متن و حواشی روز نخست جشنواره فیلم فجر در مستند سی دقیقه‌ای «تابناک»

از نئونوار چهل تکه قریبیان تا بازی دستیار حاتمی کیا با ذهن مخاطب

دیگر آثار روز نخست نیز سطح بالایی نداشتند و اصلاً قابلیت بحث جدی را ندارد! «تابناک» در فیلمی سی دقیقه‌ای از روز نخست، نیم نگاهی داشته به مهمترین حضور‌ها و اظهارات و رخدادهای روز نخست جشنواره فیلم فجر سی و یکم. اگر ساکن کاخ جشنواره نیستند، دیدن این ویدئو به شما توصیه می‌شود.

کد خبر: ۳۰۰۱۳۸

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۱:۱۳

روز نخست جشنواره سی و یکم فیلم فجر، به رغم آن که به رسم معمول چندان گرمایی نداشت و شبیه استارت دوی صد متر نبود، با دو فیلم جدی و دو تله فیلم یا دست‌کم فیلم بومی که جایگاهش حداقل در تقسیم بندی کنونی جشنواره نمی‌گنجد، آغاز شد. مهمترین اتفاق روز اما شاید نمایش فیلم جنایی «گناهکاران» ساخته فرامز قریبیان و پسرش بود؛ فیلمی که فینال و بخش‌های مهمی از آن دستخوش سانسور شده و در عین حال بعید نیست جزو فیلم‌های پشت خط اکران سال ۹۲ باشد.
به گزارش «تابناک»، «کاخ جشنواره» لقبی است که برای چندمین دوره پیاپی به برج میلاد تعلق گرفته و سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر نیز به میزبانی برج میلاد برگزار می‌شود؛ رویدادی که در بخش اصلی کم فروغ‌تر از بخش فیلم اولی هاست و به همین دلیل نگاه‌ها نسبت به سینماگرانی که برای نخستین بار در مقام کارگردان به جشنواره راه یافته‌اند، جدی‌تر است. با این وجود در بخش اصلی نیز اتفاقات جالبی رخ داده که یکی از مهم‌ترین آن‌ها را در روز نخست شاهد بودیم و آن اتفاق غیرمنتظره، شکستن یک کلیشه تاریخی در سینمای ایران است؛ کلیشه‌ای متأثر از ممیزی که می‌تواند همچنان دردسرساز شود.

بر اساس داستان فیلم «گناهکاران»، آخرین ساخته فرامرز قریبیان، یک سرگرد پلیس به یک قاتل زنجیره‌ای مبدل می‌شود و در ‌‌نهایت با فریب دادن مأموران حفاظت نیروی انتظامی درجه سرهنگی را نیز دریافت می‌کند و در ‌‌نهایت همکارش به انتقام خون‌هایی که ریخته او را می‌کشد. چنین بی‌قانون نشان دادن پلیس، هرچند در سطح یه نئونوار خلاصه شده باشد و بار‌ها تأکید کرد که تنها یک «داستان» است، بعید است منجر به همراهی نیروی انتظامی شود. هرچند بخش تسویه حساب دو پلیس با هم از پایان فیلم بیرون کشیده شده اما با این حال اگر قرار باشد بنا به با سوابق برخورد شود، هیچ‌گاه شاهد اکران فیلم جدی قریبیان نخواهیم بود.

«گناهکاران» را که سام قریبیان نوشته، چه در داستان و چه در دکوپاژ به شدت از آثار خارجی وام گرفته و شاید بتوان نام «نئونوار چهل تکه» را بر آن نهاد؛ فیلمی جنایی که از کشش کافی برخوردار است و منتقدان را نیز تا اندازه‌ای با خود همراه کرد و البته بخشی از همراهی و چشم پوشی منتقدان نیز به خاطر همین جسارت کارگردان و سناریست برای پرداختن به موضوعی است که در ایران عملاً آن سوی خط سانسور قرار دارد و آن هم به تصویر کشیدن یک نفر پلیس بد، پلیس خطاکار و پلیس دارای ضریب اشتباه بالاست.

«هیچ کجا، هیچ کس» ساخته ابراهیم شیبانی دیگر فیلم جدی روز نخست جشنواره بود که با استقبال قابل توجه مخاطبان روبه‌رو شده بود. این فیلم نیز که کارگردانش نیم نگاهی به آثار کارگردانان محوری در فیلم‌های غیرخطی داشته و خود کارگردان نیز به این مسأله اذعان داشت، اثر جدی بود که شاید به واسطه فلش بک و فلش فوردوارد‌ها و خرده داستان‌هایی که داستان اصلی را شکل می‌دهند، هضمش برای مخاطب عام اندکی دشوار آید اما به نظر می‌رسد حضور ستاره‌هایی چون رضا کیانیان، صابر ابر، محمدرضا فروتن، مهناز افشار و... می‌تواند تا حدودی گیشه این اثر را تضمین کرد. با این حال می‌توان به کارگردان این اثر توصیه کرد که اندکی در سهیل اثرش برای مخاطب عام بکوشد.