به ياد شهداي گمنام عمليات خيبر

اين روزها باز هم يادآور ايمان و شجاعت شماست

عمليات خيبر، نشانه‌اي از ايمان مرداني بود كه نخست از خويش گذشتند و آن گاه توانستند از خاكريزها و آب‌هاي سركش بگذرند.شهدای خیبر پس از چهارده قرن غربت کربلا با حنجره‌هایی سرخ به ندای «هل من ناصر ینصرنی» حسین (ع) این بزرگترین شهید تاریخ لبیک گفتند و عاشقانه به دیدار آن حضرت شتافتند.

کد خبر: ۳۰۴۲۶۸

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۹۱ - ۱۵:۵۱

اسفند، ماه حماسه‌اي بزرگ و جاودانه در دفاع مقدس ماست؛ حماسه خيبر. حماسه مجنون. حماسه هورالعظيم.

عمليات خيبر، نشانه‌اي از ايمان مرداني بود كه نخست از خويش گذشتند و آن گاه توانستند از خاكريزها و آب‌هاي سركش بگذرند.

خیبرآفرینان که به فاتح خیبر اقتدا کردند، در لبیک گویی به امام و رهبرشان که فرزند فاطمه بود و با زمزمه رمز یا رسول الله (ص)، بار دیگر به جهان اثبات کردند که نمی‌توان در برابر ایمان و اخلاص و شجاعت و رشادت فرزندان عاشورا ایستاد.

به گزارش «تابناک»، شهدای بزرگ حماسه خیبر در سوم اسفند ۱۳۶۲ عزیزانی بودند که در اوج خلوص، برای رضای حضرت حق، هستی خویش را فدا کردند. شهدای گمنام عملیات خیبر از جمله مجاهدانی هستند که نام و یادشان در کنار نام مقدس شهدای کربلا و به ویژه سالار شهیدان حضرت حسین ابن علی (ع) جاودانه خواهد ماند.

امروز به یاد شهدای گمنام عملیات خیبر با آنان به زمزمه می‌نشینیم.

ای مردان عاشورایی

چه زیبا به امام کربلا اقتدا کردید و چه با شکوه بر سجاده‌ای از صداقت به نماز عشق قامت بستید.
پس از چهارده قرن غربت کربلا با حنجره‌هایی سرخ به ندای هل من ناصر ینصرنی حسین (ع) این بزرگ‌ترین شهید تاریخ لبیک گفتید و عاشقانه به دیدار آن حضرت شتافتید.
راهی که پیمودید جز راه خونین حسین نبود که خمینی به شما نشان داده بود و لبیکی که گفتید جز فریاد استغاثه ثارالله مخاطبی نداشت.

برادرهای خویم

اخلاص، نشانی سنگر‌هایتان بود و عشق، ترجمان قلب‌هایی که برای رسیدن، له له می‌زدند.
شما در بستری از مظلومیت و حقانیت آرام گرفتید تا آسودگی را به نسل‌هایی هدیه کنید که همواره شرمسار ایثار و فداکاری‌تان خواهند بود.

شما باریافتگان عرش، هستی خویش را به قربانگاه بردید. لبیکی به وسعت تاریخ فریاد کردید. جمرات پلید را رمی کردید. احرامی به سپیدی دل فرشتگان پوشیدید و طوافی سرشار از عشق به نمایش گذاشتید تا همیشه جهان را به عدالت و مهربانی فرا خوانید.

امروز که شما باریافتگان بارگاه دوست، در مهمانی بزرگ شهادت، خشنود دیدار حق و سرمست از جام وصال سیدالشهدا هستید، بر ماست که راهتان را که جز صراط مستقیم عاشورا نبود، تداوم بخشیم.

این روز‌ها یادآور شماست تا آیینه‌ای باشند برای ما نیازمندان همیشه کاروان شهادت؛ تا خود را محک بزنیم که آیا به آن همه جانفشانی و از خود گذشتگی وفادار مانده‌ایم یا نه؟
نام‌هایتان آشناست. مبادا با راهتان بیگانه شویم، وگرنه فردایی سراسر سرافکندگی فرا روی خود خواهیم داشت.