ملیت؛ عامل اختلاف مسوولان

کد خبر: ۳۰۱۸۷

تاریخ: ۰۳ دی ۱۳۸۷ - ۱۱:۰۸

با وجود گذشت مدت زمان نسبتاً زیادی از شروع بحث انتخاب سرمربی تیم ملی امید و انجام جلسات مختلف هم اندیشی و خردجمعی بین مسوولان فوتبال کشور و کارشناسان و نخبه های فوتبال، هنوز در اصول ابتدایی این انتخاب هم اختلاف نظر وجود دارد؛ جایی که فدراسیون فوتبال به عنوان متولی اصلی فوتبال صحبت از مربی ایرانی می کند و آن را نظر قاطبه اهالی فوتبال می داند و کمیته ملی المپیک به عنوان تصمیم گیرنده در خصوص تیم های فعال برای حضور در مسابقات المپیک و نهادی که هزینه خرید سرمربی تیم امید را می دهد اصرار دارد که از مربی خارجی استفاده کند.

به نوشته اعتماد، این اختلاف نظر در حالی است که طی این روزها نام های متفاوتی مثل مظلومی، ابراهیم زاده و دیگران به عنوان گزینه های اصلی مطرح می شود که آنها هم به خاطر درگیری در تیم های باشگاهی خود و بلاتکلیفی فدراسیون در انتخابش به این پیشنهاد جواب رد داده اند و نسبت به آن بی میل شده اند تا آنجا که مظلومی یکی از گزینه ها می گوید: «واقعاً نمی دانم چرا برای تیم امید و سرمربی آ ن این همه حاشیه وحرف و حدیث های مختلف به وجود آمده است. اتفاقات چند وقت اخیر و گمانه زنی های موجود در حالی است که فدراسیون فوتبال می توانست با توجه به شناختی که از مربیان دارد، گزینه مورد نظر خود را انتخاب و معرفی کند.باور کنید این چندوقت آنقدر در این مورد اظهارنظر کردم که خسته شده ام و تا نهایی شدن مذاکرات و روشن شدن وضعیتم حرفی برای گفتن ندارم.»

حالات روحی مظلومی را می توان
به بدنه فوتبال هم تعمیم داد. افکار عمومی نگران تیمی است که بیش از سه دهه از حضور در المپیک بازمانده است و انتظار دارد که مسوولان هرچه سریع تر تکلیف آن را روشن کنند اما آن طرف کار، مردان تصمیم گیرنده هرکدام حرف خودشان را می زنند.

کفاشیان با قاطعیت از گزینه ایرانی می گوید و برای آن استدلال هم دارد: «در مقطع کنونی فرصتی برای آوردن مربی خارجی در تیم امید نداریم و می توانیم با سرمربی داخلی آغاز کنیم و در ادامه اش مربی خارجی با دانش بیاوریم و به کادر فنی اضافه کنیم.» اوبه نتیجه جلسه خردجمعی با کارشناسان اشاره می کند و اینکه باید به نظر ایشان گردن نهاد اما بهرام افشارزاده دبیر کل کمیته ملی المپیک هم حاضر نیست کوتاه بیاید.

او پولش را دارد و قصد دارد یک مربی بزرگ بخرد: «هرچه بیشتر در این خصوص صحبت کنیم شکاف بیشتر می شود.در مملکت پول به اندازه کافی داریم. کار بزرگ، مردان و مربی های بزرگ می خواهد و اگر ما می خواهیم موفق شویم باید هزینه کنیم.»

البته افشارزاده هم معترف است که انتخاب مربی خارجی باید با وسواس و دقت عمل انجام شود: «راجع به مربی خارجی هم باید تحقیق شود. موفقیت در میدان بزرگی مثل المپیک هم نیاز به کار گروهی دارد. ما باید فیزیوتراپ، ماساژور، آنالیزور و سرپرست قوی بیاوریم. با انتخاب یکی، دو نفر نمی توان به راحتی موفق شد.»

با وجود آنکه به نظر می رسد این انتخاب حساس اندرخم کوچه پس کوچه های اختلاف کفاشیان و افشارزاده گیرافتاده است اما هردو نفر بر این نکته صحه می گذارند که هرچه زودتر باید در نشستی مشترک که گفته می شود ظرف 15 روز آینده انجام خواهد شد تکلیف آن را روشن کنند.

کفاشیان می گوید: «اکنون که دبیر کمیته ملی المپیک اعلام کرده باید مربی تیم خارجی باشد، باید طی جلسه ای با حضور مسوولان فدراسیون و این کمیته، مساله را بررسی کنیم تا به یک جمع بندی درست و صحیح برسیم.»

افشارزاده هم نقل قولش چیزی شبیه به همین است اما می توان به یک تفاهم کامل در این جلسه امیدوار بود؟