"اصل غافلگیری"

چرا مسی همیشه موفق تر است؟

کد خبر: ۳۰۳۲۰۲

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۹۱ - ۰۰:۳۶

غافل گیری در رقابت های ورزشی یک اصل مهم برای پیروز شدن و برتری بر حریف است و ورزشکارانی موفق هستند که بتوانند رقیب را غافلگیر کنند ،به عبارتی زمانی ضربه نهایی را بر حریف وارد کنند که طرف انتظارش را ندارد.
تصور نکنید که این اصل نیاز به زمان زیادی دارد بلکه می تواند در یک لحظه و یا یک صدم ثانیه اتفاق بیفتد و همین صدم ثانیه هاست که برخی ورزشکاران با استفاده از آن پیروزی و موفقیت را به نام خود و بنام تیم خود رقم می زنند.

برای نمونه با مثالی شروع می کنیم.
به گلهایی که لیونل مسی اعجوبه این روزهای فوتبال دنیا به ثمر می رساند تماشا کنید و یکبار گلها و حرکات او را تحت نظر بگیرید.
شاید بسیاری از گلهایی که مسی می زند ساده و راحت باشد و آن زیبایی را نداشته باشد اما چنان نرم و راحت  می زند که انگار یک کار تمرین شده و دیکته شده را بدون توجه به بازیکنان حریف انجام می دهد.

صدالبته اینگونه نیست و مسی با توجه به هوش بالایی که دارد بیشتر گلهای خود را براساس اصل غافلگیری دفاع و دروازه بان حریف به ثمر می رساند.
در حقیقت او که دارای هوش سرشار و فوق العاده ایی است درست زمانی به توپ ضربه می زند که دفاع و دروازه بان حریف آمادگی برای واکنش ندارد و این همان "اصل غافلگیری" در ورزش حرفه ای است.
ورزشی که تمام عوامل را به خدمت می گیرد تا بیشترین و بهترین بازده را داشته باشد.
مسی نمونه بارز و واضح این اصل در دنیای  حرفه ایی است و از این رو هر چقدر تیم های حریف بر روی حرکات وی کار می کنند تا به نوعی او را مهار و خنثی کنند باز هم او از کوچکترین فرصتی که بدست می آورد کار خود را انجام می دهد چرا که ذهن خلاق او همواره جلوتر از حریفان مقابلش حرکت می کند.

او در شلوغی محوطه جریمه حریفان درست زمانی ضربه را به سمت دروازه می زند که هیچکدام از دفاع و دروازه بان آماده دریافت آن ضربه نیستند و این شده که مسی مثل آب خوردن گل میزند چرا که او حریفان مقابلش را غافلگیر می کند.
حتما خیلی این جمله را از زبان بازیکنان و مربیان بزرگ جهان شنیده اید که پس از عدم کسب نتیجه ، حریف را متهم به بازی دفاعی و ضد فوتبال کرده اند حال آنکه کمتر به خلاقیت بازیکنان خود و ارائه نقشه های غافلیر کننده از جانب خویش سخن به میان می آورند.
در جام جهانی 1990 ایتالیا که کامرون در بازی اول خود، قهرمان دور گذشته یعنی آرژانتین را شکست داد در مرحله حذفی مسابقات فوق ، همین نماینده آفریقا باید به مصاف انگلیس می رفت.

انگلیسی ها با بررسی بازی کامرون مقابل آرژانتین دریافتند که دفاع کامرون بیش از 30 بار در اطراف محوطه جریمه خود روی مارادونا مرتکب خطا شده اند.
از گری لینه کر مهاجم آن روزهای انگلیس خواسته شد اگر بتواند دو تا از این 30 خطا را در محوطه جریمه  کامرون بگیرد پیروز خواهند شد که دقیقا همین اتفاق افتاد و انگلیس با دو پنالتی که در جریان بازی بدست آورد شیرهای رام نشدنی را رام کرد.
مثالی دیگر از ورزش خودمان و اینبار کشتی.
رسول خادم طی سالهای 1994 تا المپیک 96 آتلانتا سه بار در فینال مسابقات کشتی آزاد قهرمانی جهان و المپیک با "ماخاربک خاداراتسف" روس که دارنده 10 مدال طلای جهان و المپیک بود رودرو شد و هرسه بار او را شکست داد تا جایی که خاداراتسف بعد از المپیک آتلانتا از کشتی خدا حافظی کرد.
وقتی از رسول نحوه مبارزه با غول روس و پیروزی بر وی را پرسیدیم گفت 50 مسابقه از وی را بارها از روی فیلم مبارزاتش با حریفان مرور کرده ام.

در تمام این مسابقات من لحظاتی را در وجود او می دیدم که تمرکزش را از دست می دهد و این را من خوب گرفتم درحالیکه خود آقای خادراتسف هم نمی دانست.
من این نقطه ضعف را از چشمان وی متوجه می شدم و دقیقا در همان زمان که می دیدم دچار آن حالت شد ه کارم را می کردم. یک بزکش و سپس بارانداز و دیگر تمام.

در فوتبال خودمان معدود بازیکنانی مثل علی پروین و خداداد عزیزی و هادی ساعی هم دارای چنین خصوصیاتی ذاتی بودند ولی الان از ورزشکاران انفرادی سوال کنید کدامشان مثل رسول خادم می نشینند و حریفان خود را به این خوبی آنالیز می کنند؟!
البته بحث ما در این مطلب اصل غافلگیری بود و اگر هم دروازه بانهایی در فوتبال پیدا می شوند که پنالتی گیران خوبی هستند به دلیل همین اصل غالگیری است که به خوبی دست حریفان را قبل از ضربه زدن می خوانند.
در ورزش پیشرفته و حرفه ایی امروز باید دنبال ورزشکارانی بود که علاوه بر تمامی امور فنی و فیزیکی دارای ضریب هوشی بالایی نیز باشند.