر بوده است.

یعنی شما معتقد هستید که جبهه پایداری اصالت ذاتی ندارد و جایگاهش متکی به دولت است و چنانچه از دولت جدا بشوند هویتی برایشان باقی نمی ماند؟

بله. تردیدی وجود ندارد که آقای دکتر احمدی نژاد بویژه در استان ها موقعیت نسبتا خوبی دارد و از ظرفیت بالایی برخوردار است. البته ممکن است مخالفان جدی و پرفیت منفی هم داشته باشند که در محاسبات لحاظ می شود ولی در عین حال آقای احمدی نژاد موقعیت خوبی دارند. جبهه پایداری اگر بخواهد از این ظرفیت استفاده کند، ناچار است به دولت نزدیک شود، چون اگر از دولت فاصله بگیرد این ظرفیت را از دست خواهد داد. نکته مهم اینکه معلوم نیست ظرفیتی که خود جبهه پایداری ایجاد کرده است، بتواند کاندیدای مورد نظرش را حتی به مرحله دوم برساند